Gelişim Odaklı ve Ev Tabanlı Erken Müdahale Programı: Bir Olgu Sunumu
Öz
Erken müdahale; yaşıtlarının gelişim düzeyinden farklı gelişim gösteren, risk grubunda olarak değerlendirilen, 0-3 yaş çocuk ve ailelerine yönelik geliştirilen, multidisipliner bir yaklaşımla gelişimsel destek uygulamalarını kapsayan hizmetlerdir. Bu çalışmada; gelişimsel odaklı erken müdahale programı çerçevesinde 17 aylık bir bebeğe ev merkezli erken müdahale uygulamaları yapılmıştır ve bu uygulamaların etkisi değerlendirilmiştir. Bu çalışmada her hafta aileye çocuğun yetersiz olduğu becerilere yönelik hedefler verilmiş; ailenin evde çocukla uygulama yapmaları desteklenmiş ve her hafta aileyle birlikte programın süreci değerlendirilmiştir. Uygulamalara başlamadan önce ve sonra çocuğa Denver II Gelişim Tarama Envanteri ile Portage Gelişim Ölçeği uygulanmıştır. Gelişimsel odaklı ev merkezli erken müdahale sonucunda; çocukta sosyal, bilişsel, özbakım ve özellikle psikomotor gelişim alanlarında artış olmuştur. Erken müdahale sonunda bebeğin el sallama, bir nesneyi bir başka yere aktarabilme, göz kontağı kurarak iletişim kurma, ismine tepki verme, dikkatini gösterilen nesneye verebilme, büyük parçalı yapbozları dizme gibi uygulamaları yapmaya başladığı belirlenmiştir. Ayrıca ön değerlendirmelerde çocuğuyla nasıl oyun oynayacağını ve çocuğunun gelişimsel dönemlerde neler yapabileceği konusunda yetersiz olan anne babanın, erken müdahale uygulamaları sonunda katılımcı ve özgüvenli oldukları gözlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Erken müdahale , gelişimsel odaklı müdahale , ev ziyaretleri , ebeveyn desteği
Kaynakça
- Aytekin, Ç. and Bayhan, P. (2016). Developing the home-based early ıntervention program and a case study. International Journal of Early Childhood Special Education (INT-JECSE), 8(1), 62–82. Doi:10.20489/intjecse.239576
- Aytekin, Ç., Taştekin, E. and Özkızıklı, S. (2018). Gelişimsel erken müdahale uygulaması: uygulama basamakları üzerine bir örnek. 2. Uluslararası Erken Çocuklukta Müdahale Kongresi (ICECI), 29-31 Mart 2018, Antalya. Birkan, B. (2002). Erken özel eğitim hizmetleri, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 3(2), 99- 109.
- Canavera, K., Johnson, L.M. and Harman, J. (2018). Beyond parenting: the responsibility of multidisciplinary health care providers in early intervention policy guidance. Am J Bioeth, 18(11), 58–60.
- Case-Smith, J. (2013). Systematic review of interventions to promote social emotional development in young children with or at risk for disability. American Journal of Occupational Therapy, 67(4), 395-404. Doi:10.5014/ajot.2013.004713
- Conner, J. (2012). A play and language ıntervention for two-yearold children: Implications for ımproving play skills and language. The Degree Specialist in Education, University of Nebraska at Omaha, Nebraska.
- Dalmau, M., Balcells, A., Gine, C., Canadas, M., Casas, O., Salat, Y., Farre, V. and Calaf, N. (2017). How to implement the family-centered model in early intervention. Anales de Psicología, 33(3), 641-651.
- Diken, İ., Bayhan, P., Turan, F., Sipal, F., Sucuoglu, B. and Ceber-Bakkaloglu, H. (2012). Early childhood intervention and early childhood special education in Turkey within the scope of the Developmental System Approach. Infants and Young Children, 25(4), 346-353. Doi:10.1097/IYC.0b013e318268541d.
- Dunst, C. J., Bruder, M. B., Trivette, C. M., Hamby, D., Raab, D. and McLean, M. (2001). Characteristics and consequences of everyday natural learning opportunities. Topics in Early Childhood Special Education, 21(2), 68-92. Doi:10.1177/027112140102100202.
- Duttine, A., Smythe, T. and Calheiro, M.R. (2019). Development and assessment of the feasibility of a Zika family support programme: A study protocol. Wellcome Open Res., 4, 80-91.
- Epley, P. H., Summers, J. A. and Turnbull, A. P. (2011). Family outcomes of early intervention: Families’ perceptions of need, services, and outcomes. Journal of Early Intervention, 33(3), 201-219. Doi:10.1177/1053815111425929.