Comparative optimization of traditional and ultrasound-assisted extraction methods for phenolic compounds from Sorbus domestica leaves: antioxidant and antidiabetic properties
Abstract
Context— Phenolic compounds from plant sources are widely recognized for their antioxidant and antidiabetic properties and are increasingly investigated for functional food and nutraceutical applications due to their potential role in the prevention of oxidative stress–related metabolic disorders. In recent years, increasing attention has been directed toward plant leaves as alternative and sustainable sources of bioactive compounds. Leaves of Sorbus domestica L. (service tree) represent an underutilized plant material with considerable potential bioactive value; however, information on efficient extraction strategies and functional characterization of their phenolic compounds remains limited. In particular, comparative evaluations focusing on both extraction efficiency and biological activity are still insufficient. Therefore, systematic comparisons of traditional extraction and ultrasound-assisted extraction methods are required to better understand their effectiveness in recovering phenolic compounds from S. domestica leaves.
Objective— The aim of this study was to compare traditional extraction (TDE) and ultrasound-assisted extraction (UAE) methods for the extraction of phenolic compounds from S. domestica leaves. For each method, extraction conditions were optimized, and the resulting extracts were evaluated in terms of phenolic content (TPC and TFL), antioxidant activity, and antidiabetic potential.
Method— S. domestica L. leaves were used as the plant material in this study. Phenolic compounds were extracted using traditional extraction and UAE methods, with extraction temperature, ethanol concentration, and extraction time selected as independent variables.
An experimental design approach was employed to optimize the extraction conditions for both techniques. Total phenolic content (TPC) and total flavonoid content (TFL) were quantified using spectrophotometric methods. Antioxidant activities of the extracts were evaluated using ABTS, FRAP, and DPPH assays, which are commonly applied to assess different antioxidant mechanisms. In addition, the antidiabetic potential of the extracts was assessed through α-amylase and α-glucosidase inhibition tests.
Results— The optimal conditions for TDE were 49.63% ethanol, 70.0 ⁰C, and 66.32 min, whereas UAE achieved optimal performance at 53.43% ethanol, 69.04 ⁰C, and 85.38 min. Under optimized conditions, UAE produced 94.38 mg GAE g-1 TPC and 89.13 mg QE g-1 TFL, whereas TDE yielded 73.21 mg GAE g-1 and 68.77 mg QE g-1, respectively. This corresponds to approximately 29% higher TPC and 30% higher TFL in UAE compared to TDE, clearly demonstrating the superior extraction efficiency of the ultrasonic method. Antioxidant activities were also enhanced under UAE conditions. For example, UAE improved α-amylase inhibition by approximately 33% (IC50 reduced from 50.29 to 33.86 mg mL-1) and α-glucosidase inhibition by approximately 12% compared to TDE, indicating stronger enzyme inhibitory potential. The lower IC50 values observed under UAE conditions suggest improved biological functionality of the extracted phenolics, which is particularly relevant for modulating postprandial hyperglycemia.
Conclusion— S. domestica leaves are a rich source of phenolic compounds with considerable antioxidant and antidiabetic potential. The quantitative improvements achieved by UAE indicate that extraction strategy significantly influences both yield and bioactivity. These findings highlight the potential application of UAE-derived S. domestica leaf extracts as functional ingredients in nutraceutical formulations, functional beverages, and glucose-regulating food systems.
Keywords
Üvez (Sorbus domestica) Yapraklarından Fenolik Bileşiklerin Ekstraksiyonunda Geleneksel ve Ultrason Destekli Yöntemlerin Karşılaştırmalı Optimizasyonu: Antioksidan ve Antidiyabetik Özellikleri
Öz
Context: Bitkisel kaynaklı fenolik bileşikler, antioksidan ve antidiabetik özellikleri nedeniyle yaygın olarak bilinmekte ve oksidatif stresle ilişkili metabolik bozuklukların önlenmesindeki potansiyel rolleri doğrultusunda fonksiyonel gıda ve nutrasötik uygulamalar için giderek daha fazla araştırılmaktadır. Son yıllarda, bitki yaprakları biyoaktif bileşikler açısından alternatif ve sürdürülebilir kaynaklar olarak artan ilgi görmektedir. Sorbus domestica L. (üvez) yaprakları, önemli bir biyoaktif potansiyele sahip olmasına rağmen yeterince değerlendirilmemiş bir bitkisel materyaldir. Ancak bu yapraklardan fenolik bileşiklerin etkin şekilde ekstraksiyonu ve fonksiyonel özelliklerinin ortaya konulmasına ilişkin bilgiler sınırlıdır. Özellikle, ekstraksiyon verimliliği ile biyolojik aktiviteyi birlikte ele alan karşılaştırmalı çalışmalar yetersizdir. Bu nedenle, S. domestica yapraklarından fenolik bileşiklerin geri kazanımında geleneksel ekstraksiyon ve ultrason destekli ekstraksiyon yöntemlerinin etkinliğinin daha iyi anlaşılabilmesi için sistematik karşılaştırmalara ihtiyaç vardır.
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Sorbus domestica yapraklarından fenolik bileşiklerin ekstraksiyonunda geleneksel ekstraksiyon (TDE) ve ultrason destekli ekstraksiyon (UAE) yöntemlerini karşılaştırmaktır. Her iki yöntem için ekstraksiyon koşulları optimize edilmiş ve elde edilen ekstraktlar toplam fenolik madde (TPC), toplam flavonoid madde (TFL), antioksidan aktivite ve antidiabetik potansiyel açısından değerlendirilmiştir.
Yöntem: Çalışmada Sorbus domestica L. yaprakları bitkisel materyal olarak kullanılmıştır. Fenolik bileşiklerin ekstraksiyonu, geleneksel ekstraksiyon ve UAE yöntemleri ile gerçekleştirilmiş; ekstraksiyon sıcaklığı, etanol konsantrasyonu ve ekstraksiyon süresi bağımsız değişkenler olarak seçilmiştir. Her iki teknik için ekstraksiyon koşullarının optimizasyonunda deneysel tasarım yaklaşımı kullanılmıştır. Toplam fenolik madde (TPC) ve toplam flavonoid madde (TFL) miktarları spektrofotometrik yöntemlerle belirlenmiştir. Ekstraktların antioksidan aktiviteleri, farklı antioksidan mekanizmaları değerlendirmek amacıyla yaygın olarak kullanılan ABTS, FRAP ve DPPH analizleri ile incelenmiştir. Ayrıca, ekstraktların antidiabetik potansiyeli α-amilaz ve α-glukozidaz inhibisyon testleri ile değerlendirilmiştir.
Bulgular:
TDE için optimum koşullar %49.63 etanol, 70.0 °C ve 66.32 dakika olarak belirlenirken, UAE yöntemi %53.43 etanol, 69.04 °C ve 85.38 dakika koşullarında en yüksek performansı göstermiştir. Optimize koşullar altında UAE yöntemi 94.38 mg GAE g⁻¹ TPC ve 89.13 mg QE g⁻¹ TFL değerleri verirken, TDE yönteminde bu değerler sırasıyla 73.21 mg GAE g⁻¹ ve 68.77 mg QE g⁻¹ olarak belirlenmiştir. Bu sonuçlar, UAE yönteminin TDE’ye göre TPC’de yaklaşık %29 ve TFL’de yaklaşık %30 daha yüksek değer sağladığını ve ultrasonik ekstraksiyonun daha yüksek ekstraksiyon verimliliği sunduğunu göstermektedir. Antioksidan aktivite sonuçları da UAE lehine artış göstermiştir. UAE yöntemi α-amilaz inhibisyonunu yaklaşık %33 oranında artırmış (IC₅₀ değeri 50.29 mg mL⁻¹’den 33.86 mg mL⁻¹’ye düşmüştür) ve α-glukozidaz inhibisyonunda TDE’ye kıyasla yaklaşık %12 oranında iyileşme sağlamıştır. UAE altında elde edilen daha düşük IC₅₀ değerleri, fenolik bileşiklerin biyolojik etkinliğinin arttığını ve özellikle postprandiyal hipergliseminin kontrolü açısından önem taşıdığını göstermektedir.
Sonuç:
S. domestica yaprakları fenolik bileşikler açısından zengin olup, belirgin antioksidan ve antidiyabetik potansiyele sahiptir. UAE ile elde edilen nicel artışlar, ekstraksiyon yönteminin hem fenolik verim hem de biyolojik aktivite üzerinde belirleyici olduğunu ortaya koymaktadır. Elde edilen bulgular, UAE ile üretilen S. domestica yaprak ekstraktlarının nutrasötik ürünlerde, fonksiyonel içeceklerde ve glukoz düzenleyici gıda formülasyonlarında kullanılabileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Bu çalışma Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi tarafından sağlanan fon (BAP 2022/87) ile desteklenmiştir.
This study was supported by the fund from Tokat Gaziosmanpaşa University (BAP 2022/87).