Örgütleyici Yapı İskelesi Tekniğinin Öğretmen Adaylarının Not Alma Becerilerine ve Akademik Başarılarına Etkisi
Öz
Not alma, öğrenme-öğretme sürecinde öğrenenin dikkatini öğrenilecek konuya vermesini sağlayan, etkili dinleme becerisi geliştirmesine yardımcı olan ve öğrenmenin niteliğini artıran bir eylemdir. Eş zamanlı olarak öğrenenlerin farklı duyularını kullanmalarına olanak tanıyan not alma eylemi etkin bir öğrenme faaliyetinin gerçekleşmesinde önemli bir değişkendir. Not alma sürecinde öğrenenlerin, sürece uyum sağlamakta, öğretmenlerin hızlarına yetişmede veya hazır bulunuşluklarının düşük olduğu durumlarda yeni öğrenme malzemesinin önemli bölümlerini ayırt etmekte sorun yaşamaları olasıdır. Örgütleyici yapı iskelesi not alma tekniği, öğrenenlere anlamlı ve düzenli not almaya ilişkin kolaylık sağlayan bir teknik olarak bazı eğitimciler tarafından tercih edilmektedir. Bu bağlamda, karma nitelikli bu araştırmada katılımcıların not alma biçimleri ile performansları arasındaki ilişkinin saptaması amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu bir devlet üniversitesindeki eğitim fakültesi öğrencileri oluşturmaktadır. 60 öğrencinin yer aldığı araştırmada deney grubunda örgütleyici yapı iskelesi not alma tekniği uygulanırken, kontrol grubu deney sürecinde not alma konusunda kendi tercihlerine bırakılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesi sonucunda deney grubundaki katılımcıların örgütleyici yapı iskelesi not alma puanları ile konu alanı performans puanları arasında pozitif yönde kuvvetli bir ilişki olduğu görülmüştür. Yapılan yarı-yapılandırılmış görüşmeler neticesinde örgütleyici yapı iskelesi not alma tekniğinin katılımcılara konunun bütününe hakim olabilme, ön bilgilerle ilişkilendirebilme, öğretim elemanının hızına uyum sağlayabilme, anlaşılır ve rasyonel not tutabilme gibi üstünlükleri olduğunu ortaya konmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Austin, J. L., Lee, M. G., Thibeault, M. D., Carr, J. E., & Bailey, J. S. (2002). Effects of guided notes on university students’ responding and recall of information. Journal of Behavioral Education, 11, 243–254.
- Baki, A. (2008). Kuramdan uygulamaya matematik eğitimi. Ankara: Harf Eğitim Yayıncılığı.
- Boch, F. & Piolat, A. (2005). Note taking and learning: A summary of research. The WAC Journal, 16, 101-113.
- Bonner, J.M. & Holliday, W.G. (2006). How college science students engage in note-taking strategies. Journal of Research in Science Teaching, 43 (8), 786-818.
- Boyle, J. R. ve Forchelli, G. A. (2014). Differences in the note-taking skills of students with high achievement, average achievement, and learning disabilities. Learning and Individual Differences, 35(2014), 9-14.
- Bransford, J., Brown, A., & Cocking, R. (2000). How people learn: Brain, mind, and experience & school. Washington, DC: National Academy Press.
- Castello, M & Monereo. C. (2005). Students’ note-taking as a knowledge construction tool. Educational Studies in Language and Literature, 5, 265-285.
- Chandler, C. (2017). Improving student note-taking skills. The Education Diges, 82(7), 54-56.
- Chaudron, C., Loschky, L., and Cook, J. (1994). Second language listening comprehension and lecture note taking. In J. Flowerdew (Ed.), Academic listening: research perspectives. Cambridge: Cambridge University Press.
- Çetingöz, D. (2006). Not alma stratejisinin öğretimi tarih başarısı, hatırda tutma ve başarı güdüsü. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.