Araştırma Makalesi

Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama

Cilt: 14 Sayı: 3 1 Temmuz 2021
PDF İndir
EN TR

Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama

Öz

ÖZET Amaç: Cox Orantılı Hazard (COH) modeli sağkalım analizinde en sık kullanılan çok değişkenli regresyon modelidir. Ancak uygulamada orantılı hazard (OH) varsayımını sağlamak her zaman mümkün olmamaktadır. Bu durumda Parametrik Hızlandırılmış Başarısızlık (Ölüm) Zamanı (HBZ) modelleri uygulanır. Bu çalışmada HBZ ve COH modelleri meme kanseri tanısı olan hastalara uygulanarak sonuçlar karşılaştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 697 erken evre meme kanserli hastanın retrospektif sağkalım verileri analiz edilmiştir. Bağımlı değişken olan genel sağkalım ve 13 bağımsız değişkenle test edilmiştir. Anlamlı çıkan değişkenler çoklu regresyon analizi olan COH modeli ile yapılan regresyonla tahmin edilmeye çalışılmıştır. HBZ modeli için verilerin olası log-normal, log-lojistik, Weibull ve üstel dağılımlarına ait Hazard Fonksiyonlarına bakılmıştır. Bulgular: Yaş grupları, tümör derecesi, nöral invazyon ve ekstra kapsül tutulumu COH varsayımını sağlamamasına rağmen, istatistiksel olarak anlamlı çıkan 9 bağımsız değişken çok değişkenli COX modeline girdiğinde sadece metastatik lenf nodu sayısı ve menopoz değişkenleri anlamlı bulunmuştur. HBZ modeli için, bağımlı değişken olan genel sağkalıma ait, AIC değerine ve hazard fonksiyonu dağılımlarına göre en uygun HBZ modelinin Log-lojistik olduğu görülmüştür. Log-lojistik regresyonu sonucunda ise metastatik lenf nodu sayısı, menopoz ve tümör boyutu değişkenleri anlamlı çıkmıştır. Sonuç: Literatürde COH modeli en sık kullanılan sağkalım modellerinin başında gelir. Hazardların orantılı olmadığı durumlarda COH regresyon modeli yerine HBZ regresyon modeli gibi modellerin kullanımı daha uygun olabilir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. KAYNAKLAR 1) Cox DR. Regression Models and Life-Tables. Breakthroughs in statistics. Springer Series in Statitstics, New York, NY, 1992. 527-541. https://doi.org/10.1007/978-1-4612-4380-9_37
  2. 2) Lee ET and Go OT. Survival Analysis in Public Health Research. Annual Review of Public Health, 1997, 18.1, 105-134. https://doi.org/10.1146/annurev.publhealth.18.1.105
  3. 3) Karimi A, Delpisheh A, Sayehmiri K. Application of accelareted failure time models for breast cancer patients’ survival in Kurdistan Province of Iran. Journal of Cancer Research and Therapeutics, 2016, 12(3), 1184-1148. doi: 10.4103/0973-1482.168966
  4. 4) Keene ON. Alternatives to the Hazard Ratio in Summarizing Efficacy in Time‐to‐Event Studies: An Example from Influenza Trials. Statistics in Medicine, 2002, 21(23), 3687-3700. doi:10.1002/sim.1312
  5. 5) Khanal SP, Sreenivas V, Acharya SK. Accelarated Failure Time Models: An Application in The Survival of Acute Liver Failure Patients İn India. International Journal of Sciences and Research. 2014, 31(6), 161-166 ISSN:2319-7064:161-166.
  6. 6) Bakhshi E, et al. Survival Analysis of Thalassemia Major Patients Using Cox, Gompertz Proportional Hazard and Weibull Accelerated Failure Time Models. Medical Journal of the Islamic Republic of Iran, 2017, 31, 97. doi:10.14196/mjiri.31.97
  7. 7) Ghadimi et al. Family History of the Cancer on the survival of the Patients with Gastrointestinal Cancer in Northern Iran, Using Frailty Models. BioMed Central Gastroenterology 2011, 1, 104
  8. 8) Brandon G, Seals S, Aban I; Survival Analysis and regression models J Nucl Cardiol. 2014 Aug;21(4):686-94. doi: 10.1007/s12350-014-9908-2

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Onkoloji ve Karsinogenez

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Nural Bekiroğlu Bu kişi benim
0000-0001-6471-6612
Türkiye

Ayse Ulgen *
0000-0002-0872-667X
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti

Yayımlanma Tarihi

1 Temmuz 2021

Gönderilme Tarihi

9 Mart 2021

Kabul Tarihi

26 Nisan 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 14 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA
Bekiroğlu, N., & Ulgen, A. (2021). Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama. Pamukkale Medical Journal, 14(3), 654-665. https://doi.org/10.31362/patd.893954
AMA
1.Bekiroğlu N, Ulgen A. Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama. Pam Tıp Derg. 2021;14(3):654-665. doi:10.31362/patd.893954
Chicago
Bekiroğlu, Nural, ve Ayse Ulgen. 2021. “Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama”. Pamukkale Medical Journal 14 (3): 654-65. https://doi.org/10.31362/patd.893954.
EndNote
Bekiroğlu N, Ulgen A (01 Temmuz 2021) Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama. Pamukkale Medical Journal 14 3 654–665.
IEEE
[1]N. Bekiroğlu ve A. Ulgen, “Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama”, Pam Tıp Derg, c. 14, sy 3, ss. 654–665, Tem. 2021, doi: 10.31362/patd.893954.
ISNAD
Bekiroğlu, Nural - Ulgen, Ayse. “Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama”. Pamukkale Medical Journal 14/3 (01 Temmuz 2021): 654-665. https://doi.org/10.31362/patd.893954.
JAMA
1.Bekiroğlu N, Ulgen A. Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama. Pam Tıp Derg. 2021;14:654–665.
MLA
Bekiroğlu, Nural, ve Ayse Ulgen. “Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama”. Pamukkale Medical Journal, c. 14, sy 3, Temmuz 2021, ss. 654-65, doi:10.31362/patd.893954.
Vancouver
1.Nural Bekiroğlu, Ayse Ulgen. Parametrik hızlandırılmış başarısızlık (ölüm) zamanı (HBZ) modelleri ile erken evre meme kanseri hastalarında uygulama. Pam Tıp Derg. 01 Temmuz 2021;14(3):654-65. doi:10.31362/patd.893954
Creative Commons Lisansı
Pamukkale Tıp Dergisi, Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır