Gönüllülük, Katılım ve Yönetim Kültürü İlişkisi

Bireylerin herhangi bir karşılık beklemeden kamu yararını gerçekleştirmek amacıyla ve duyacakları manevi hazla hareket etmeleri gönüllülük kavramıyla açıklanırken gönüllü profili için yaş, cinsiyet, bağlı bulunan din veya mezhep, medeni ve ekonomik durum gibi değişkenler üzerinden konu analiz edilmeye çalışılmaktadır. Bu analizde, üyelikle gönüllülüğün birbirinden farklı değerlendirilmesi gerektiği özellikle belirtilirken bu profilde en çok üzerinde durulan konu, din ve mezhep değişkeni olmaktadır. Gönüllülüğün dini yapılar üzerinden yapılmasının diğer ağlarla ilişikler için bir kapı araladığı dile getirilmekle birlikte bu konuda yapılan araştırmalar, tek bir sonuca ulaşmaktan ziyade farklılık arz etmektedir. Demokrasinin vazgeçilmez unsuru olan katılım kavramı ise gönüllülük ile birlikte modern toplumlarda hizmetlerin daha iyi gerçekleştirilmesi ve vatandaşların yönetim sürecine daha fazla katılması amacıyla son zamanlarda yan yana telaffuz edilmeye başlanmıştır. Ancak bu iki kavramın birlikteliği sivil toplum düşüncesine ve yönetim kültürüne bağlı olarak ülkelerde farklı şekillerde kendine yer bulmaktadır. Konuya Türkiye açısından bakıldığında ise net bir gönüllülük tanımının olmaması, sivil toplum düşüncesindeki beklenen gelişmenin yokluğu ve katılımın resmi metinlerde kalması gönüllülük-katılım-yönetim kültürü ilişkisini kısaca açıklamaktadır.

The concept of volunteerism explains that individuals act with their spiritual pleasure in order to realize the public benefit without expecting any provision, and so this analysis is carried out by such variables as age, gender, religion or sect affiliated, marital and economic status for the profile of volunteering. In this analysis, while it is stated that membership and volunteering should be evaluated differently, the most emphasized issue in this profile is the variable of religion and sect. Although it is stated that volunteering through religious structures opens a door for relations with other networks, the researches on this issue differ rather than reaching a single conclusion. On the other hand, the concept of participation, which is an indispensable element of democracy, has recently begun to be stated side by side with the aim of better service delivery in modern societies and citizens’ participation in the managerial process. However, the combination of these two concepts has the place in different ways in the countries where depend on the thought of civil society and managerial culture. When the issue is considered in terms of Turkey, the lack of a clear definition of volunteerism, the absence of the development expected in the thought of civil society, and the existence of participation in the official texts briefly explain the relationship of volunteerism-participation-managerial culture.