Determining the criteria for bicycle infrastructure in developing countries via delphi technique: The case of Denizli (Türkiye)

Abstract

The continued expansion of urban areas in the coming years will lead to rapid growth in the size and density of cities. Consequently, facing severe transportation challenges in the future will be inevitable. Addressing this issue requires increasing and diversifying transportation options. Bicycles can play a crucial role in this regard. Since bicycles are suitable for many urban transportation needs, they can significantly contribute to sustainable land-use planning, transportation, recreation, and economic development initiatives. In addition, the expansion of cycling will contribute to the formation of sustainable cities with more environmentally friendly and healthy uses by reducing energy consumption in transportation. However, despite the rapidly growing literature on bicycles in transportation and transportation planning, there is insufficient research on how to prioritize, select, and decide on investments in bicycle infrastructure. This study aims to identify criteria that can be considered in creating bicycle infrastructure systems in Turkey, where the benefits and importance of urban cycling are acknowledged, but a comprehensive national strategy for sustainable transportation and bicycles has yet to be fully developed. To achieve this, a comprehensive study emphasizing the importance of developing policies based on a holistic planning approach and the principle of participation was conducted. The study utilized the Delphi technique, which adopts a participatory planning approach. Over three rounds, criteria to consider in determining bicycle routes were categorized under three main headings: physical, visual, and social factors. As a result, several recommendations were developed for promoting bicycle use and establishing bicycle infrastructure in developing countries.

Keywords

• Sustainable Transportation
• Delphi Technique
• Participation
• Bicycle Roads

Gelişmekte olan ülkelerde bisiklet altyapisi kriterlerinin delphi tekniği ile belirlenmesi: Denizli (Türkiye) örneği

Öz

Önümüzdeki yıllarda kentsel alanların genişlemeye devam etmesi, şehirlerin büyüklüğünde ve yoğunluğunda hızlı bir artışa yol açacaktır. Sonuç olarak, gelecekte ciddi ulaşım sorunlarıyla karşılaşmak kaçınılmaz olacaktır. Bu sorunun üstesinden gelmek için ulaşım seçeneklerinin artırılması ve çeşitlendirilmesi gerekmektedir. Bisikletler bu konuda çok önemli bir rol oynayabilir. Bisikletler birçok kentsel ulaşım ihtiyacı için uygun olduğundan, sürdürülebilir arazi kullanımı planlaması, ulaşım, rekreasyon ve ekonomik kalkınma girişimlerine önemli ölçüde katkıda bulunabilir. Ayrıca bisiklet kullanımının yaygınlaşması, ulaşımda enerji tüketimini azaltarak daha çevre dostu ve sağlıklı kullanımlara sahip sürdürülebilir kentlerin oluşmasına katkı sağlayacaktır. Ancak ulaşımda bisiklet ve ulaşım planlaması üzerine hızla büyüyen literatüre rağmen, bisiklet altyapısı yatırımlarının nasıl önceliklendirileceği, seçileceği ve karar verileceği konusunda yeterli araştırma bulunmamaktadır. Bu çalışma, kent içi bisiklet kullanımının faydaları ve öneminin kabul edildiği, ancak sürdürülebilir ulaşım ve bisiklet için kapsamlı bir ulusal stratejinin henüz tam olarak geliştirilmediği Türkiye'de bisiklet altyapı sistemlerinin oluşturulmasında dikkate alınabilecek kriterleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla, bütüncül planlama yaklaşımına ve katılımcılık ilkesine dayalı politikalar geliştirmenin önemini vurgulayan kapsamlı bir çalışma yürütülmüştür. Çalışmada katılımcı planlama yaklaşımını benimseyen Delphi tekniği kullanılmıştır. Üç tur boyunca bisiklet rotalarının belirlenmesinde göz önünde bulundurulması gereken kriterler fiziksel, görsel ve sosyal faktörler olmak üzere üç ana başlık altında toplanmıştır. Sonuç olarak, gelişmekte olan ülkelerde bisiklet kullanımının teşvik edilmesi ve bisiklet altyapısının oluşturulması için çeşitli öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir Ulaşım
• Delphi Tekniği
• Katılımcılık
• Bisiklet Yolları

Kaynakça

1. [1] Debnath AK, Chin HC, Haque MM, Yuen B. “A methodological framework for benchmarking smart transport cities”. Cities, 37: 47-56, 2014.
2. [2] SCBD, (Secretariat of the Convention on Biological Diversity). “Cities and Biodiversity Outlook” (ISBN 92-9225-432-2 (http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0/) [Access: 22.02.2022].
3. [3] Anguluri R, Narayanan P. “Role of green space in urban planning: Outlook towards smart cities”. Urban Forestry & Urban Greening, 25: 58-65, 2017.
4. [4] Zhu M., Xu J., Jiang N., Li J., Fan, Y. “Impacts of road corridors on urban landscape pattern: a gradient analysis with changing grain size in Shanghai, China”. Landsc Ecol, 21: 723-734, 2006.
5. [5] Garre´ S., Meeus S., Gulinck H. “The dual role of roads in the visual landscape: a case-study in the area around Mechelen (Belgium)”. Landsc Urban Plan, 92: 125-135, 2009.
6. [6] Sussman J. “Introduction to transportation systems”. Artech House (British Library Catalouging in Publishing Data). ISBN: 1-58053-141-5, 2000.
7. [7] Rodrigue J.P., Comtois C., Slack B. “The geography of transport systems”. Routledge. ISBN10: 0-203-00111-7 (ebk), 2006.
8. [8] Mansuroğlu S, Dağ V. “Antalya Örneğinde Turizm Kentlerinde Bisikletli Ulaşım Güzergâhı Olanaklarının Değerlendirilmesi”. Journal of Bartin Faculty of Forestry, 22(2): 341-353, 2020.

9. [9] Larsen J, Patterson Z, El-Geneidy A. “Build it. But where? The use of geographic information systems in identifying locations for new cycling infrastructure”. International Journal of Sustainable Transportation, 7(4): 299-317, 2013.
10. [10] NCDOT, (North Carolina Department of Transportation). “The North Carolina Bicycle Facilities Planning and Design Guidelines, NCDOT Division of Bicycle and Pedestrian Transportation”. https://digital.ncdcr.gov/digital/collection/p249901coll22/id/129997 [Access: 20.02.2022].
11. [11] SFDPH, (San Francisco Department of Public Health). “Multi-modal level of service toolkit bicycle. Environmental quality index. San Francisco County Transportation Authority”. San Francisco, CA, USA. https://scholarworks.wmich.edu/transportation-reports/45 [Access: 22.02.2022].
12. [12] Nuñez JYM, Bisconsini DR, da Silva ANR. “Combining environmental quality assessment of bicycle infrastructures with vertical acceleration measurements”. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 137: 447-458, 2020.
13. [13] Renfro R, Voros K. “Working Paper Cycle Zone Analysis. Cheyenne On-Street Bicycle Plan and Greenway Plan Update. Alta Planning Design”. https://www.plancheyenne.org/wp-content/uploads/2012/12/CheyennePlanVolumeIIIFinal_smallOctober2012.pdf [Access: 22.02.2022].
14. [14] Patterson B, Fadum S. “Cycling Analysis in Metro Vancouver: Cycling Zone Analysis, Vancouver GIS Users Group”. www.vancouvergis.org/docs/Urban_Systems_Cycle_Zone_Analysis.pdf [Access: 22.02.2022].
15. [15] Chang CM, Vavrova M, Mahnaz SL. “How to integrate on-street bikeway maintenance planning policies into pavement management practices”. Sustainability, 14(9), 4986, 2022.
16. [16] Jones EG, Carlson TD. “Development of bicycle compatibility index for rural roads in Nebraska”. Transportation research record, 1828(1): 124-132, 2003.
17. [17] Ilie A, Oprea C, Costescu D, Roşca E, Dinu O, Ghionea F. “The use of the bicycle compatibility index in identifying gaps and deficiencies in bicycle networks”. In IOP Conference Series: Materials Science and Engineering, 161(1): 012097, 2016.
18. [18] Kwigizile V, Oh J, Lyimo SM. “Investigating and Prioritizing Factors for Quantifying Bikeability”. Transportation Research Center Reports. 45., 2019.
19. [19] Abdullah YA, Razi SA, Nasrudin N, Zaki ZA. “Assessing cycle lanes using the bicycle compatibility index (BCI) in Shah Alam, Selangor, Malaysia”. Planning Malaysia, 18, 2020.
20. [20] Ruiz-Padillo A., da Silva A.L.D.N., Cassel D.L., Menna R.O., Nodari, C.T. “Multi-criteria tool for cycle-lane safety-level inspection: a Brazilian case study”. Case Studies on Transport Policy, 9(4), 2021.
21. [21] Saaty T.L. “How To Make A Decision: The Analytic Hierarchy Process”. Aestimum, 1994. https://oaj.fupress.net/index.php/ceset/article/view/6254/6254 [Access: 08.10.2025].
22. [22] Önder G., Önder E. “Analitik Hiyerarşi Süreci. Operasyonel, Yönetsel ve Stratejik Problemlerin Çözümünde Çok Kriterli Karar Verme Yöntemleri”. Dora Basım-Yayin Dağıtım Ltd. Şti. 3. Baskı, ISBN: 978-605-247-004-6, 338s. Bursa, 2018.
23. [23] Mundet H.B., Escorihuela E.L., Planas M.V., Matas J.C., Sitjar A.L., Alis M.O., ..., Sánchez C.R. “Multidimensional research on university engagement using a mixed method approach”. Educación XX1, 24(2), 65-96, 2021.
24. [24] Gordon, T.J. “The real-time Delphi method”. Futures Research Methodology, 3, 2009.
25. [25] Landeta J., Barrutia J., Lertxundi, A. “Hybrid Delphi: A methodology to facilitate contribution from experts in professional contexts”. Technological Forecasting and Social Change, 78(9), 2011.
26. [26] Yedla S, Shrestha, R.M. “Multi-criteria approach for the selection of alternative options for environmentally sustainable transport system in Delhi”. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 37(8): 717-729, 2003.
27. [27] Tudela A, Akiki N, Cisternas R. “Comparing the output of cost benefit and multi-criteria analysis: An application to urban transport investments”. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 40(5): 414-423, 2006.
28. [28] Macharis C, Pekin E. “Assessing policy measures for the stimulation of intermodal transport: a GIS-based policy analysis”. Journal of transport geography, 17(6), 500-508, 2009.
29. [29] Chow JY, Hernandez, SV, Bhagat A, McNally M. “Multi-criteria sustainability assessment in transport planning for recreational travel”. International Journal of Sustainable Transportation, 8(2): 151-175, 2013.
30. [30] Dağ V, Mansuroğlu S. “A method proposal for determining bicycle paths in cities: The case of Denizli (Türkiye)”. Megaron, 19(2), 2024.
31. [31] Dalkey NC, Helmer O. “An experimental application of the Delphi method to the use of experts”. Management Science, 9(3), 1963.
32. [32] Linstone HA, Turoff M. “The Delphi method: techniques and applications”. Journal of Marketing Research, 13(3), 317-318, 2002.
33. [33] Gupta UG, Clarke RE. “Theory and application of the Delphi technique: A bibliography (1975-1994)”. Technological Forecasting and Social Change, 53(2): 185-211, 1996.
34. [34] Kluge U, Ringbeck J, Spinler S. “Door-to-door travel in 2035-a Delphi study”. Technological Forecasting and Social Change, 157: 120096, 2020.
35. [35] Schmalz U, Spinler S, Ringbeck J. “Lessons learned from a two-round Delphi-based scenario study”. MethodsX, 8: 101179, 2021.
36. [36] Bicycle Roads Regulation. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’ndan Resmi Gazete Sayı: 30976, Tarih: 12 Aralık 2019 [Access: 15.03.2022] https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2019/12/20191212-1.htm.
37. [37] Karacaoğlu ÖC. “İhtiyaç Analizi ve Delphi Tekniği; Öğretmenlerin Eğitim İhtiyacını Belirleme Örneği”. I. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi, Çanakkale, Türkiye, Mayıs 2009. http://www.eab.org.tr/eab/2009/pdf/264.pdf [Access: 03.09.2019].
38. [38] Gencturk E, Akbas Y. “Defining social studies teacher education geography standards: An implication of Delphi technique”. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty, 33(2): 335-353, 2013.
39. [39] Meijering JV, Tobi H, van den Brink A, Morris F, Bruns D. “Exploring research priorities in landscape architecture: An international Delphi study”. Landscape and Urban Planning, 137, 85-94, 2015.
40. [40] Kalaycı Önaç A, Birişçi T. “Transformation of urban landscape value perception over time: a Delphi technique application”. Environmental monitoring and assessment, 191, 1-24, 2019.
41. [41] Adu-McVie R, Yigitcanlar T, Erol I, Xia B. “Classifying innovation districts: Delphi validation of a multidimensional framework”. Land use policy, 111, 105779, 2021.
42. [42] Lei B, Janssen P, Stoter J, Biljecki F. “Challenges of urban digital twins: A systematic review and a Delphi expert survey”. Automation in Construction, 147, 104716, 2023.
43. [43] Şahin AE. “Professional status of elementary teaching in Turkey: A Delphi study. Teachers and Teaching”. Theory and Practice, 16(4): 437-459, 2010.
44. [44] Akar İ. Üstün Yetenekli Öğrencileri Genel Eğitim Sınıfında Destekleyecek Sınıf Öğretmeninin Sahip Olması Gereken Yeterlikler. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara, 358 s, 2015.
45. [45] Çeyiz S, Koçak F. “Ankara İli’nde bisiklet kullanan bireylerin karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri”. Mediterranean Journal of Humanities, 2(1): 203-221, 2015.
46. [46] Mansuroğlu S, Dağ V. “Kentiçi Ulaşımda Bisiklet Kullanımı ve Bisiklet Yolları Konusunda Kullanıcı Yaklaşımları: Antalya Örneği”. Kent Akademisi, 14(44): 90-101, 2021.
47. [47] Milakis D, Athanasopoulos K. “What about people in cycle network planning? Applying participative multicriteria GIS analysis in the case of the Athens metropolitan cycle network”. Journal of Transport Geography, 35: 120-129, 2014.
48. [48] Altunkasa F, Uslu C, Boyacıgil O, Konaklı N. “Adana Kentsel Alanında Bisikletli Bağlantı Olanaklarının Araştırılması ve Bir Ana Düzen-tasar Önerisi Geliştirilmesi”. TÜBİTAK Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırma Grubu, Proje No: 104K058, Adana, 179p, 2006.
49. [49] Cengiz T, Kahvecioğlu C. “Sürdürülebilir Kent Ulaşımında Bisiklet Kullanımının Çanakkale Kent Merkezi Örneğinde İncelenmesi.” Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 13(2): 55-66, 2016.
50. [50] Sönmez M. "Antakya kenti bisiklet yolu seçeneklerinin analitik hiyerarşi süreci ve ağırlıklandırılmış ölçütler yöntemi ile değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana, Türkiye, 2019.
51. [51] Yılmaz DÇ, Gerçek H. “Analitik Hiyerarşi Yöntemi İle İstanbul'da Bütünleşik Bisiklet Ağı Kümelerinin Önceliklendirilmesi”. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 20(6): 215-224, 2014.
52. [52] Saplıoğlu M, Aydın, MM. “Choosing safe and suitable bicycle routes to integrate cycling and public transport systems”. Journal of Transport & Health, 10: 236-252, 2018.
53. [53] Ryu S, Chen A, Su J, Choi K. “A multi-class, multi-criteria bicycle traffic assignment model”. International Journal of Sustainable Transportation, 15(7): 524-540, 2021.
54. [54] Hsu TP, Lin YT. “A model for planning a bicycle network with multi-criteria suitability evaluation using GIS”. WIT Transactions on Ecology and the Environment, 148: 243-252, 2011.
55. [55] Alkılınç E, Cenani Ş, Çağdaş G. “Bisiklet paylaşım istasyonlarının belirlenmesi: CBS tabanlı çok kriterli karar verme yaklaşımı”. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 23(2): 471-489, 2021.
56. [56] Sener IN, Eluru N, Bhat CR. “An analysis of bicycle route choice preferences in Texas, US”. Transportation, 36(5): 511-539, 2009.
57. [57] Özkan SP, Senol F, Ozcam Z. “Bicycle Route Infrastructure Planning Using GIS in an Urban Area: The Case of Izmir”. Planlama, 30(2): 313-327, 2020.