Sosyal Hizmet Uzmanlarının Gerçekleştirdikleri Mesleki Uygulamalarda ve Aldıkları Kararlarda Çocukların Katılım Hakkını Dikkate Alma Durumları
Öz
Bu çalışmanın amacı sosyal hizmet uzmanlarının mesleki uygulama süreçlerinde çocukların katılım hakkını dikkate alma durumlarını incelemek ve çocuk katılımının önündeki engelleri ortaya koymamaktadır. Nicel araştırma desenine dayalı olarak tasarlanan çalışmada araştırmacılar tarafından hazırlanan ve 36 maddeden oluşan soru formu kullanılmıştır. Sosyal hizmet uzmanlarının meslek örgütlerinden birisi olan Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği’ne (SHUDER) üye sosyal hizmet uzmanları ile bu çalışma yürütülmüş ve 243 sosyal hizmet uzmanına ulaşılmıştır. İstatistiksel analizler SPSS programında yapılmış olup kategorik değişkenler sıklık ve yüzdesel değerlerle ifade edilmiştir. İlişki analizlerindeyse ki-kare testi kullanılmıştır. Sosyal hizmet uzmanlarına göre çocuk katılımının önündeki en büyük engel kurumsal yapıdır. Standartlaştırılmış prosedürler ve kurumların hiyerarşik yapısı çocuk katılımını engellemektedir. İş yoğunluğu nedeni ile çocuklarla iletişim kurmak ve fikirlerini almak zorlaşmaktadır. Çalışılan kurumlarda çocuklarla görüşme yapılabilecek uygun, çocuk dostu alanlar bulunmaması bir diğer engeldir. Ayrıca mesleki uygulamalarda süpervizyon eksikliğinin katkısının olduğu ifade edilmektedir. Diğer taraftan çocukların isteksizliği ve kendilerini iyi ifade edememeleri çocuk katılımının önündeki diğer engeller olarak sıralanmıştır. Sosyal hizmet uzmanlarının ağır çalışma koşulları ve kurumsal yapıların çocuk dostu olmaktan uzak oluşu çocukların katılım hakkının önünde büyük bir engel oluşturmaktadır. Sosyal hizmet uzmanlarının çocuklarla görüşme yapabilme becerilerinin artırılmasına yönelik eğitimler, inceleme süreçlerine daha fazla vakit ayırmasına imkan sağlayacak istihdam politikaları çocuk katılımına pozitif etki sağlayacaktır.
Anahtar Kelimeler
Sosyal hizmet uzmanı,Sosyal hizmet uygulaması,Çocuk katılımı
Kaynakça
- Akbaş, E., ve Atasü-Topçuoğlu, R. (2009). Modern çocukluk paradigmasının oluşumu: Eleştirel bir değerlendirme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 20(1), 95-103.
- Akyüz, E. (2001). Çocuk hakları sözleşmesinin temel ilkeleri ışığında çocuğun eğitim hakkı. Milli Eğitim Dergisi, 151(1), 445-455.
- Arad-Davidzon, B., ve Benbenishty, R. (2008). The role of workers' attitudes and parent and child wishes in child protection workers' assessments and recommendation regarding removal and reunification. Children and Youth Services Review, 30(1), 107-121.
- Barnes, V. (2011). Social work and advocacy with young people: Rights and care in practice. British Journal of Social Work, 42(7), 1275-1292.
- Bell, M. (2002). Promoting children's rights through the use of relationship. Child & Family Social Work, 7(1), 1-11.
- Bessant, J. (2004). Mixed messages: Youth participation and democratic practice. Australian journal of political science, 39(2), 387-404.
- Bessell, S. (2011). Participation in decision-making in out-of-home care in Australia: What do young people say? Children and Youth Services Review, 33(4), 496-501.
- Erbay, E. (2016). Çocuk hakları bağlamında çocuğun değeri, E. Erbay (Ed.), Çocuk Katılımı içinde (1-12). Ankara: Nobel Yayıncılık.
- Franklin, A., ve Sloper, P. (2005). Listening and responding? Children's participation in health care within England, The International Journal of Children's Rights, 13(1-2), 11-30. doi: https://doi.org/10.1163/1571818054545277.
- Gunn, R. (2008). The power to shape decisions? An exploration of young people's power in participation. Health & social care in the community, 16(3), 253-261.