Demografik Değişkenlerin Yaşam Doyumuna Etkisinin Lojistik Regresyon Analizi İle Belirlenmesi: Konaklama Sektörü Örneği
Öz
Bu çalışmanın amacı, yaş, cinsiyet, eğitim, çalışma durumu, sektörde çalışma senesi ve konaklama işletmesinde çalışma senesi gibi demografik değişkenlerin yaşam doyumu üzerindeki etkilerinin belirlenmesidir. Çalışmada anket tekniği kullanılmıştır. Veriler, Diener, Emmons, Larsen ve Griffin (1985) Yaşam Doyum Ölçeği ve kişisel bilgi formu kullanılarak elde edilmiştir. Uygulama, Antalya’nın önemli bir turizm destinasyonu olan Manavgat’taki konaklama işletmelerinde görev yapan 598 işgören üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri SPSS 23.0 istatistik paket programı ile analiz edilmiştir. İstatistiksel anlamda öncelikle ölçeklerin güvenilirliği (Cronbach Alpha) test edilmiştir. Ardından yaşam doyumu ölçeğine faktör analizi (principal component analysis) uygulanmış ve tek boyut elde edilmiştir. Çalışmada, kategorik değişkenlerden oluşan bağımsız değişkenlerin, iki düzeyi olan bağımlı değişkene etkilerini belirleyebilmek için lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Lojistik regresyon analizi sonucunda, işgörenlerin yaşam doyumlarını etkileyen demografik değişkenlerden tam zamanlı ya da sezonluk çalışma durumunun istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu saptanmış ve tam zamanlı çalışmanın sezonluk çalışmaya göre yaşam doyumunu azaltacağı ortaya koyulmuştur. Diğer demografik değişkenlerin etkilerinin ise istatistiksel olarak anlamlı olmadığı tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Yaşam Doyumu,Demografik Değişkenler,Lojistik Regresyon,Konaklama Sektörü
Kaynakça
- Brown, C. ve Duan, C. (2007). Counselling psychologists in academia: life satisfaction and work and family role commitments. Counselling Psychology Quarterly, 20(3), 267-285.
- Demerouti, E., Bakker, A.B., Nachreiner, F. ve Schaufeli, W.B. (2000). A model of burnout and life satisfaction amongst nurses. Journal of Advanced Nursing, 32(2), 454-464.
- Diener, E., Emmons, R.A., Larsen, R.J. ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.
- Diener,E., Suh, E.M., Lucas, R.E. ve Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-302.
- Donovan, N. ve Halpern, D. (2002). Life satisfaction: the state of knowledge and implications for government. United Kingdom: Cabinet Office Strategy Unit.
- Edwards, J.N. ve Klemmacks, D.L. (1973). Correlates of life satisfaction: a re-examination. Journal of Gerontology, 28(4), 499-502.
- Fernandez-Ballesteros, R., Zamarron, M. D. ve Ruiz, M. A. (2001). The contribution of socio-demographic and psychosocial factors to life satisfaction. Ageing and Society, 21(1), 25-43.
- Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz, Ankara: Seçkin Akademik ve Mesleki Yayınlar.
- Hart, P. (1999). Predicting employee life satisfaction: a coherent model of personality, work and nonwork experiences, and domain satisfactions. Journal of Applied Psychology, 84(4), 564-584.
- Haring, M.J., Stock, W.A. ve Okun, M.A. (1984). A research synthesis of gender and social class as correlates of subjective wellbeing. Human Relations, 37(8), 645–657.