Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi

Necla Acun Kapıkıran

EN TR

Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının empatik eğilim ve kendini ayarlama açısından incelemektir. Araştırmanın katılımcıları, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesinden 363 kız (%57) ve 273 (%43) olmak üzere toplam 636 öğrenciden oluşmuştur. Araştırmanın amacına uygun veri toplamak üzere iki farklı ölçek kullanılmıştır. İlk ölçek Empatik Eğilim Ölçeği (Dökmen, 1988) empatik eğilimi belirmek için ve ikinci ölçek, Kendini Ayarlama Ölçeği (Synder, 1974) sosyal ortamlarda bireyin davranışlarını ayarlama düzeyini ölçmek için kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi sonucunda, hem empatik eğilim hem de benmerkezci eğilimin dışadönüklük, rol yapma ve cinsiyet açısından anlamlı olarak yordanırken, benmerkezci eğilim dışadönüklük, başkası merkezli olma, rol yapma ve cinsiyet açısından anlamlı olarak yordanmıştır. Ayrıca, sempatik eğilim dışadönüklük, başkası merkezli olma ve cinsiyet açısından anlamlı olarak yordanmıştır. Bulgular empati ve kendini ayarlama alan yazını açısından tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Empatik Eğilim, Kendini Ayarlama ve Öğretmen Adayları

Kaynakça

Bacanlı, H. (1997). Kendini ayarlamanın psikolojisi. İstan- bul: M.E.B. Yay.
Barak, A. (1990). Counselor training in empathy by a game procedure. Counselor Education and Supervision, 29,170-178.
Bengtsson, H. ve Johnson, I. (1992). Perspective taking, empathy and prosocil behavior in late childhood. Child Study Journal, 22(19, 11-22.
Bono, J.E. ve Vey, M.A. (2007). Personality and emoti- onal performance: Extraversion, neuroti- cism, and self- monitoring. Journal of Occupational Health Psychology,12(2), 177-192.
Björqvist, K. Österman, K. Ve Kahkiainen, A. (2000). So- cial intelligence-empathy: agression? Ag- ression and 191-200.
Brems, C. ve Sohl, M.A. (1995). The role of empathy in parenting strategy choices. Family Relati- ons 44,189-194.
Broome, B.J. (1991). Building shared meaning: implica- tions for teaching intercultural communi- cation. cation, 40, 235-249.
Cheng, C.M. ve Chartrand, T.L. (2003). Self-monitoring without awareness using mimicry as un- conscious affilation strategy. Journal of Personality and Social Psychology, 85(6), 1170-1179.
Corcoran, K.J. (1983). Emotional separation and em- pathy. Journal of Clinical Psychology, 39(5), 667-671.
Demir, K. (2002). Türkiye’deki resmi ve özel lise öğrert- menlerinin izlenim yönetimi. Yayınlanma- mış doktora tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanı- larak ölçülmesi ve psikodrama ile geliştiril- mesi. A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21(2), 155-190.
Dökmen, Ü. (1994). İletişim çatışmaları ve empati. İstan- bul, Sistem Yay.
Duru, E. (2002). Öğretmen adaylarında empatik eği- lim düzeyinin bazı psikososyal değişken- ler açısından Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(12), 21-35.
Eisenberg, N. Fabes, R.A., Murphy, B., Karbon, M., Smith, M. ve Maszk, P. (1996). The relations of children’s related responding to their emotionality, regulation and, social functioning. Deve- lopmental Psychology, 32(2), 195-209.
Eisenberg, N. ve Mussen, P.A.(1990). The root of prosocial behavior in children. Newyork:Cambridge University Pres.
Friedman, H.S. ve Miller-Herringer, T. (1991). Nonverbal display of emotion in public and in priva- te: Self- and expressive cues. Journal of Personality and Social Psychology, 61(5), 766- 775.
Graziano, W.G. ve Bryant, W.H.M. (1998). Self- monitoring and self-attribution of positi- ve emotions. Journal of Personality and Social Psychology, 74(1), 250-261.
Hathcher, S.L., Nadeau, M.S. ve Walsh L.K. (1994). The teaching of empathy for high school and college an methods with the interpersonal reacti- vity index. Adolesence, 29(116), 961- 974.
Hoffman, M.L.(2001). Toward a comprehensive empathy-based of prosocial moral deve- lopment (eds). Aspinwall, A psychology of Human Strengths: Funda- mental questions and future directions psychology Washington D.C: APA Pub., 61- 86.
Iannotti, R.J. (1985). Naturalistic and structed assess- ments of prosocial behavior in preschool children the and perspective taking. Developmental Psychology, 21 (3), 46-55.
Kapıkıran, N.A. ve Kapıkarın, Ş, (1998). İletişim becerile- rin eğitiminin anaokulu öğretmenliği öğ- rencilerinin patik becerileri üzerindeki etkisi. IV. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu, nizli: Pamukkale Üniversitesi. D e
Kapıkıran, N.A. (2007). Üniversite öğrencilerinde ahlaki davranışın empatik eğilim ve kendini ayar- lama açısından incelenmesi. Türk Psikolo- jik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(28)33- 58.
Kutlu, M, Balcı, S. ve Yılmaz, M. (2004). İletişim beceri- leri eğiminin öğrencilerin kendini ayarla- ma ve iyilim düzeylerine etkisi. XIII. Ulusal Eğitim Bilim- leri Kurultayı, 6-9 Temmuz, İnönü Üniversi- tesi, Malatya.
Laible, D.J., Carlo, G. ve Roesch, S.C. (2004). Pathway to self-esteem in late adolesence: the role of parent and pathy and social behaviours. Journal of Adolesence, 2(6), 703-716.
Lan, W. ve Repman, J. (1998). Effects of practicing self- monitoring of mathematical problem sol- ving heuristics on impulsive. Journal of Experimental Education, 67(1), 32-53.
Levine, S.P. ve Feldman, R. S. (1997). Self-presentational goals, self-monitoring, and nonver- bal behavior. Basic cial Psychology, 19(4), 505-518.
Liew, J. Eisenberg, N. Losoya, S.H., Fabes, R.A., Guthrie, I.K. ve Murphy, B.C. (2003). Children’s psychological indices of empathy and their socio-emotional adjustment: Does caregivers’expressivity matter? Journal of Family Psychology, 17(4), 584-597.
McDevitt, T.M. Lennon, R. ve Kopriva, R.J. (1991). Ado- lescents’ perceptions of mothers’ and fat- hers’ prosocial actions and empathic responses. Youth and Society, 22(3), 387- 409.
Meador, B.D. ve Rogers, C.R. (1984). Person-centered therapy. Corsini ve ark. (eds.) Current Psychotherapies., Illinois. XXX
Miller, K.I., Eisenberg, N., Shell, R. ve Fabes, R.A. (1996). Relations of moral reasoning and vicario- us emotion to young children’s prosocial behaviour toward peer and adults. Developmental Psychology, 32(2), 210-221.
Norris, S.L. ve Zweingeinhaft, R.I. (1999). Self- monitoring, trust, and commitment in ro- mantic relationships. Psychology, 39(2), 215-221.
Özdamar, K. (1997). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi-1. Eskişehir: Anadolu Ün. Yay.
Pratt, M. W., Diessner, R., Pratt, A, Hunsberger, B. V. ve Pancer, S. M.(1996). Moral and social rea- soning and ter life: a longitudinal study. Psychology and Aging, 11(1), 66-73.
Reifman, A., Klein, J.G. ve Murphy, S.T. (1989). Self- monitoring and age. Psychology and Aging, 4(2), 245- 246.
Riardon, C.A. ve Gross, T. (1994). Self-monitoring, gen- der and the personal consequences imp- ression Behavioral Scientist, 37(5), 715-724.
Robinson, J.L., Zahn-Waxler, C. ve Emde, R.N. 81994). Pattern of development in early empathic behavior: consitutional influences. Social lopment, 3(2), 125-45. Deve
Shutte, N.S., Malouff, J.M., Bobik, C., Coston,T.D., Gree- son, C. Jedlicka, C. ve ark. (2001). Emotio- nal intelligence and i n t e r p e r s o - nal relations. Journal of Social Psychology, 141(4), 705-817.
Stiff, J.B.., Dillard, J.P, Somera, L. Kim, H. ve Sleight, C. (1988). Empathy, communication and pro- social behavior. Communication Monog- raphs, 55,198-212.
Synder, M. (1972). İzlenim ayarlamacılığı (self- monitoring). (Çev. A.Dönmez), Hitler İste- seydi: Sosyal psikoloji ra: Gündoğdu yay.
Şahin, M. ve Özbay, Y. (1999). Üniversite öğrencilerinin empatik sınıf atmosferine ilişkin algıları. H.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi. 15,74-83.
Tamborini, R. Stiff, J. ve Heidel, C.(1990). Reacting to graphic horor: a model of empathy and emotional on Research, 17(5), 616-640.
Valiente, C.N., Eisenberg, N., Fabes, S.A., Shaepard, A., Cumberland, A. Ve Losoya, S.H. (2004). Pre- diction of related responding from their effortful control and parent’s expressivity. Deve- lopmental Psychology, 40(6), 911-926.
Van der Mark, I.J., van der Ijzendoorn, H.M. ve Bakermans-Kraenburg, M.J. (2002). Deve- lopment of empathy in girl during the second years of life: asso- ciations with parenting attachment, and temperament. Developmental Psycho- logy, 11(4). 451-467.
Webb, W.M., Marsh, K.L., Schneinderman, W. ve Da- vis, B. (1989). Interaction between self- monitoring and manipulated of self- awareness. Journal of Personality and Soci- al Psychology, 56(1), 70-80.
Wispé, L. (1986). The distinction between sympathy and empathy to call forth a concept: a world is needed. sonality and Social Psychology, 50(2), 314- 321.
Young, S.K., Fox, N.A. ve Zahn-Waxler, C. (1999). The re
lations between temperament and empathy in 2 ye- ars- 127

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Necla Acun Kapıkıran Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Şubat 2009

Gönderilme Tarihi

1 Ağustos 2014

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2009 Cilt: 26 Sayı: 26

IZ

https://izlik.org/JA96JX33DY

APA

Kapıkıran, N. A. (2009). Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(26), 81-91. https://izlik.org/JA96JX33DY

AMA

1.Kapıkıran NA. Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi. PAÜEFD. 2009;26(26):81-91. https://izlik.org/JA96JX33DY

Chicago

Kapıkıran, Necla Acun. 2009. “Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 26 (26): 81-91. https://izlik.org/JA96JX33DY.

EndNote

Kapıkıran NA (01 Şubat 2009) Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 26 26 81–91.

IEEE

[1]N. A. Kapıkıran, “Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi”, PAÜEFD, c. 26, sy 26, ss. 81–91, Şub. 2009, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA96JX33DY

ISNAD

Kapıkıran, Necla Acun. “Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 26/26 (01 Şubat 2009): 81-91. https://izlik.org/JA96JX33DY.

JAMA

1.Kapıkıran NA. Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi. PAÜEFD. 2009;26:81–91.

MLA

Kapıkıran, Necla Acun. “Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 26, sy 26, Şubat 2009, ss. 81-91, https://izlik.org/JA96JX33DY.

Vancouver

1.Necla Acun Kapıkıran. Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi. PAÜEFD [Internet]. 01 Şubat 2009;26(26):81-9. Erişim adresi: https://izlik.org/JA96JX33DY

download?token=eyJhdXRoX3JvbGVzIjpbXSwiZW5kcG9pbnQiOiJqb3VybmFsIiwib3JpZ2luYWxuYW1lIjoiY2MgYnkgNC4wLnBuZyIsInBhdGgiOiJjMDc4LzE0YTYvMTM0Ni82YTQzYWM3NDYwODZmMS4xODcwNzQxMC5wbmciLCJleHAiOjE3ODI4MjM1NTYsIm5vbmNlIjoiZTk1NmRhOTU2NWFiMTFkNDBkY2U0OTQyMDUyZTEzYWYifQ.JgmAbelnEdeakOGuwKUlQLep1cS-L0X_jMBX0gvxVqg https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi

The Analysis of University Students in Terms of Emphatic Tendency and Self-monitoring

Öz

Anahtar Kelimeler

Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

IZ

Kaynak Göster