Engelli Yönetimi ile Tükenmişlik Arasındaki İlişkiye Yönelik Sağlık Yöneticilerinde Yapılan Bir Araştırma
Öz
Bireyin kendi ihtiyaçlarını yerine getirirken bedensel, ruhsal, zihinsel ve sosyal kısıtlanma ile karşılaşması onun engelliliğiyle ifade edilmektedir. Engelli personel organizasyon içinde diğer sağlıklı personellerle beraber bir faaliyet yürütmektedir. Engelli personel kadar engelli yakını olan personel de organizasyon içinde yer almakta ve yönetimleri özellik isteyen bir unsura dönüşmektedir. Sağlık yöneticileri bulundukları sağlık işletmelerinde oldukça karmaşık bir yönetim süreci yürütmektedir. Bu yönetim yoğun strese yol açmakta, ruhsal ve fiziksel enerji yoksunluğuyla ifade edilen tükenmişliği de meydana getirdiği öngörülmektedir. Bu çalışmanın amacı, engelli ve engelli yakınına sahip personelin yönetimi esnasında yöneticilerde tükenmişlik görülüp görülmediğinin ortaya çıkarılmasına yöneliktir. Bunun için engelli ve engelli yakına sahip personel bulunduran kamu hastanelerinin poliklinik sorumluları ve yardımcılarına yarı yapılandırılmış görüşme tekniği uygulanmıştır. Örneklem grubu ildeki tüm kamu hastanelerinin poliklinik sorumlu ve sorumlu yardımcılarından oluşan 7 kişidir. İçerik analizi ile verilerin analiz edilmesiyle yöneticilerin bir bölümünde tükenmişlik belirtilerinden duyarsızlaşma, enerjinin tükenmesi ve yorgunluk bulgularına rastlanmıştır. Bununla beraber yöneticilerin büyük oranda tükenmişlik hissetmedikleri, engelli veya engelli yakına sahip personele empati yaparak işlerini kolaylaştırmaya çalıştıkları ortaya çıkarılmıştır. Elde edilen bulgular, engelli ve engelli yakına sahip personel yönetiminin, örgütsel davranış ile yönetim ve organizasyon alanında değerlendirilmesi gereken ayrı bir kavram olduğunu ortaya çıkarmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Engelli Yönetimi,Duygusal Tükenme,Duyarsızlaşma,Tükenmişlik,Sağlık Yönetimi
Kaynakça
- Akdoğan, A. A., İşbir, E. G., Beydoğan, B., Yelsalı Parmaksız, P. M., Sabuktay, A. ve Vural, H. S. (2010). Özürlülüğe dayalı ayrımcılığın ölçülmesi araştırması. Ankara: Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı.
- Arı, G. S. ve Bal, E. Ç. (2008). Tükenmişlik kavramı: Birey ve örgütler açısından önemi. Yönetim ve Ekonomi, 15(1), 131-148.
- Başol, O. ve Sağlam, Y. (2018). Engelli ve yaşlı bakım personelinin tükenmişlik seviyeleri ile çalışma yaşam kalitesi algısı ilişkisi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 29(2), 71-97.
- Baş, M. (2016). Engelli turizmi. Ankara: Nobel.
- Burcu, E. (2007). Türkiye’de özürlü birey olma: Temel sosyolojik özellikleri ve sorunları üzerine bir araştırma. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
- Burcu, E. (2015). Engellilik sosyolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık
- Çam, O. M. ve Ergin, E. (2017). Hemşirelikte tükenmişlik. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(51), 501-507.
- Dalkılıç, O. S. (2014). Çalışma hayatında tükenmişlik sendromu. Ankara: Nobel.
- Erdoğan, P. ve İraz, R. (2019). Örgütsel vatandaşlık, örgütsel sinizme ve tükenmişliğe pozitif psikolojik sermaye etkisi. Konya: Eğitim.
- Erdugan, F. E. (2010). Türkiye’de özürlü yoksulluğu ve mücadele politikalarının değerlendirilmesi: Ankara-Keçiören Örneği. Ankara: T.C, Başbakanlık, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Yayın No: 50.