Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Mehmet Rüştü Kalafatoğlu; Seher Balcı Çelik

doi:10.26466/opus.644835

EN TR

Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırmada; Longo, Coyne ve Joseph (2018) tarafından geliştirilen Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nu Türk kültürüne uyarlamak, geçerlik ve güvenirliğini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 328 yetişkinden oluşmaktadır. Ölçeğin dilsel eşdeğerlik çalışmalarının tamamlanmasının ardından madde analizi, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Ölçeğin tek faktörlü yapısının sınanmasında doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonrası elde edilen uyum indeksleri ölçeğin tek faktörlü yapısının doğrulandığını göstermektedir (χ2/df=2.29, CFI=.93, GFI=.90, TLI=.91, RMR= .05, RMSEA= .08). Ölçeğin güvenirlik çalışmaları kapsamında cronbach alfa güvenirliği, madde toplam korelasyon değerleri ve test yarılama yönteminden elde edilen sonuçlar incelenmiştir. Elde edilen cronbach alfa değeri .90 olarak tespit edilmiştir. Ölçeğin madde toplam korelasyonlarının .41 ile .68 arasında değiştiği görülmüştür. İki yarı test güvenirlik analizlerinde Spearman-Brown korelasyon katsayısı .83, Guttman Split-half korelasyon katsayısı .82 olarak bulunmuştur. Sonuç olarak; elde edilen bulgular Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nun Türkiye’de iyi oluş düzeyini belirlemek amacıyla kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

geçerlik,güvenirlik,Genel iyi oluş

Kaynakça

Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research (1st Ed.). NY: Guilford Publications, Inc.
Butler, J. ve Kern, M. L. (2016). The PERMA-profiler: A brief multidimensional measure of flourishing. International Journal of Wellbeing, 6(3), 1-48. doi:10.5502/ijw.v6i3.526
Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (23. Baskı) Ankara: Pegem Akademi.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Ç. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (25.Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (5. Baskı).Ankara:Pegem Akademi.
Demirtaş, A. S. ve Baytemir, K. (2019). Warwick-Edinburgh mental iyi̇ oluş ölçeği̇ kısa formunun Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(70), 654–666. https://doi.org/10.17755/esosder.432708
Diener, E. (1984). Subjective well being. Psychological Bulletin, 95, 542–575.
Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.
Diener, E., Sapyta, J. J. ve Suh, E. (1998). Subjective well-being is essential to well-being. Psychological Inquiry, 9(1), 33–37.
Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American Psychologist, 55, 34-43.

Diener, E. (2006). Guidelines for national indicators of subjective well-being and illbeing. Applied Research in Quality of Life, 1, 151-157.
Diener, E., Heintzelman, S. J., Kushlev, K., Tay, L., Wirtz, D., Lutes, L. D. ve Oishi, S. (2017). Findings all psychologists should know from the new science on subjective well- being. Canadian Psychology/Psychologie Canadienne, 58(2), 87-104. http://dx.doi.org/10.1037/cap0000063
Ekşi, H. ve Kardaş, S. (2017). Spiritual well-being: Scale development and validation. Spiritual Psychology and Counseling, (2)1, 73-88. http://dx.doi.org/10.12738/spc.2017.1.0022
Eryılmaz, A. (2014). Üniversite öğrencileri için geliştirilen öznel iyi oluşu artırma programının etkililiğinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 111-128.
Genç, A., Barut, Y. ve Başol, G. (2017). Rüyalarda bilinçlilik ölçeği Türkçe uyarlama, geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 18(1), 43–50.
Huppert, F. A. (2009). Psychological well‐being: Evidence regarding its causes and consequences. Applied Psychology: Health and Well‐Being, 1(2), 137-164. https://doi.org/10.1111/j.1758-0854.2009.01008.x
Keyes, C. L. M., Shmotkin, D. ve Ryff, C. D. (2002). Optimizing well-being: The empirical encounter of two traditions. Journal of Personality and Social Psychology, 82(6), 1007–1022. https://doi.org/10.1037/0022-3514.82.6.1007
Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. New York: Routledge.
Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeyinin karşılaştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
Longo, Y., Coyne, I. ve Joseph, S. (2017). The scales of general well-being (SGWB). Personality and Individual Differences, 109, 148–159.
Longo, Y., Coyne, I. ve Joseph, S. (2018). Development of the short version of the scales of general well-being: The 14-item SGWB. Personality and Individual Differences, 124, 31–34. https://doi.org/10.1016/j.paid. 2017.11.042
Lopez, S. J. ve Snyder, C. R. (2011). The Oxford handbook of positive psychology (2nd ed.). New York, NY: Oxford University Press.
Lucas, R. E. ve Diener, E. (2004). Encyclopedia of applied pscychology (ed. in chief Charles Spielberger). Elsevier Academic Press, 3, 669-676.
Lyubomirsky, S. (2001). Why are some people happier than others? The role of cognitive and motivational processes in well-being. American Psychologist, 56, 239-249.
Marchoulides, G., ve Schumacher, R. (2001). New developments and techniques in structural equation modelling. London: Lawrence Erlbaum Associates.
Marsh, H. W., Hau, K. T., Artelt, C., Baumert, J. ve Peschar, J. L. (2006). OECD’s brief self-report measure of educational psychology’s most useful affective constructs: Cross- cultural, psychometric comparisons across 25 countries. International Journal of Testing, 6(4), 311-360.
Moneta, G. B. (2004). The flow experience across cultures. Journal of Happiness Studies: An Interdisciplinary Forum on Subjective Well-Being, 5(2), 115–121. https://doi.org/10.1023/B:JOHS.0000035913.65762.b5
Myers, D.G. ve Diener, E. (1995). Who is happy? Psychological Science, 6(1), 10–19.
Robinson, J.P., Shaver, P.R. ve Wrightsman, L.S. (1991) Criteria for scale selection and evaluation. In: Robinson, J.P., Shaver, P.R. and Wrightsman, L.S., Eds., Measures of Personality and Social Psychological Attitudes, Academic Press, San Diego, 1-15.
Ryan, R.M. ve Deci, E.L. (2001). On happiness and human potentials: A review of research on hedonic and eudaimonic well-being, Annu. Rev. Psychol, 52, 141–66
Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological wellbeing. Journal of Personality and Social Psychology, 57, 1069–1081.
Ryff, C. D. ve Singer, B. H. (2008). Know thyself and become what you are: A eudaimonic approach to psychological well-being. Journal of happiness studies, 9(1), 13-39.
Schermelleh-Engel K. ve Moosbrugger. H. (2003). Evaluating the fit of stuctural equation models: Tests of significant descriptive goodnessof-fit measures. Methods of Research Online, 8(2), 23-74.
Seçer, İ. (2015). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Anı.
Seligman, M. E. P. (2002). Positive psychology, positive prevention, and positive therapy. In C. R. Snyder & S. J. Lopez (Eds.), Handbook of Positive Psychology (pp. 3-9). New York, NY, US: Oxford University Press.
Seligman, M. E. P. ve Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. American Psychologist, 55(1),5–14.
Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74.
Şimşek, Ö. F. (2011). An intentional model of emotional well-being: The development and validation of measure of subjective well-being. Journal of Happiness Studies, 12(3), 421-442.
Şimşek, Ö. F. ve Kocayörük, E. (2013). Affective reactions to one’s whole life: preliminary development and validation of the ontological well-being scale. Journal of Happiness Studies, 14(1), 309–343. https://doi.org/10.1007/s10902-012-9333-7
Tabachnick B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. (6th ed.). Boston: Allyn & Bacon, Inc.
Telef, B. B. (2013). Psikolojik iyi oluş ölçeği (PİOO) Türkçe’ye uyarlama: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(3), 374-384.
Tennant, R., Hiller, L., Fishwick, R., Platt, S., Joseph, S., Weich, S., Parkinson, J., Secker, J. ve Stewart-Brown, S. (2007). The Warwick-Edinburgh mental well-being scale (WEMWBS): Development and UK validation. Health and Quality of Life Outcomes, 5(1), 50-63. doi:10.1186/1477-7525-5-63
Tuzgöl-Dost, M. (2005). Öznel iyi oluş ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(23), 103-111.
Watson, D., Clark, L. A. ve Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measures of positive and negative affect: The PANAS scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54(6), 1063–1070.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Alan Eğitimleri

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mehmet Rüştü Kalafatoğlu ^*
0000-0002-1664-9694
Türkiye

Seher Balcı Çelik
0000-0001-9506-6528
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Mayıs 2020

Gönderilme Tarihi

10 Kasım 2019

Kabul Tarihi

10 Nisan 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 15 Sayı: 25

DOI

https://doi.org/10.26466/opus.644835

IZ

https://izlik.org/JA79YA92LC

APA

Kalafatoğlu, M. R., & Balcı Çelik, S. (2020). Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. OPUS International Journal of Society Researches, 15(25), 3633-3653. https://doi.org/10.26466/opus.644835

Harnessing spiritual coping to foster resilience: insights from post-trauma mental health after the Kahramanmaraş earthquake

Humanities and Social Sciences Communications

https://doi.org/10.1057/s41599-025-05318-5

Çalışan İyi Oluşu: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması

Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi

https://doi.org/10.51290/dpusbe.1631102

Muhasebe Mesleği Mensuplarında Empati ve Boş Zaman Tatmininin Genel İyi Oluş Üzerindeki Etkisinin Yapısal Eşitlik Modellemesi ile İncelenmesi: İzmir Örneği

Sportive

https://doi.org/10.53025/sportive.1722948

Bağımlı Kişilik Özelliklerinin Gölgesinde Romantik İlişkiler: Bağımlı Kişilik Özelliklerinin Romantik Kıskançlık ve Manipülasyon Üzerindeki Rolünün İncelenmesi

Türk Psikoloji Dergisi

https://doi.org/10.31828/turkpsikoloji.1688535

Enhancing Young Adults’ Cognition, Self-Efficacy, and Well-Being Through Leisure Makerspace Interventions

Sage Open

https://doi.org/10.1177/21582440251410625

AKTİVİTELER İÇİN HEDONİK, ÖDAMONİK VE DIŞ GÜDÜMLÜ MOTİVASYONLAR ÖLÇEĞİ: TÜRKÇE UYARLAMA, GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi

https://doi.org/10.35379/cusosbil.1604668

Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Adaptation of the Short Version of the Scales of General Well-Being into Turkish: A Validity and Reliability Study

Abstract

Keywords

Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Who? What? How? From a Standard Teacher Meeting to a Preschool Positive Thinking Project

Algılanan ebeveyn tutumları ve obsesif-kompulsif belirtiler arasındaki ilişkide kişilik inançlarının aracı rolü

Flourishing through Social Development Activities and Social Support: A Holistic Strategy for Problematic Smartphone Use

Harnessing spiritual coping to foster resilience: insights from post-trauma mental health after the Kahramanmaraş earthquake

Çalışan İyi Oluşu: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması

Muhasebe Mesleği Mensuplarında Empati ve Boş Zaman Tatmininin Genel İyi Oluş Üzerindeki Etkisinin Yapısal Eşitlik Modellemesi ile İncelenmesi: İzmir Örneği

Bağımlı Kişilik Özelliklerinin Gölgesinde Romantik İlişkiler: Bağımlı Kişilik Özelliklerinin Romantik Kıskançlık ve Manipülasyon Üzerindeki Rolünün İncelenmesi

Enhancing Young Adults’ Cognition, Self-Efficacy, and Well-Being Through Leisure Makerspace Interventions

AKTİVİTELER İÇİN HEDONİK, ÖDAMONİK VE DIŞ GÜDÜMLÜ MOTİVASYONLAR ÖLÇEĞİ: TÜRKÇE UYARLAMA, GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI