MERSİN AKKUYU NÜKLEER GÜÇ SANTRALİNDE ÇALIŞAN RUS PERSONELİN BÖLGE MUTFAK KÜLTÜRÜNE UYUM SÜRECİ

Öz

Anadolu’ya farklı amaçlarla gelen göçmenlerin yaşam tarzları, gelenek ve görenekleri, örf adetlerinin yanı sıra mutfak kültürlerinde de farklılıklar bulunmaktadır. Bu farklılıklar süreç içerisinde kültürel etkileşimi meydana getirmektedir. Bu kapsamda ülkelerin başta mutfak kültürü olmak üzere etkileşimlerinin araştırılarak kayıt altına alınması sürdürülebilirliğin sağlanması açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada, Akkuyu Nükleer Güç santrali bünyesinde görev alan bireylerin bölge mutfak kültürlerine uyum süreci incelenmiştir. Çalışmada veriler, Rusya’nın 9 farklı bölgesinden gelen 25 Rus uyruklu personel ile yüz yüze gerçekleştirilen görüşmeler sonucunda elde edilmiştir. Görüşmeler için yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış olup, gerçekleştirilen görüşmeler sonucunda elde edilen veriler MAXQDA nitel veri analiz programı ile çözümlenmiştir. Bu çalışmada, Akkuyu Nükleer Güç santralinde çalışmakta olan personelin bölge mutfak kültürlerine uyum süreci incelenmiş olup, işgücü göçü yapan bireylerin görüşleri değerlendirilmiş ve elde edilen bulgular ışığında turizm faaliyetleri kapsamında sürdürülebilirliği sağlamak, bölge mutfak kültürü, adaptasyon süreçleri vb. incelenerek literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Rus göçmen işçiler
• Mutfak kültürü
• Mersin Akkuyu Nükleer Güç Santrali

THE ADAPTATİON PROCESS OF RUSSİAN PERSONNEL WORKİNG AT THE AKKUYU NUCLEAR POWER PLANT İN MERSİN TO THE LOCAL CULİNARY CULTURE

Öz

The lifestyles, traditions, and customs of migrants arriving in Anatolia for various purposes differ significantly, including disparities in their culinary cultures. These differences contribute to cultural interactions over time. Therefore, documenting the interactions, particularly concerning culinary cultures, of countries is crucial for their sustainability. This study evaluates and examines the adaptation process of individuals working within the Akkuyu Nuclear Power Plant to the local culinary culture. Data for the study were obtained through face-to-face interviews with 25 Russian nationals from 9 different regions of Russia. A semi-structured interview form was utilized for these interviews. Qualitative research methodology was employed in this study, and the data obtained from the interviews were analyzed using the MAXQDA qualitative data analysis program. The study focuses on the adaptation process of personnel working at the Akkuyu Nuclear Power Plant to the local culinary culture, evaluates the perspectives of labor migrants, and aims to contribute to the literature by examining sustainability within the scope of tourism activities, exploring the region's culinary culture and adaptation processes.

Anahtar Kelimeler

• Russian migrant workers
• Culinary culture
• Mersin Akkuyu Nuclear Power Plant

Kaynakça

1. Akçaözoğlu, E. Y., ve Koday, S. (2019). ‘’Kültürel Coğrafya Bakımından Osmaniye İlinin Mutfak Kültürü’’, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(2), 537-552.
2. Aktay, S. (2022). ‘’Rusça ve Türkçe Deyimlerde Millî Kültürel Kodlar’’, Dil Araştırmaları, 16(31), 65-76.
3. Akyol, C., ve Zengin, B. (2017). ‘’Türk ve Rus Mutfağı Arasındaki Etkileşim ve Benzerlikler’’, VII. Uluslararası Karadeniz Sempozyumu: “Türk-Rus İlişkileri’’, Giresun 19-20 Ekim 2017.
4. Albayrak, A. (2013). ‘’Farklı Milletlerden Turistlerin Türk Mutfağına İlişkin Görüşlerinin Saptanması Üzerine Bir Çalışma’’, Journal of Yasar University., 30(8), 5049-5063.
5. Arı, K. (2010). ‘’Osmanlı Devleti’nde Göçlerle Aktarılan Besin Kültürü ve Bunun Türk Yemek Kültürüne Etkileri’’, I. Türk Mutfak Kültürü Sempozyumu (Osmanlı Mutfak Kültürü), 9, Bilecik 14-15 Ekim 2010.
6. Atabey, S., ve Çolakoğlu, Ü. (2023). ‘’Nüfus Mübadelesi Sonrasında Girit Mutfak Kültürünün Türkiye’de Sürdürülebilirliği››, Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(2), 211-224.
7. Berk, H., Türker, M., ve Berk, Ş. (2022). ‘’Nükleer Santralin Turizme Olası Etkileri: Silifke Örneği’’, Turizm Ekonomi ve İşletme Araştırmaları Dergisi, 4(2), 175-191.
8. Beşirli, H. (2010). ‘’Yemek, Kültür ve Kimlik’’, Milli Folklor, 22(87), 159-169.

9. Birer, S. (1990). ‘’Türk Mutfağının Tarihsel Gelişim Sureci İçerisindeki Değişimi ve Bugünkü Durumu’’, Beslenme ve Diyet Dergisi, 19(2), 251-260.
10. Çelik, İ., Çeker, A., ve Belge, R. (2015). ‘’Nükleer Enerji: Türkiye ve Dünya Ölçeğinde Bir Değerlendirme’’, Yeni Fikir Dergisi, 7(15), 55-68.
11. Çelikoğlu, Ş. (2016). Bartın Şehrinin Kültürel Coğrafyası (Maddi Kültür Varlıklarına Göre). I. Baskı, Pegem Akademi, Ankara.
12. Çildam, S. Y. (2021). ‘’Kültürel Coğrafya Denemesi Olarak Siirt Mutfak Kültürü’’, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(1), 305-325.
13. Demir, Ö., ve Bakar, N. (2014). ‘’Silifke Yörüklerinde Doğum, Evlenme ve Ölüm Gelenekleri Üzerine Bir Araştırma’’, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 35(1), 111-133.
14. Develi, Ş. (1987). Dünden Bugüne Mersin (1836-1987). Gaziyurt Matbaası, Mersin.
15. Elgün, M. N., ve Elitaş, C. (2011). ‘’Yerel, Ulusal Ve Uluslararası Taşıma Ve Ticaret Açısından Lojistik Köy Merkezlerinin Seçiminde Bir Model Önerisi’’, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 630-645.
16. Enes, K., Yavuz, G., ve Ercik, C. (2022). ‘’Yöresel Yemeklerin Standardize Edilmesi ve Kabul Edilebilirliğinin Ölçülmesi: Mersin Örneği’’, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(2), 249-263.
17. Ercik, C., ve Perçin, N. Ş. (2022). ‘’Sürdürülebilir Gastronomi Kapsamında Coğrafi İşaretli Kerebiç Tatlısı Üzerine Bir Araştırma’’, Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 537-554.
18. Ercik, C., Yavuz, G., ve Enes, K. (2023). ‘’Sürdürülebilir Gastronomi Kapsamında Mersin Mutfağına Özgü Yöresel Tatlıların Standart Reçetelerinin ve Kabul Edilebilirliğinin Belirlenmesi’’, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13, 42-61.
19. Eren, F. Y., ve Sezgin, A. C. (2017). ‘’Gastronomi Turizmi Açısından Mersin Yöresi Mutfak Kültürünün Sürdürülebilirliği’’, 1. International Sustainable Tourism Congress. Kastamonu November 23-25.
20. Gedik, Ö. (2014). ‘’Türkiye Cumhuriyeti İle Rusya Federasyonu Arasında Bir Nükleer Güç Santralinin Yapımına İlişkin Antlaşmanın Hukuki Niteliğinden Hareketle 1982 Anayasası Madde 90’ın İncelenmesi’’, Anayasa Hukuku Dergisi, 3(5), 359-373.
21. Güler, S. (2010). ‘’Türk Mutfak Kültürü ve Yeme İçme Alışkanlıkları››, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(26), 24-30.
22. Güner, E. D., Tekin, S., Çilek, A., ve Çilek, M. Ü. (2021). ‘’Güneş Enerjisi Santrali İçin Uygun Alanların CBS Tabanlı AHP Yöntemi ile Belirlenmesi: Mersin İli Örneği››, Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi, 36(1), 11-24.
23. Gürhan, N. (2018). ‘’Migratory Kitchen: The Example Of Syrians In Mardin’’, Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 21(2), 86-113.
24. Iban, M. C., & Sahin, E. (2022). Monitoring land use and land cover change near a nuclear power plant construction site: Akkuyu case, Turkey. Environmental Monitoring and Assessment, 194(10), 724.
25. İşeri, E., ve Özen, C. (2012). ‘’Türkiye’de Sürdürülebilir Enerji Politikaları Kapsamında Nükleer Enerjinin Konumu’’, İ.Ü Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi(47), 161-180.
26. Kara, Y., ve Akdağ, G. (2022). Suriyeli Sığınmacıların Değişen Mutfak Kültürü: Mersin, Gaziantep ve Kilis Örneği’’, Journal of Gastronomy, Hospitality and Travel, 5(3), 971-986.
27. Karaca, O. B., ve Karacaoğlu, S. (2016). ‘’Kültür, Din ve Yemek Etkileşimi Çerçevesinde Arap Mutfağinin Kavramsal Olarak İncelenmesi: Adana İli Örneği’’, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 561-584.
28. Kasar, H. (2021). ‘’Türk Mutfak Kültürü Evreleri ve Mutfak Sentezinin İncelenmesi’’, Journal of Humanities and Tourism Research, 11(2), 347-358.
29. Kaya, F., ve Göral, E. (2016). ‘’Türkiye’nin Nükleer Enerji Politikası’’, Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 57, 421-438.
30. Kızıldemir, Ö., Öztürk, E., ve Sarıışık, M. (2014). ‘’Türk Mutfak Kültürünün Tarihsel Gelişiminde Yaşanan Değişimler’’, AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(3), 191-210.
31. Kutlu, M. (2019). ‘’Türkiye’deki Suriyeli Mültecilerin Türkiyenin İşgücü Piyasasına ve İstihdama Etkileri Üzerine Bir Değerlendirme’’, Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(17), 45-59.
32. Küçük, R., ve Uzun, G. (1996). ‘’Nükleer Santral Kurulması Planlanan Akkuyu’nun Doğal Özellikleri’’, Tmmob 1. Enerjı Sempozyumu, Ankara. 12-14 Kasım
33. Kyriakides, K. A. (2023). The Akkuyu Nuclear Power Plant in Turkey: Some Causes for Concern. Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 25(3), 340-377.
34. Lang, T., ve Caraher, M. (2001). Is there a culinary skills transition? Data and debate from the UK about changes in cooking culture. Journal of the HEIA, 8(2), 2-14.
35. Lokmanoğlu, Y. (2013). Dünden Bugüne Mersin Mutfağı. Akıl Çelen Kitaplar, Ankara. Mason, M. (2010). ‘’Sample Size and Saturation in PhD Studies Using Qualitative Interviews’’, Forum: Qualitative Social Research, 11(3), 1-19.
36. Mudara, M. (2012). ‘’Baharat mekanları: antalya’da yerel ve turistik baharatçılar’’, Folklor/Edebiyat, 18(69), 41-58.
37. Nas, G. E. (2015). ‘’Yörük Kültüründe Düğün-Ölüm Âdetleri ve Adlandırmaları (Anamur Örneği)’’, Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, 1(2), 25-32.
38. Onarlı, İ. (2006). Arap Aleviliği (Nusayriler). Etik Yayınları, İstanbul.
39. Oskay, C. (2012). ‘’Mersin Turizminin Türkiye Ekonomisindeki Yeri ve Önemi’’, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 185-202.
40. Öktem, Ş. (2014). ‘’Standart Reçetelerin Turizm Sektöründe Sürdürülebilirliğe Katkısı: Mersin Yöresi’’, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2(2), 24-33.
41. Öngü, S. (2014). Nükleer Reaktörler, Yakıt Tipleri ve Mersin Akkuyu Nükleer Santrali. Niğde Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fizik Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
42. Özbek, Ç., ve Güzeler, Ç. (2022). ‘’Mersin Mutfağının Gastronomik Ürünleri’’, Aydın Gastronomy, 6(2), 311-342.
43. Özcan, Y. (2016). Mersin’in Tarsus İlçesinde Konuşulan Arapça Üzerine Bir Derleme Çalışması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
44. Özdemir, B., ve Kınay, F. (2004). ‘’Yabancı Ziyaretçilerin Türk Mutfağına İlişkin Görüşleri: Antalya’yı Ziyaret Eden Alman ve Rus Turistler Üzerine Bir Araştırma’’, Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 5-28.
45. Poş, A. (2005). ‘’Osmanlı Döneminde Tarsus (1516-1923)››, Ç. Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, 5(1), 243-278.
46. Sever, O. (2019). Çevre ve Stratejik Bakış Açısıyla Türkiye’de Nükleer Santral Çalışmaları. Aksaray Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.
47. Seyitoğlu, F., ve Çalışkan , O. (2014). ‘’Turizm Literatüründe Türk Mutfağı Üzerine Yapılan Araştırmaların Değerlendirilmesi’’, Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 2(4), 23-35.
48. Solmaz, Y., ve Altıner, D. D. (2018). ‘’Türk Mutfak Kültürü ve Beslenme Alışkanlıkları Üzerine Bir Değerlendirme’’, Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 1(3), 108-124.
49. Şahin, M., ve Mankan, E. (2021). ‘’Gastronomide Trendler: Restoranlarda Lokal Ürün Kullanımı, Yenilikçi ve Hikâyesi Olan Yemekler Yaratma’’, International Journal Of Arts and Social Studies, 4(7), 228-250.
50. T24. (2012). “Geliyorum diyen felaket: Akkuyu’ya nükleer santral”. 04 10, 2024 tarihinde https://t24.com.tr/haber/geliyorum-diyen-felaket-akkuyuya-nukleer-santral,205758 adresinden alındı
51. Taşkın , M., ve Akçay, S. (2019). ‘’Torunlarına bakan büyükannelerin deneyimlerine ilişkin nitel bir araştırma’’, Toplum ve Sosyal Hizmet, 30(2), 583-606.
52. Telli, A. (2016). Akkuyu nuclear power plant from the perspective of energy security: A solution or a deadlock?. Caucasus Int, 6, 151-166.
53. Topal, A., Uzun, S. P., ve Uzun, A. (2022). ‘’Mersin ili geofit bitki zenginliği’’, Turkish Journal of Forest Science, 6(1), 229-254.
54. Türkiye Enerji, Nükleer ve Maden Araştırma Kurumu. (2013). “Nükleer Santrallerin Yatırım Süresi ve Maliyeti Ne Kadardır?”, Nisan 10, 2024 tarihinde https://www.tenmak.gov.tr/haberler/136-egitim-arastirma/sss/nukleer-enerji-ve-nukleer-reaktorler-sss/854-nukleer-santrallerin-yatirim-suresi-ve-maliyeti-ne-kadardir.html adresinden alındı
55. Uzel, R. A. (2018). ‘’Geleneksel Mutfak Kültürü ve Tarımsal Ürün Çeşitliliğinin, Üniversite Öğrencileri Beslenme Durumu Üzerine Etkisi’’, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 55(1), 37-44.
56. Yakar, H. K., ve Eroğlu, N. (2020). Türkiye’deki Ruslar ve Sağlık Yaklaşımları. Türkiye’de Farklı Kültürler ve Sağlık Yaklaşımları: Sağlık Çalışanlarına Öneriler (s. 129-141), Rating Academy Yayınları, Çanakkale.
57. Yavuz, G. (2019). Mersinliler, Mersin’de kültür, turizm ve misafirperverlik. Akıllı destinasyon markalaması kentin turizmle sürdürülebilir kalkınmasına 360° bakış Mersin örneği (s. 190-218) (Ed: C.M Yavuz ), Detay Yayıncılık, Ankara.
58. Yıldırım, O., ve Karaca, O. B. (2022). Yörük Mutfağı’nın Özel Gün Yemekleri: Türkiye’nin Adana ve Mersin Bölgesi’nde Bir Kültür Araştırması. Sılk Road Internatıonal Scıentıfıc Research Conference, December 8-9 2022.
59. Yılmaz, E. A. (2015). ‘’Güvenlik Ve Ekonomik Boyutuyla Nükleer Enerji Tartışmaları: Akkuyu Nükleer Santrali Örneği’’, Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 39(1), 227-245.