Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma

Yener Akman

doi:10.9779/pauefd.452829

TR EN

Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma

Öz

Öğretmen görüşlerine göre eğitim fakültelerinin misyonlarını yerine getirebilme düzeyini belirlemeyi amaçlayan bu çalışma nitel yaklaşımla ele alınmıştır. Çalışmada fenomenolojik yöntem uygulanmıştır. Çalışma grubunu 2015-2016 eğitim-öğretim yılında Ankara ili Altındağ ilçesinde görev yapmakta olan 12 öğretmen oluşturmuştur. Veriler görüşme tekniği ile toplanmıştır. Görüşmelerde, eğitim fakültelerinin misyonları, misyonlarının etkililik düzeyi ve nedenleri, akademik çalışmaların etkileri ve Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) ile üniversiteler arasındaki işbirliğine yönelik bilgiler toplanmıştır. Veriler betimsel analiz ile çözümlenmiştir. Sonuç olarak, öğretmenler eğitim fakültelerinin başlıca misyonunun öğretmen yetiştirmek olduğunu belirtmişlerdir. Ayrıca göreve yeni başlayan öğretmenlerin pedagojik yönden yetersiz olduklarını işaret etmişlerdir. Akademik çalışmaların okulların gerçekliğinden uzak ve sorunların çözümüne hizmet etmediğini vurgulamışlardır. Son olarak MEB ve üniversiteler arasında öğretmen adayı seçiminden yetiştirilmesine ve hizmet-içi eğitimlere kadar çok boyutlu bir etkileşimin fayda sağlayacağını belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

eğitim fakültesi,misyon,öğretmen

Kaynakça

Akbaşlı, S. (2010). Öğretmen yeterlilikleri hakkında ilköğretim denetçilerin görüşleri. Eurasian Journal of Educational Research, 39, Bahar.
Akdemir, A. S. (2013). Türkiye’de öğretmen yetiştirme programlarının tarihçesi ve sorunları. Turkish Studies, 8(12), 15-28.
Arslan, S., Serbest, A. ve Yıldız, Y. (2012). Öğretmenlerin akademik çalışmalara bakış açıları ve bu çalışmaları derslerinde uygulama düzeyleri. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 423. Niğde. 27-30 Haziran 2012.
Atanur Baskan, G., Aydın, A. ve Madden, T. (2006). Türkiye’deki öğretmen yetiştirme sistemine karşılaştırmalı bir bakış. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 35-42.
Aydın, A. (1998). Eğitim fakültelerinin yeniden yapılandırılması ve öğretmen yetiştirme sorunu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 4(15), 275-286.
Azar, A. (2011). Türkiye’deki öğretmen eğitimi üzerine bir söylem: nitelik mi, nicelik mi?. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 36-38.
Balyer, A. ve Gündüz, Y. (2011). Türk yükseköğretim yönetim sisteminde YÖK ile yaşanan paradigmatik dönüşüm: vakıf üniversiteleri çelişkisi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 31, 69-84.
Barber, M., & Moursed, M. (2007). How the world's best-performing school systems come out on top. London: McKinsey and Company.
Baskan, G. A. (2001). Öğretmenlik mesleği ve öğretmen yetiştirmede yeniden yapılanma. Ankara: Denge Mat L.Ş.
Baştürk, S. (2009). Öğretmenlik uygulaması dersinin öğretmen adaylarının görüşlerine göre incelenmesi. İlköğretim Online, 8(2), 439-456.

Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (1992). Qualitative research for education: An introduction to theory and methods. Boston: Allyn and Bacon.
Boz, N., & Boz, Y. (2006). Do prospective teachers get enough experience in school placements? Journal of Education for Teaching, 32(4), 353-368.
Bülbül, M. (2011). Öğretmenlerin lisansüstü eğitimde yaşadıkları sorunlar. [Çevrim-içi: https://www.researchgate.net/publication/302571094_TURKIYE'DE_OGRETMENLERIN_LISANSUSTU_EGITIMDE_YASADIKLARI_SORUNLAR.], Erişim tarihi: 03.06.2018.
Corbin, J., & Strauss, A. (2008). Basics of qualitative research: techniques and procedures for developing grounded theory (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2015). Karma yöntem araştırmaları, tasarımı ve yürütülmesi. (2. baskı). Ankara: Anı yayıncılık.
Doğan, İ. (1999). Eğitimde kalite ve akreditasyon sorunu: Eğitim fakülteleri üzerine bir deneme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 5(4), 503-519.
Doğramacı, İ. (2000). Günümüzde rektör seçimi ve atama krizi (Türkiye’de ve Dünyada yükseköğretim yönetimine bakış). Ankara: Meteksan.
Durukan, H. (2004). Ülkemizin kalkınmasında çağdaş üniversitelerin yeri. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 19-25.
Erdem, A. R. (2013). Bilgi toplumunda üniversitenin değişen rolleri ve görevleri. Yükseköğretim Dergisi, 3(2), 109-120.
Karadağ, R. (2011). Sınıf öğretmenlerinin Türkçe öğretimine yönelik hizmet içi eğitimlere ilişkin görüşleri ve hizmet içi eğitim gereksinimleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 33-50.
Kavak, Y., Aydın, A. ve Akbaba-Altun, S. (2007). Öğretmen yetiştirme ve eğitim fakülteleri (1982-2007). Yüksek Öğretim Kurulu Yayını No- 5. Ankara: Meteksan A.K.
Kızılçaoğlu, A. (2006). Eğitim fakültelerinde yeniden yapılandırma sürecine ilişkin eleştiriler ve öneriler. Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(14), 132-140.
Kiraz, Z. ve Dursun, F. (2015). Pedagojik formasyon eğitimi alan öğretmen adaylarının aldıkları eğitime ilişkin algıları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 1008-1028.
Korkmaz, H. (2013). Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri’nde kim fen öğretmenlerinin eğitimcisi olmaktadır? Bir karşılaştırma çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Özel Sayı (1), 256-270.
Küçükcan, T. ve Gür, B. (2009). Türkiye’de yükseköğretim: Karşılaştırmalı bir analiz. Ankara: SETA.
Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). An expanded source book qualitative data analysis. (Second Edition). Thousand Oaks, California: Sage Publications.
Oral, B. (1997). Öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulamasına ilişkin görüşleri. Ça¬ğdaş Eğ¬itim Dergisi, 232, 9-13.
Ortaş, İ. (2004). Üniversite özerkliği nedir? Üniversite ve Toplum, 4(1), 1-7.
ÖSYM (2017). 2017-Kamu Personeli Seçme Sınavı Öğretmenlik Alan Bilgisi Testi (ÖABT) Sonuçlarına İlişkin Sayısal Bilgiler. [çevrim-içi: https://dokuman.osym.gov.tr/pdfdokuman/2017/KPSS/OABT/SayisalBilgiler04082017.pdf.], Erişim tarihi: 05.08.2018.
UNESCO (2000). Yirmi birinci yüzyılda yükseköğretim, vizyon ve eylem (Çev. G. A. Baskan). Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 6(22), 167-189.
UNESCO (2012). Unesco strategy on teachers (2012-2015). [Çevrim-içi: http://unesdoc.unesco.org/images/0021/002177/217775E.pdf.], Erişim tarihi: 01.08.2018.
Safran, M. (2014). Eğitim fakülteleri, öğretmen yetiştirme süreci ve yeni arayışlar. 4. Öğretmen Yetiştirme Politika ve Sorunları Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı, s. 2-3. [Çevrim-içi: http://www.egitim.hacettepe.edu.tr/belge/ispite_2014.pdf.], Erişim tarihi: 03.05.2018.
Sarıgöz, O. (2011, April). Assesment of primary school teachers’ notions about in servıce training activities. 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya, 1021-1030.
Seferoğlu, S. S. (2003). Öğretmenlerin hizmet-içi eğitiminde yeni yaklaşımlar. Çağdaş Eğitim Sistemlerinde Öğretmen Yetiştirme Ulusal Sempozyumu, Eğitimde Yansımalar: VII, 149-167.
Süral, S. ve Sarıtaş, E. (2015). Pedagojik formasyon programına katılan öğrencilerin öğretmenlik mesleğine yönelik yeterliklerinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 62-75.
Şendağ, S. ve Gedik, N. (2015). Yükseköğretim dönüşümünün eşiğinde Türkiye’de öğretmen yetiştirme sorunları: Bir model önerisi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(1), 72-91.
Şirin, H. (2005). Öğrencilerin sosyal sorumluluklarının geliştirilmesinde öğretmenlerin rolü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 301-316.
Şişman, M. (2009a). Öğretmen yeterliliklerini yeniden düşünmek, Türk Yurdu Dergisi, Mayıs, 29, 37-41.
Şişman, M. (2009b). Gelecek kuşak öğretmenlerin nitelikleri: Mevcut durum ve öneriler. Prof. Dr. Mümtaz Turhan Sempozyumu, 2-3 Kasım 2009, Gazi Üniversitesi, Ankara.
Şişman, M. (2009c). Öğretmen yeterlilikleri: Modern bir söylem ve retorik. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 63-82.
Toprak, E. ve Taşğın, Ö. (2017). Öğretmenlerin lisansüstü eğitim yapmama nedenlerinin incelenmesi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 599-615.
Toylan, N. V. ve Göktepe, E. A. (2010). Öğrenen organizasyon olarak üniversiteler: Türkiye’deki bir devlet üniversitesinde durum analizi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 2(1), 61-68.
Tozlu, N. (2015). Öğretmen yetiştirme üzerine düşünceler. TYB Akademi, Ocak, 123-136.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1982). [Çevrim-içi: http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2709-20160520.pdf.], Erişim tarihi: 05.07.2018.
Yaylacı, A. F. (2013). Öğretmenlerin kendilerini geliştirmelerine ilişkin yaklaşım sorunu. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Özel Sayı, 25-40
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin.
Yıldırım, A. (2011). Öğretmen eğitiminde çatışma alanları ve yeniden yapılanma. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Dergisi, 1(1), 1-17.
Yükseköğretim Kanunu (1981). [Çevrim-içi: http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=1.5.2547&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch], Erişim tarihi: 05.07.2018.
Yükseköğretim Kurulu (1999). Türkiye’de öğretmen eğitiminde standartlar ve akreditasyon. Ankara: Öğretmen Eğitimi Dizisi.
Yüksel, S. (2015). Öğretmen yetiştirme politikalarında dönüşüm: 21. yy. Öğretmenini yetiştirme. Türkiye Özel Okullar Birliği Dergisi, 8(32), 23-28.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yener Akman ^*
0000-0002-6107-3911
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

22 Mayıs 2019

Gönderilme Tarihi

10 Ağustos 2018

Kabul Tarihi

24 Ocak 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 46 Sayı: 46

DOI

https://doi.org/10.9779/pauefd.452829

IZ

https://izlik.org/JA28RS77PT

APA

Akman, Y. (2019). Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 46(46), 39-56. https://doi.org/10.9779/pauefd.452829

AMA

1.Akman Y. Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma. PAÜEFD. 2019;46(46):39-56. doi:10.9779/pauefd.452829

Chicago

Akman, Yener. 2019. “Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 46 (46): 39-56. https://doi.org/10.9779/pauefd.452829.

EndNote

Akman Y (01 Mayıs 2019) Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 46 46 39–56.

IEEE

[1]Y. Akman, “Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma”, PAÜEFD, c. 46, sy 46, ss. 39–56, May. 2019, doi: 10.9779/pauefd.452829.

ISNAD

Akman, Yener. “Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 46/46 (01 Mayıs 2019): 39-56. https://doi.org/10.9779/pauefd.452829.

JAMA

1.Akman Y. Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma. PAÜEFD. 2019;46:39–56.

MLA

Akman, Yener. “Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 46, sy 46, Mayıs 2019, ss. 39-56, doi:10.9779/pauefd.452829.

Vancouver

1.Yener Akman. Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma. PAÜEFD. 01 Mayıs 2019;46(46):39-56. doi:10.9779/pauefd.452829

Eğitim Fakülteleri Lisans Programlarındaki Değişimlerin YÖK ATLAS’taki Çeşitli Girdi Göstergeleri (2022-2024) Üzerinden İncelenmesi

Yaşadıkça Eğitim

https://doi.org/10.33308/26674874.2025392894

27767 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/

Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma

Eğitim Fakültelerinin Misyonları Üzerine Bir Araştırma

Öz

Anahtar Kelimeler

A Study on the Missions of Education Faculties

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Institutionalization Mechanisms at the Universities: Case Study of the Turkish Universities

Türk Eğitim Sistemindeki Uygulamalara Yönelik Öğretmen Görüşleri

EĞİTİMCİLERİN LİSANSÜSTÜ EĞİTİM ALMALARINA İLİŞKİN ÖĞRETMEN VE YÖNETİCİ GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

The Impact of Teaching Integers by Lesson Study Model on Secondary School Students’ Success and Attitude in Mathematics

Teacher Disappointments from Teacher's Perspective

Eğitim Fakülteleri Lisans Programlarındaki Değişimlerin YÖK ATLAS’taki Çeşitli Girdi Göstergeleri (2022-2024) Üzerinden İncelenmesi