İlköğretim 3. Sınıf Öğrencilerinin Okul Matematiğini Günlük Hayata Uygulama Becerileri
Öz
Geleneksel ögretim ögrencilere, bildiklerini farklı durumlara ve günlük hayata uygulama fırsatı vermemektedir. Dolayısıyla bilmek ve uygulamak arasında bir kopukluk ortaya çıkmaktadır. Çalısmada, kullanılan ölçme araçları yardımıyla ilkögretim 3. sınıf ögrencilerinin okul matematigini günlük hayata nasıl uyguladıkları sorusunun cevabı arastırılmıstır. Çalısmada, uygun durumlar yaratıldıgında ögrencilerin okul matematigini günlük hayata nasıl uyguladıklarını belirlemek amaçlandıgından nitel bir arastırma yöntemi tercih edilmistir. Ögrenciler ile alısveris problemlerinin yer aldıgı yarı yapılandırılmıs görüsmeler gerçeklestirilmistir. Çalısma sonucunda okul matematigini günlük hayata hiç uygulamayan ögrencilerin kagıt kalem kullanma imkanları olmadıgı hallerde de çözümlerinde onları kullanıyor gibi yaptıkları belirlenmistir. Arastırmanın diger bir sonucu ise okul matematigini günlük hayata uygulamayı tercih eden ögrencilerin nesneleri gruplandırarak hesaplama yapmak gibi pratik ve duruma uygun çözüm yolları olusturabilmis olmalarıdır. Bu sonuçlara ek olarak ögrencilerin ödemeleri gereken miktarı büyük paraları kullanıp farklı sekillerde ifade edebildikleri görülmüstür.
Anahtar Kelimeler
Durumsal ögrenme, okul matematigi, günlük hayat matematigi, ilkögretim.
Kaynakça
- Boaler, J. (1998). Open and closed mathematics: Student experiences and understandings. Journal for Research in Mathematics Education. 29(1). 41-62.
- Boaler, J. (1999). Participation, knowledge and beliefs: A community perspective on mathematics learning. Educational Studies in Mathematics, 40,259-281.
- Brown, J.S., Collins, A. ve Duguid, P. (1989). Situated cognition and the culture of learning. Educational Researcher. 18(1), 32-42.
- Ceylan, F. (2008). İlköğretim 6. Sınıf öğrencilerinin günlük hayat problemlerini çözme envanteri puanları ile matematik problemlerini çözme başarıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Carraher, T.N. , Carraher, D.W. ve Schliemann, A.D. (1987). Written and oral mathematics. Journal for Research in Mathematics Education. 18(2). 83-97.
- Erturan, D. (2007). 7. Sınıf öğrencilerinin sınıf içindeki matematik başarıları ile günlük hayatta matematiği fark edebilmeleri arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Frade, C. ve Falcao, T.D.R.(2008). New directions for situated cognition in mathematics education. A. Watson and P. Winbourne (Ed.), Exploring connections between tacit knowing and situated learning perspectives in the concept of mathematics education. (pp. 205-231). London: Springer.
- Guberman (1996). The development of everyday mathematics in brazilian children with limited formal education. Child Development, 67 (4),1609-1623.
- Hay, K. ve Barab, H. (2001). Constructivism in practice: A comparison and contrast of apprenticeship and constructionist learning environments. The Journal of the Learning Sciences,10( 3). 281-322.
- Kanes, C. ve Lerman, S. (2004). New directions for situated cognition in mathematics education. A. Watson and P. Winbourne (Ed.), Analysing concepts of community of practice. (pp. 303-328). London: Springer.