TERMAL TURİZM AMAÇLI SEYAHAT EDEN TURİSTLERİN SÜRDÜRÜLEBİLİR TURİZM ALGILARI VE GÖNÜLLÜ SADE YAŞAM TARZLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN BELİRLENMESİ: PAMUKKALE ÖRNEĞİ

Öz

Sürdürülebilirlik ve çevre turizm açısından önemini yitirmeyen kavramların başında gelmektedir. Çünkü sürdürülebilir bir turizmden bahsetmek ancak ve ancak çevrenin korunması ile mümkündür. Çevresel anlamda sürdürülebilirlik ise yalnızca bireysel anlamla bilinçlenmek ve gereksiz tüketim alışkanlıklarını terk ederek doğanın korunmasına uygun yaşamak ile gerçekleştirilebilir. Bu nedenle bu çalışmada, termal turizm amacıyla seyahat eden yerli turistlerin gönüllü sade yaşam tarzları ile sürdürülebilir turizm algılarını belirlemek ve aralarındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Araştırma amacına uygun olarak veriler 2022 yılında Şubat ayında Pamukkale’yi ziyaret edip termal otellerde konaklayan kişilerden kolayda örnekleme yöntemi ile toplanmıştır. Toplamda 296 anket formu üzerinden frekans analizleri, güvenilirlik analizleri, bağımsız grup t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve korelasyon analizleri uygulanmıştır. Araştırmada bireylerin medeni durumları, yaşları, eğitim durumları, icra ettikleri meslekleri ve sahip oldukları gelir, destinasyonu ziyaret sayıları gibi faktörlerin bireylerin sürdürülebilir turizm algıları ve gönüllü sade yaşam tarzları üzerinde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca bireylerin gönüllü sade yaşam tarzı tercihleri ile sürdürülebilir turizm algıları arasında olumlu bir ilişki olduğu ve söz konusu ilişkinin ekonomik ve çevresel faktörlerden etkilendiği sonucuna da ulaşılmıştır. Bu bağlamda politika yapıcılar ve işletme sahipleri başta olmak üzere tüm turizm paydaşlarına sürdürülebilir turizmin ve gönüllü sade yaşam tarzının önemi anlatan birtakım eğitimlerin verilmesi, proje ve teşvik programlarının uygulanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Turizm
• Sürdürülebilir turizm
• Gönüllü sade yaşam
• Pamukkale

DETERMINING THE RELATIONSHIP BETWEEN SUSTAINABLE TOURISM PERCEPTIONS AND VOLUNTEER SIMPLE LIFESTYLE OF TOURISTS TRAVELING FOR THE PURPOSE OF THERMAL: THE CASE OF PAMUKKALE

Öz

Sustainability and the environment are among the concepts that do not lose their importance in terms of tourism. Because talking about a sustainable tourism is only possible with the protection of the environment. Environmental sustainability can only be achieved by raising individual awareness and living in accordance with the protection of nature by abandoning unnecessary consumption habits. Therefore, in this study, it is aimed to determine the voluntary simple lifestyles of domestic tourists traveling for thermal tourism and sustainable tourism perceptions and to examine the relationship between them. In accordance with the purpose of the research, data were collected from people who visited Pamukkale in February in 2022 and stayed in thermal hotels by using convenience-sampling method. Frequency analysis, reliability analysis, independent group t-test, one-way analysis of variance (ANOVA) and correlation analysis were applied on 296 questionnaires in total. The research has concluded that factors such as individuals' marital status, age, educational status, occupation and income, number of visits to the destination are effective on individuals' sustainable tourism perceptions and voluntary simple lifestyles. In addition, it has been concluded that there is a positive relationship between individuals' voluntary simple lifestyle preferences and sustainable tourism perceptions, and that this relationship is affected by economic and environmental factors. In this context, it is recommended to implement a number of projects and incentive programs explaining the importance of sustainable tourism and voluntary simple lifestyle to all tourism stakeholders, especially policy makers and business owners.

Anahtar Kelimeler

• Tourism
• Sustainable tourism
• Voluntary simple lifestyle
• Pamukkale.

Kaynakça

1. Akbaş, F. (2020). Sürdürülebilir Turizm Perspektifinden Alternatif Turizmin Didim Destinasyonu İçin Önemi. Kafdağı, 5(1), 66-85.
2. Alexander, S. (2012). Degrowth Implies Voluntary Simplicity: Overcominh Barriers to Sustainable Consumption . Available at SSRN 2009698.
3. Aydın, H. ve Kazancoğlu, İ. (2017). The Relationship Between Consumption Value and Voluntary Simlicity Lifestyle and Effect on Environmentally Responsible Consumerism. Eurasian Journal of Business and Management, 5(3), 35-47.
4. Bektaş, F. (2021). Ankara Kale Bölgesinde Turizme Katılanların Profilinin Sürdürülebilir Turizm Kapsamında İncelenmesi. Konya: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Boujbel, L. ve D'astous, A. (2012). Voluntary Simplicity and Life Satisfaction: Exploring the Mediating Role of Consumption Desires. Journal of Consumer Behaviour(11), 487-494.
6. Bramwell, B. ve Lane, B. (1993). Sustainable Tourism: An Envolving Global Approach. Journal of Sustainable Tourism, 1(1), 1-5.
7. Burgiel, A., Sowa, I. ve Zralek. (2015). Voluntary Simplicity - Sustainable Alternative to Overconsumption. Polityki Europejskie, Finanse i Marketing, 18-29.
8. Butler, R. W. (1993). Tourism: An Evolutionary Perspective. J. G. Nelson içinde, Tourism and Sustainable Development: Monitoring, Planning, Managing. Waterloo: Heritage Resources Centre, University of Waterloo.

9. Can Akgül, C. (2014). Müşterilerin Sürdürülebilir Termal Turizm ve Hizmet KAlitesi Algıları ile Genel Memnuniyet Düzeyi İlişkisi: Gönen Örneği. Balıkesir: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Cengiz, H. ve Torlak, Ö. (2018). Investigating the Demographics and Behavioural Characteristics Associated with Voluntary Simplicity Lifestyles in a Developed and a Developing Country: A Comparison between US and Turkish Simplifiers. Global Business Review, 1-13.
11. Clarke, J. (1997). A Framework of Approaches to Sustainable Tourism. Journal of Sustainable Tourism, 5(3), 224-233.
12. Coşkun, R., Altunışık, R. ve Yıldırım, E. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı. Sakarya: Sakarya Kitabevi.
13. Craig-Lees, M. ve Hill, C. (2002). Understanding Voluntary Simplifiers. Psychology &Marketing, 19(2), 187-210.
14. Çağay, A. (2019). Uluslararası Turizm Pazarlaması Bağlamında Yavaş Şehirlerin Turist Tarafından Algılanan Yavaşlık Düzeyi, Çevre Duyarlılığı ve Gönüllü Sade Yaşam İlişkisi: Seferihisar Örneği. Ankara: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniverstiesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Çoğalmış, İ. (2019). Yerel Halkın Sürdürülebilir Turizm Algılarının Sürdürülebilir Destinasyon Yönetimi Tutumları Üzerine Etkisi: Ayder Üzerine Bir Araştırma. Kırklareli: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Deng, J. ve Bender, M. Y. (2007, April). Visitors’ perceptions of tourism development in West Virginia. In Proceedings of the 2007 Northeastern Recreation Research Symposium. GTR-NRS-P-23, 181-188.
17. Doğan, O. ve Yağmur, Y. (2017). Yabancı Turistlerin Sürdürülebilir Destinasyon Algıları: Kemer Destinasyonuna Yönelik Bir Araştırma. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(2), 487-506.
18. Elgin, D. (2013). Voluntary Simplicity - A Path to Sustainable Prosperity. Social Change Review, 11(1), 69-84.
19. Elgin, D. ve Mitchell, A. (1977). Voluntary Simplicity. Planning Review, 5(6), 13-15.
20. Ergen, A. (2014). Maddi Değerler, Gönüllü Sade Yaşam, Biçimi, Çevre Bilgisi: Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Açısından Bir Araştırma. İstanbul: Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Etzioni, A. (1998). Voluntary simplicity: Characterization, Select Psychological Implications, and Societal Consequences. Journal of Economic Psychology(19), 619-643.
22. Gündüz, H. (2017). Yerel Halkın Gözüyle Turizmde Sürdürülebilirlik: Golf Turizm Örneği. Uluslararası Global Turizm Araştırmaları Dergisi, 1(1), 18-36.
23. Hall, C. M. (2011). Consumerism, Tourism and Voluntary Simplicity: We All have to Consume, But Do We Really have to Travel So Much to be Happy ? Tourism Recreation Research, 36(3), 298-303.
24. Hillery, M., Nancarrow, B., Griffin, G. ve Syme, G. (2001). Tourist Perception of Environmental Impact. Annals of Tourism Research, 28(4), 853-867.
25. Hoyer, K. G. (2000). Sustainable Tourism or Sustainable Mobility? The Norwegian Case. Journal of Sustainable Tourism, 8(2), 147-160.
26. Huneke, M. E. (2005). The Face of the Un-Consumer: An Empirical Examination of the Practice of Voluntary Simplicity in the United States. Psychology & Marketing, 22(7), 527-550.
27. Hunter, C. J. (1995). On the Need to Re-Conceptualise Sustainable Tourism Development. Journal of Sustainable Tourism, 3(3), 155-165.
28. IUCN (1980). World ConservationStrategy. Gland, Switzerland: International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources.
29. Iwata, O. (2006). An Evaluation of Consumerism and Lifesytle as Correlates of a Voluntary Simplicity Lifestyle. Social Behaviour and Personality, 34(5), 557-568.
30. Iyer, R. ve Muncy, J. A. (2009). Purpose And Object of Anti-Consumption. Journal of Business Research(62), 160-168.
31. Karahan, G. (2019). Gastronomi Turizminin Yerel Halk Üzerindeki Algılası ve Sürdürülebilirliği: Giresun İli Örneği. İstanbul: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Kozak, M. (2018). Bilimsel Araştırma: Tasarım, Yazım ve Yayım Teknikleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
33. Leonard-Barton, D. (1981). Voluntary Simplicity Lifestyles and Energy Conservation. Journal of Consumer Research, 8, 243-252.
34. Liu, Z. (2003). Sustainable Tourism Development: A Critique. Journal of Sustainable Tourism, 11(6), 459-475.
35. Matte, J., Fachinelli, A. C., De Toni, D., Milan, G. S. ve Olea, P. M. (2021). Relationship Between Leisure Involvement, Voluntary Simplicity, Leisure Satisfaction, and Experiential Consumption. Leisure Sciences, 1-20.
36. McDonald, S., Oates, C. J., Young, C. W. ve Hwang, K. (2006). Toward Sustainable Consumption: Researching Voluntary Simplifiers. Psychology & Marketing, 23(6), 515-534.
37. Ön Esen, F., Yüksel, F. ve Kuluç, B. (2020). Sürdürülebilir Turizm Kapsamında Datça Badem Çiçeği Festivali. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(2), 1206-1221.
38. Özgül, E. (2010). Tüketicilerin Değer Yapıları Gönüllü Sade Yaşam Tarzı ve Sürdürülebilir Tüketim Üzerindeki Etkileri. H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28(2), 117-150.
39. Pir, E. Ö. (2019). Yeşil Tüketim ve Gönüllü Sade Tüketim Davranışlarının Tüketici HAklarının Farkındalığı Üzerine Bir Araştırma. Business & Management Studies: An International Journal, 7(4), 1555-1572.
40. Postma, A., Cavagnaro, E. ve Spruyt, E. (2017). Sustainable Tourism 2040. Journal of Tourism Futures, 3(1), 13-22.
41. Saarinen, J. (2006). Traditions of Sustainability in Tourism Studies. Annals of Tourism Research, 33(4), 1121-1140.
42. Sarıahmetoğlu, İ. ve Vatansever Toylan, N. (2020). Yerel Halkın Sürdürülebilir Turizm Algılarının Sürdürülebilir Destinasyon Yönetimi Tutumları Üzerine Etkisi: Ayder Üzerine Bir Araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(3), 2163-2178.
43. Sert, A. N. (2019). Sürdürülebilir Turizm Gelişiminde Turizmin Yerel Halk Tarafından Algılanan Etkilerinin Toplum KAtılımının ve Turizm Gelişimine Desteğin Rolü: Beypazarı Örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(42), 407-428.
44. Shama, A. ve Wisenblit, J. (1984). Values of Voluntary Simplicity: Lifestyle and Motivation. Psychological Report(55), 231-240.
45. Sharpley, R. (2000). Tourism and Sustainable Development: Exploring the Theoretical Divide. Journal of Sustainable Tourism, 8(1).
46. Shaw, D. ve Newholm, T. (2002). Voluntary Simplicity and Ethics of Consumption. Psychology & Marketing, 19(2), 167-185.
47. Streimikiene, D., Svagzdiene, B. ve Jasinskas, E. (2021). Sustainable Tourism Development and Competitiveness: The Systematic Literature Review. Sustainable Development(29), 259-271.
48. Tosun, C. (2002). Host Perceptions of Impacts a Comparative Tourism Study. Annals of Tourism Research, 29(1), 231-253.
49. Türkmen, İ. ve Erten, Ş. (2020). Gönüllü Sade Yaşam Tarzının Faydacı ve Hedonik Tüketim Üzerine Etkisi. XIV. IBANESS İktisat, İşletme ve Yönetim Bilimleri Kongreler Serisi, 656-662.
50. UNEP. (2004). Sustainable tourism development in UNESCO. Vienna, Austria: UNEP.
51. UNWTO. (2017). 2017 is the international year of sustainable tourism for development. https://www.unwto.org/tourism4development2017. Erişim Tarihi: 28.12.2021.
52. UNWTO. (2021). Sustainable Development. https://www.unwto.org/sustainable-development. Erişim Tarihi: 28.12.2021.
53. Zavestoski, S. (2002). The Social–Psychological Bases of Anticonsumption Attitudes. Psychology & Marketing, 19(2), 149-165.
54. WCED (1987). Our Common Future. Oxford: Oxford University Press.