Araştırma Makalesi
PDF Mendeley EndNote BibTex Kaynak Göster

A Scale On Teachers’ Pedagogical Values: A Reliability and Validity Analysis

Yıl 2014, Cilt 36, Sayı 36, 215 - 227, 01.07.2014

Öz

This study aimed to develop a measuring tool with the aim of determining pedagogical values of teaching profession. The item pool for the scale of pedagogical values consisted of 42 items which were determined in the study of Husu and Tirri (2007). The participants were 317 primary school and subject matter teachers who work at the primary schools in the city centers of Burdur and Denizli. After KMO values and Bartlett test results were analyzed for the Pedagogical Values Scale, the data set seemed to be suitable for factor analysis based on the statistically significant findings [KMO: 0.971 x2=12939,275, sd = 820, p < .001]. The exploratory factor analysis was used to evaluate the construct validity for the Pedagogical Values Scale. The construct validity was analyzed in three factors based on the theoretical explanations. As a result of the exploratory factor analysis, three factors were found as “individual, social and relational”. These three factors accounted for 68.253% of total variance. The results indicated that the Pedagogical Values Scale is a valid and reliable instrument in order to determine the pedagogical values of teachers. 

Kaynakça

  • Akbaş, O. (2009). İlköğretim okullarında görevli branş öğretmenlerinin değer öğretimi yaparken kullandıkları etkinlikler: 2004 ve 2007 yıllarına ilişkin bir karşılaştırma. Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 17 (2): 403-414.
  • Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları (sık kullanılan istatistiksel analizler ve açıklamalı spss çözümleri). İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık.
  • Aktepe, V. & Yel, S. (2009). İlköğretim öğretmenlerinin değer yargılarının betimlenmesi: Kırsehir ili örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7 (3), 607-622.
  • Altun, A. S. (2003). Eğitim yönetimi ve değerler. Değerler Eğitimi Dergisi, 1:7-18.
  • Aşçı, M. (2009).Kişisel ve sosyal bir değer olarak okuryazarlık. Değerler Eğitimi Dergisi, 7(17) 9-26.
  • Büyüköztürk, Ş. (2006). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Campbell, E. (2003). The ethical teacher. London: Open University Press.
  • Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Doğanay, A. & Sarı, M. (2004). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerine temel demokratik değerlerin kazandırılma düzeyi ve bu değerlerin kazandırılması sürecinde açık örtük programın etkilerinin karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 10 (39), 355-383.
  • Ekşi, H. (2003). Temel insanî değerlerin kazandırılmasında bir yaklaşım: Karakter eğitimi programları. Değerler Eğitimi Dergisi,1(1), s.79-96.
  • Husu ve Tirri (2007). Developing whole school pedagogical values—A case of going through the ethos of ‘‘good schooling’’ Teaching and Teacher Education 23: 390–401
  • Kjellin, MS., Mansson, N. &Vestman, OK (2009). Values in student teachers educational practice. Research in Higher Education Journal, 4,1-13.
  • Özensel, E. (2003). Sosyolojik bir olgu olarak değer. Değerler Eğitimi Dergisi, 1(3): 217-239.
  • Sağnak, M. (2005).İlköğretim okullarında görevli yönetici ve öğretmenlerin örgütsel değerlere ilişkin algıları, Eğitim ve Bilim, 30, 31 – 38.
  • Sarı, E. (2005). Öğretmen adaylarının değer tercihleri: Giresun Eğitim Fakültesi örneği. Değerler Eğitimi Dergisi, 3 (10), 73-88.
  • Slattery, P., & Rapp, D. (2003). Ethics and the foundations of education: Teaching convictions in a postmodern world. Boston, MA: Allyn & Bacon.
  • Taşdan, D. (2008). Türkiye’deki kamu ve özel ilköğretim okulu öğretmenlerinin bireysel değerleri ile okulun örgütsel değerleri arasındaki uyum düzeyi, iş doyumu ve algılanan sosyal destek ile ilişkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  • Tirri, K., & Husu, J. (2006). The pedagogical values behind teachers’ reflection on school ethos. In M. B. Klein (Ed.), New teaching and teacher issues (pp. 163–182). New York: Nova Publishing.
  • Tirri, K., Campbell, E., Gearon, L.& Lovat, TJ. (2012). The Moral core of teaching, Education Research International, (2012), Article ID 716268, 1-2, doi:10.1155/2012/716268
  • Tomul, E. (2014). Sınıfta öğretmen-öğrenci iletişimi. (ed. Hüseyin Kıran). Etkili Sınıf Yönetimi. Ankara: Anı Yayıncılık, 2014
  • Tunca, N. & Sağlam, M. (2013). İlköğretim öğretmenlerine yönelik mesleki değerler ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Bilimleri Araştırma Dergisi, 3(1):139-164
  • Uyan, G. (2002). Öğretmenlerin iş değerleri, kişilik özellikleri ve iş tatminleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi: MEB’na bağlı resmi ve özel eğitim kurumlarında gerçekleştirilen bir çalışma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
  • Vurgun, L. & Öztop, S. (2011). Yönetim ve örgüt kültüründe değerlerin önemi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(3): 217-230
  • Yılmaz, K. (2006). İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin görüşlerine göre resmi ilköğretim okullarının örgütsel değerleri ve bu değerleri okul yöneticilerinin yönetme durumu. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi

Yıl 2014, Cilt 36, Sayı 36, 215 - 227, 01.07.2014

Öz

Bu çalışma, öğretmenlik mesleğinin eğitsel değerlerini belirlemek için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracını geliştirilmeyi amaçlamaktadır. Eğitsel değerler ölçeğinin madde havuzu Husu ve Tirri (2007)’nin belirledikleri 42 maddeden oluşturulmuştur. Eğitsel değerler ölçeği Denizli ve Burdur il merkezinde bulunan ilköğretim okullarında görev yapan 317 sınıf ve branş öğretmenine uygulanmıştır. Eğitsel Değerler Ölçeği’nin (EDÖ) KMO değeri ve Bartlett testi sonuçları incelenmiş, değerlerin istatistiksel olarak anlamlı olması [KMO: 0.971 x2=12939,275, sd = 820, p < .001] bulgularına dayanarak veri setinin faktörleştirmeye uygun olduğuna karar verilmiştir. Eğitsel Değerler Ölçeğinin yapı geçerliliği açımlayıcı faktör analizi ile belirlenmiştir. Yapı geçerliliği kuramsal açıklamalar doğrultusunda üç faktörlü olarak analiz edilmiştir. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçek “bireysel, sosyal ve ilişkisel” eğitsel değerleri içeren üç boyuttan oluşmaktadır. Bu üç boyut toplam varyansın %68,253’ünü açıklamaktadır. Eğitsel Değerler Ölçeği’nin güvenirliği ise Cronbach Alfa katsayısı ve madde toplam korelasyonları incelenmiş ve güvenirlik katsayılarının oldukça yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu çalışmadan elde edilen bulgular, Eğitsel Değerler Ölçeğinin, öğretmenlerinin eğitsel değerlerinin belirlenmesinde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

Kaynakça

  • Akbaş, O. (2009). İlköğretim okullarında görevli branş öğretmenlerinin değer öğretimi yaparken kullandıkları etkinlikler: 2004 ve 2007 yıllarına ilişkin bir karşılaştırma. Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 17 (2): 403-414.
  • Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları (sık kullanılan istatistiksel analizler ve açıklamalı spss çözümleri). İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık.
  • Aktepe, V. & Yel, S. (2009). İlköğretim öğretmenlerinin değer yargılarının betimlenmesi: Kırsehir ili örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7 (3), 607-622.
  • Altun, A. S. (2003). Eğitim yönetimi ve değerler. Değerler Eğitimi Dergisi, 1:7-18.
  • Aşçı, M. (2009).Kişisel ve sosyal bir değer olarak okuryazarlık. Değerler Eğitimi Dergisi, 7(17) 9-26.
  • Büyüköztürk, Ş. (2006). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Campbell, E. (2003). The ethical teacher. London: Open University Press.
  • Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  • Doğanay, A. & Sarı, M. (2004). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerine temel demokratik değerlerin kazandırılma düzeyi ve bu değerlerin kazandırılması sürecinde açık örtük programın etkilerinin karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 10 (39), 355-383.
  • Ekşi, H. (2003). Temel insanî değerlerin kazandırılmasında bir yaklaşım: Karakter eğitimi programları. Değerler Eğitimi Dergisi,1(1), s.79-96.
  • Husu ve Tirri (2007). Developing whole school pedagogical values—A case of going through the ethos of ‘‘good schooling’’ Teaching and Teacher Education 23: 390–401
  • Kjellin, MS., Mansson, N. &Vestman, OK (2009). Values in student teachers educational practice. Research in Higher Education Journal, 4,1-13.
  • Özensel, E. (2003). Sosyolojik bir olgu olarak değer. Değerler Eğitimi Dergisi, 1(3): 217-239.
  • Sağnak, M. (2005).İlköğretim okullarında görevli yönetici ve öğretmenlerin örgütsel değerlere ilişkin algıları, Eğitim ve Bilim, 30, 31 – 38.
  • Sarı, E. (2005). Öğretmen adaylarının değer tercihleri: Giresun Eğitim Fakültesi örneği. Değerler Eğitimi Dergisi, 3 (10), 73-88.
  • Slattery, P., & Rapp, D. (2003). Ethics and the foundations of education: Teaching convictions in a postmodern world. Boston, MA: Allyn & Bacon.
  • Taşdan, D. (2008). Türkiye’deki kamu ve özel ilköğretim okulu öğretmenlerinin bireysel değerleri ile okulun örgütsel değerleri arasındaki uyum düzeyi, iş doyumu ve algılanan sosyal destek ile ilişkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  • Tirri, K., & Husu, J. (2006). The pedagogical values behind teachers’ reflection on school ethos. In M. B. Klein (Ed.), New teaching and teacher issues (pp. 163–182). New York: Nova Publishing.
  • Tirri, K., Campbell, E., Gearon, L.& Lovat, TJ. (2012). The Moral core of teaching, Education Research International, (2012), Article ID 716268, 1-2, doi:10.1155/2012/716268
  • Tomul, E. (2014). Sınıfta öğretmen-öğrenci iletişimi. (ed. Hüseyin Kıran). Etkili Sınıf Yönetimi. Ankara: Anı Yayıncılık, 2014
  • Tunca, N. & Sağlam, M. (2013). İlköğretim öğretmenlerine yönelik mesleki değerler ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Bilimleri Araştırma Dergisi, 3(1):139-164
  • Uyan, G. (2002). Öğretmenlerin iş değerleri, kişilik özellikleri ve iş tatminleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi: MEB’na bağlı resmi ve özel eğitim kurumlarında gerçekleştirilen bir çalışma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
  • Vurgun, L. & Öztop, S. (2011). Yönetim ve örgüt kültüründe değerlerin önemi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(3): 217-230
  • Yılmaz, K. (2006). İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin görüşlerine göre resmi ilköğretim okullarının örgütsel değerleri ve bu değerleri okul yöneticilerinin yönetme durumu. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

Ayrıntılar

Bölüm Makaleler
Yazarlar

Ekber TOMUL (Sorumlu Yazar)
Türkiye


Kazım ÇELİK
0000-0001-7319-6567
Türkiye

Yayımlanma Tarihi 1 Temmuz 2014
Başvuru Tarihi 8 Şubat 2014
Kabul Tarihi 14 Mayıs 2014
Yayınlandığı Sayı Yıl 2014, Cilt 36, Sayı 36

Kaynak Göster

Bibtex @araştırma makalesi { pauefd374901, journal = {Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi}, issn = {1301-0085}, eissn = {1309-0275}, address = {}, publisher = {Pamukkale Üniversitesi}, year = {2014}, volume = {36}, number = {36}, pages = {215 - 227}, title = {Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi}, key = {cite}, author = {Tomul, Ekber and Çelik, Kazım} }
APA Tomul, E. & Çelik, K. (2014). Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi . Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 36 (36) , 215-227 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/pauefd/issue/32869/374901
MLA Tomul, E. , Çelik, K. "Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi" . Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 36 (2014 ): 215-227 <https://dergipark.org.tr/tr/pub/pauefd/issue/32869/374901>
Chicago Tomul, E. , Çelik, K. "Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi". Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 36 (2014 ): 215-227
RIS TY - JOUR T1 - Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi AU - Ekber Tomul , Kazım Çelik Y1 - 2014 PY - 2014 N1 - DO - T2 - Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi JF - Journal JO - JOR SP - 215 EP - 227 VL - 36 IS - 36 SN - 1301-0085-1309-0275 M3 - UR - Y2 - 2014 ER -
EndNote %0 Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi %A Ekber Tomul , Kazım Çelik %T Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi %D 2014 %J Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi %P 1301-0085-1309-0275 %V 36 %N 36 %R %U
ISNAD Tomul, Ekber , Çelik, Kazım . "Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi". Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 36 / 36 (Temmuz 2014): 215-227 .
AMA Tomul E. , Çelik K. Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi. PUJE. 2014; 36(36): 215-227.
Vancouver Tomul E. , Çelik K. Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2014; 36(36): 215-227.
IEEE E. Tomul ve K. Çelik , "Öğretmen Eğitsel Değerler Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenirlik Analizi", Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 36, sayı. 36, ss. 215-227, Tem. 2014

..........................