Bu çalışma, Âdem ile Havva kıssasını din psikolojisi perspektifinden ele alarak, söz konusu anlatının ahlaki yaralanma kavramıyla nasıl ilişkilenebileceğini teorik bir çerçevede incelemektedir. Ahlaki yaralanma, bireyin, benimsediği temel ahlaki değerlere aykırı davranması ya da aykırılıklara tanıklık etmesi sonucu ortaya çıkan suçluluk, utanç, manevi yabancılaşma ve anlam kaybı gibi psikolojik durumlarla tanımlanmaktadır. Bu bağlamda, Tevrat’ın Yaratılış kitabında ve Kur’an-ı Kerîm’de yer alan kıssada geçen “yasak meyveden yeme”, “çıplaklık farkındalığı”, “utanma” ve “Tanrı’dan saklanma” gibi temalar, bireyin içsel ahlaki yapısında oluşan kırılmaların erken sembolik temsilleri olarak yorumlanabilir. İhlal, ahlaki öz-farkındalık, günah, suçluluk, utanç, yabancılaşma, cennetten kovulma, dengesizlikle denge arasındaki köprü, Tanrı’nın affına kavuşma ve iyileşme kavramları üzerinden yapılan analiz, kıssanın, yalnızca bir ilahi buyruk ihlali değil, aynı zamanda insanın ahlaki bilinçlenme ve varoluşsal sorumlulukla yüzleşme sürecini yansıttığını göstermektedir. Nitel araştırma yöntemlerinden literatür taramasının kullanıldığı bu çalışma, Âdem ile Havva kıssası örnekliğinde dinî anlatıların psikolojik anlam kapsamlarını ve uzantılarını ortaya koyarak din psikolojisi disiplini içerisinde ahlaki yaralanma olgusuna dair yeni yorum olanakları sunmayı amaçlamaktadır.
Din Psikolojisi Âdem ile Havva Ahlaki Yaralanma Kutsal Farkındalık
This study examines the story of Adam and Eve from the perspective of psychology of religion and theoretically examines how the narrative in question can be related to the concept of moral injury. Moral injury is defined as psychological states such as guilt, shame, spiritual estrangement and loss of meaning that arise as a result of an individual acting contrary to the basic moral values they have adopted or witnessing such contradictions. In this context, themes such as “eating the forbidden fruit”, “awareness of nakedness”, “shame” and “hiding from God” in the story in the Book of Genesis of the Torah and the Holy Quran can be interpreted as early symbolic representations of the fractures in the individual’s internal moral structure. The analysis conducted through the concepts of violation, moral self-awareness, sin, guilt, shame, estrangement, expulsion from paradise, the bridge between disequilibrium to equilibrium, attaining God’s forgiveness, and healing demonstrates that the narrative reflects not merely a transgression of a divine command, but also the human process of moral awakening and confrontation with existential responsibility. This study, which uses literature review as a qualitative research method, aims to present new interpretation possibilities regarding the phenomenon of moral injury within the discipline of psychology of religion by revealing the psychological implications of religious narratives in the example of the story of Adam and Eve.
Psychology of Religion Adam and Eve Moral Injury Sacred Awareness
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Dini Araştırmalar (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 3 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.17859/pauifd.1775581 |
| IZ | https://izlik.org/JA65FR33WN |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: 2 |