Hemşirelik Öğrencilerinin Dijital Eğitsel Oyunlar Konusundaki Tutumlarının Belirlenmesi
Öz
Amaç: Bu araştırmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinin dijital eğitsel oyunlar konusundaki görüşlerinin ve tutumlarının belirlenmesinin yanı sıra dijital eğitsel oyun kullanımını etkileyen sosyodemografik faktörlerin belirlenmesidir. Ayrıca hemşirelik öğrencilerinin dijital oyunlardan beklentilerini ve endişelerini belirleyerek dijital oyun tasarlamayı planlayan öğretim elemanlarına katkı sağlamaktır.
Yöntem: İstanbul’da bir yüksekokulun hemşirelik öğrencileri ile tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde gerçekleştirilen araştırmada 156 hemşirelik öğrencisine ulaşılmıştır. Araştırmada Dijital Eğitsel Oyunları Kullanma Ölçeği kullanılmış olup, örneklemi kolay ulaşılabilir durum örneklemesi ile belirlenmiştir.
Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin (156) %70.5’i kadın, %30.1’i dördüncü sınıf öğrencisidir. Öğrencilerin %78.2’sinin dijital eğitsel oyuna karşı nötr tutum sergilediği belirlenmiştir. Dijital eğitsel oyundan beklentileri incelendiğinde; %25’inin oyunların eğitici ve öğretici olmasını, %24.4’ünün hem eğitici hem eğlenceli olmasını, %21.8’i eğlenceli, sürükleyici ve interaktif olmasını talep etmiştir.
Sonuç: Araştırma bulguları doğrultusunda, hemşirelik öğrencilerinin dijital oyunları faydalı ve aktif bir öğrenme aracı olarak gördüklerini, oyunların eğitsel ve öğretici olmasının yanında eğlenceli, sürükleyici ve interaktif olması yönünde beklentilerinin olduğu, yeteri kadar eğitici oyun olmadığı için deneyimlerinin az olduğu, bu sebeple dijital eğitsel oyunlara karşı nötr tutum sergiledikleri kanısına varılabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ağırgöl M, Kara E, Dönel Akgül G. (2022). Eğitsel dijital oyunlarla işlenen fen bilgisi dersinin öğrencinin bilgilerinin kalıcılığına, akademik başarısına ve tutumuna etkisi. Uluslararası Bilim ve Eğitim Dergisi, 5(3), 157-176. DOI: 10.47477/ubed.1063920
- Alagöz A. (2023). Öğretmen adaylarına oyun tabanlı öğrenme uygulaması geliştirme becerilerinin kazandırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Bursa Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Banfield LM, Wilkerson K. (2014). Game on! Increasing learning retention through the use of digital game- based learning. Journal of Nursing Education and Practice, 4(2), 1-8.
- Bıyık Bayram E. (2017). Sanal simülasyonlarla öğrenme. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(2), 123-143.
- Bilgiç HG, Duman D, Seferoğlu SS. (2011). Dijital yerlilerin özellikleri ve çevrim içi ortamların tasarlanmasındaki etkileri. Akademik Bilişim 2011, 2-4 Şubat 2011 /İnönü Üniversitesi, Malatya.
- Büyüköztürk Ş, Çokluk Ö, Köklü N. (2018). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem Akademi.
- Brown K, Jones L. (2020). Nursing students' attitudes towards digital educational games: A mixed-methods study. Nurse Education Today, 91, 104516. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2020.104516
- Chang CY, Chung MH, Yang JC. (2022). Facilitating nursing students’ skill training in distance education via online game-based learning with the watch-summarizequestion approach during the COVID-19 pandemic: A quasi-experimental study. Nurse Education Today, 109, 105256. https://doi.org/10. 1016/j.nedt.2021.105256
- Dariel A, Sari D, Kurniawan E. (2013). Developing critical thinking in nursing education: The effectiveness of problem-based learning (PBL) as an educational methodology. Nurse Media Journal of Nursing, 3(2), 635-645.
- Demirel Ö, Korkmaz O, Özden MY. (2005). Eğitimde bilgisayar oyunlarının kullanımı: Yapılandırmacı yaklaşımlar. Eğitim Araştırmaları, 20, 19-28.