Öğretmen Eğitiminde Klinik Danışmanlık Modeli ve Mevcut Uygulamaların Değerlendirilmesi
Öz
Bu
çalışmanın iki amacı vardır. Birincisi mevcut öğretmenlik uygulaması dersini öğretmen
adayına verilen dönütlerin çeşidi, içeriği ve sıklığı açısından inceleyip uygulama
öğretim elemanlarının süreç içerisindeki görev sorumluluk algılarını tespit
etmek; ikincisi ise TÜBİTAK projesi kapsamında Georgia State Üniversitesi ile birlikte
öğretmenlik uygulaması için uyarlanan Klinik Danışmanlık Model’ini tanıtmaktır.
Bu çalışmada üç anket kullanılmıştır. İlk iki anket birbirinin aynısı olup, adaylara
verilen ve alınan dönütlerin niteliği, çeşidi ve sıklığını karşılaştırmalı değerlendirmek
amacıyla hem uygulama öğretim elemanlarına hem de adaylara uygulanmıştır. Son
anket ise sadece uygulama öğretim elemanlarına verilmiş ve süreç içerisindeki
görev ve sorumluluklarını hangi sıklıkla yerine getirdikleri sorgulanmıştır. Anket
verileri betimsel istatistik ve bağımsız örneklem t-testi kullanılarak analiz
edilmiştir. Öğretim elemanının verdiği, öğretmen adayının aldığı dönütlerle
ilgili karşılaştırmalı analiz sonuçları, birçok değişkenlerde anlamlı farklar
olduğunu göstermiştir. Uygulanan üçüncü anketin
analiz sonuçları, uygulama öğretim
elemanlarının en çok uygulama okulu ve uyulması gereken kurallar hakkında adayları
bilgilendirildiklerini fakat işledikleri dersle ilgili yazılı dönüt vermediklerini,
materyal geliştirme ve öğretim araçlarını kullanma konusunda yeterli rehberlik
yapmadıklarını ortaya koymuştur.
Anahtar Kelimeler
Öğretmen eğitimi,öğretmenlik uygulaması,Klinik Danışmanlık Modeli
Kaynakça
- Baştürk, S. (2009). Öğretmenlik uygulaması dersinin öğretmen adaylarının görüşlerine göre incelenmesi. İlköğretim Online, 8 (2), 439–456.
- Beck, C. & Kosnik, C. (2000). Associate teachers in pre-service education: clarifying and enhancing their role. Journal of education for Teaching, 26 (3), 207–224.
- Borko, H. & Mayfield, V., (1995). The roles of the cooperating teacher and university supervisor in learning to teach. Teaching and Teacher Education, 11, 501 – 518.
- Boz, N. & Boz,Y. (2006). Do prospective teachers get enough experience in school placements? Journal of Education for Teaching, 32 (4), 353–368.
- Clarke, A., & Jarvis-Selinger, S. (2005). What the teaching perspective of cooperating teachers tell us about their advisory practices. Teaching and Teacher Education, 21 (1), 65–78.
- Eraslan, A. (2008). Fakülte-okul işbirliği programı: Matematik öğretmeni adaylarının okul uygulama dersi üzerine görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 95-105.
- Eraslan, A. (2009). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının “öğretmenlik uygulaması” üzerine görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 3 (1), 207–221.
- Eurydice (2006). Science Teaching in Schools in Europe. Brussels: Eurydice.
- Glickman, C.D., & Bey, T. M. (1990). Supervision. In W.R. Houston (Ed.), Handbook of research on teacher education (pp. 549–566). New York: Macmillan.
- Graham, B. (2006). Conditions for successful field experience: perceptions of cooperating teachers. Teaching and Teacher Education, 22 (8), 1118–1129.