Derleme

Hindistan ve Pakistan İlişkileri: Bölgesel Rekabetin Nükleer Silahlanma Stratejilerine Etkileri

Cilt: 18 Sayı: 40 1 Ağustos 2021
PDF İndir
EN TR

Hindistan ve Pakistan İlişkileri: Bölgesel Rekabetin Nükleer Silahlanma Stratejilerine Etkileri

Öz

Bu makalede Hindistan ve Pakistan’ın nükleer faaliyetleri ve politikaları değerlendirilecektir. Hindistan ve Pakistan nükleer teknoloji geliştirme konusunda ve bu teknoloji yardımı ile silah elde etmede birbirlerinden farklı nedenlere sahiptir. Hindistan, 1964 yılında Çin’in nükleer patlama gerçekleştirmesinden sonra nükleer silah sahibi olmak için çalışmalarını başlattı. Pakistan ise, Hindistan’ın 1974 yılında nükleer silah elde etmesi sonrası kendi güvenliğini korumak ve nükleer denge oluşturmak için nükleer silah çalışmalarını başlattı. Taraflar, bölgesel güç dengesinde varlığını ve istikrarını koruması için Çin, Rusya ve ABD gibi bölge dışı ülkeler ile askeri ve ekonomik ilişkilerini geliştirdi. Bu da Hindistan-Pakistan uyuşmazlığını ve Keşmir sorununun uluslararası bir probleme dönüşmesine sebep oldu. Bu sorunlar üzerinden bölgesel tansiyonun giderek yükselmesi ve meselenin nükleer bir çatışmaya dönüşmesi ihtimalinin olması her iki taraf açısından katlanılamaz büyük ekonomik ve askeri maliyetleri ortaya çıkardı. Bu çalışmada, Hindistan ve Pakistan’ın neden nükleer silah elde etmek istediklerini. Nasıl nükleer silah elde ettiklerini. Nükleer silah elde ettikten sonra iç politikada, bölgesel politikada ve küresel politikada ne gibi sonuçlar ortaya çıkardığı analiz edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Nükleer Silahlar , Hindistan , Pakistan , Nükleer Doktrin , Keşmir

Kaynakça

  1. Akçağ, E. (2014). Yükselen güç Hindistan, (28.09.2018) tarihinde http://www.bilgesam.org/incele/84/-yukselen-guc-hindistan/#.VCgqSWd_uYs adresinden erişildi.
  2. Arı, T. (2000). Global politika ve güney asya: Keşmir sorunu ve nükleer yarış, 2 b., Bursa: AlfaYayınları
  3. Arı, T. (2004). Irak, İran ve ABD, Bursa: Alfa Yayınları
  4. Arı, T. (2008). Uluslararası ilişkiler ve dış politika, 7b., Bursa: MKM Yayıncılık
  5. Arnett, E. (1998). Nuclear weapons and arms control in South Asia after the test ban, New York: Oxford University Press
  6. Badrulalam, M. (2019), India and Pakistan’s nuclear doctrines: A coparative analysis, (01.10.2019) tarihinde http://www.sspconline.org/opinion/India_Pakistans_NuclearDoctrines_11042012 adresinden erişildi.
  7. Balachandran G. and Patil, K. (2014). Revisiting India’s nuclear doctrine, (05.11.2018) tarihinde http://idsa.in/idsacomments/RevisitingIndiasNuclearDoctrine_gbalachandran_200614.html adresinden erişildi.
  8. Balbay, M. (2006). İran raporu. İstanbul : Cumhuriyet Kitapları
  9. Bali, E. (2006), Hindistan ve Pakistan’ın dış politika tercihlerinin Soğuk Savaş ve Soğuk Savaş sonrası yansımaları, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara
  10. Bektaş, M.H.M. ve Gündoğdu, A.Y. (2019), IŞİD’in hibrit savaş stratejileri: Hibrit savaş konsepti perspektifinden analizi, International Journal of Politics and Security, IJPS, 2019, 1(1), 25-56.

Kaynak Göster

APA
Koç, E. (2021). Hindistan ve Pakistan İlişkileri: Bölgesel Rekabetin Nükleer Silahlanma Stratejilerine Etkileri. OPUS International Journal of Society Researches, 18(40), 2744-2774. https://doi.org/10.26466/opus.857115