“PISIDIA TİPİ” OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER

Umay Oğuzhanoğlu

doi:10.30794/pausbed.518923

“PISIDIA TİPİ” OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER

Öz

Batı Anadolu’da Erken Tunç Çağı (ETÇ) 3 için karakteristik seramik formlarından biri olan depasların, Güneybatı Anadolu’daki örneklerinin bir kısmı, düz dipli, uzun gövdeli, oluk ve yiv bezemelidir. Çoğunlukla gri renkli, bazen çarkta üretilmiş bu örnekler, zaman zaman “Pisidia Tipi” olarak adlandırılmıştır. Ancak ETÇ 3A için karakteristik olan bu depas tipinin, Pisidia Bölgesi dışında bulunmuş olan örneklerinin sayısı, Pisidia’dakilerden daha fazladır. Bu bağlamda, söz konusu grup için “Güneybatı Anadolu Tipi” depas adlandırmasının kullanılması daha yerinde olacaktır. Bunların üretim bölgesinin ise, Güneybatı Anadolu’da bu tip örneklerin ele geçtiği yöreler arasında, hem Gri Seramik hem de Çömlekçi Çarkı kullanan bir kesim olması beklenmelidir. Burada, bu depasların üretim alanı olarak Denizli çevresi başta olmak üzere Aydın’ın doğusu ve belki Afyon’un güneybatısı batısını kapsayan kesim öne sürülmektedir. Güneybatı Anadolu’da daha sonraki bir evrede ortaya çıkan bodur depasların ise, “Güneybatı Anadolu Tipi” depasların, ETÇ 3B’deki ardılı olduğu düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Erken Tunç Çağı 3,depas amphikypellon,Pisidia tipi,Güneybatı Anadolu Tipi

Kaynakça

Akdeniz, E. (2001).”Pisidya Türünde Bir Depas Ampkhipellon”, Olba, IV, 19-26.
Alkım, U. B. (1968). “İslahiye Bölgesi Araştırmaları ve Gedikli Höyük Kazısı (1966)”, Türk Arkeoloji Dergisi, 15/2, 39-48.
Autenrieth, G. (1895). Homeric Dictionary for Schools and Colleges (Çev: R. P Keep), New York.
Aykurt, A. ve Kaya, S. (2005). “İzmir Arkeoloji Müzesi Tarafından Satın Alınan Bir Grup Depas Amhikypellon”, Anadolu/Anatolia, 28, 1-12.
Bilgen, A. N. ve Kuru, A. (2015). “A Group pf Depas Amhikypellon from Seyitömer Mound”, Anadolu/Anatolia, 41, 1-23.
Blegen C. W. vd. (1950). Troy I, General Introduction, The First and Second Settlements, Princeton University Press, New Jersey.
Blegen, C. W. vd. (1951). Troy. The Third, Fourth, and Fifth Settlements. Vol. II, Princeton University Press, New Jersey.
Blegen, C. W. (1956). “The Royal Bridge” The Aegean and the Near East. Studies presented to Hetty Goldman (Ed. S. S. Weinberg), Locus Valley, New York, 32-35.

Braidwood, R. J. ve Braidwood, L. S. (1960). Excavations in the Plain of Antioch I. The Earlier Assamblages Phases A-J, The University of Chicago Press, Chicago.
Caskey, J. L. (1972). “Investigations in Keos II: A Conspectus of the Pottery”, Hesperia, 41, 357-401.
Çalış-Sazcı, D. (2002). “Denizsel Troia Kültürü”, Troya, Efsane ile Gerçek Arası Bir Kente Yolculuk, (Ed. E. Işın), Yapı Kredi Yayıncılık, İstanbul, 54-65.
Efe, T. (1986). “Patterned Reserve Slip Decoration in the Early Bronze Age of Western Anatolia”, Anatolica, XIII, 2-16.
Efe, T. (1988). Demircihüyük. Band III, Die Keramik 2, Die Frühebronzezeitliche Keramik der Jüngeren Phasen (ab Phase H), Mainz am Rhein.
Efe, T. (1998). “New Concepts on Tarsus-Troy Relations at the Beginning of the EB 3 Period”, XXXIV. Uluslararası Assiriyoloji Kongresi (6-10 Temmuz 1987, İstanbul), 297-304.
Efe, T. (2007). “The Theories of the between Cilicia and Troy: the Early Bronze Age III Period in Inland Western Anatolia”, AJA, 57, 47-64.
Efe T. ve Ay-Efe D. Ş. M. (2001). “Küllüoba: İç Kuzeybatı Anadolu’da Bir İlk Tunç Çağı Kenti. 1996-2000 Yılları Arasında Yapılan Kazı Çalışmalarının Genel Feğerlendirmesi”, TÜBA-AR, IV, 43-59.
Efe, T., Ay-Efe, D.Ş.M. (2011). “Eskişehir Bölgesinin İlk Tunç Çağı’na Özgü Geriye Yatık Boyunlu Gaga Ağızlı Testileri”, Özsait Armağanı Mehmet ve Nesrin Özsait Onuruna Sunulan Makaleler (Ed. H. Şahin, E. Konyar, G. Ergin), Ege Yayınları, 177-186.
Efe T. ve Türkteki M. (2011). “İçbatı Anadolu Bölgesi Erken Tunç Çağı Seramiği” Karşıdan Karşıya: M.Ö. 3. Bin’de Kiklad Adaları ve Batı Anadolu, (Ed. Şahoğlu V., vd.), İstanbul, 136-143.
Erkanal, A. (1999). “1998 Panaztepe Kazıları” Kazı Sonuçları Toplantısı 21/1, 279-286.
Eslick, C. (2009). Elmalı-Karataş V. The Early Bronze Age Pottery of Karataş: Habitation Deposits, Bryn Mawr College Archaeological Monographs.
Ezer, S. (2014). “Kültepe Eski Tunç Çağı Tabakalarında Bulunmuş Olan Depas Türü Kaplar”, Arkeoloji Dergisi, XIX, 137-157.
Goldman, H. (1956). Excavations at Gözlü Kule, Tarsus. From Neolithic through the Bronze Age, Vol I&II, Princeton.
Hüryılmaz, H. (1995). “Uşak Arkeoloji Müzesinden Bir Grup ”, In Memoriam İ. Metin Akyurt Bahattin Devam Anı Kitabı. Eski Yakındoğu Kültürleri Üzerine İncelemeler, (Ed. A. Erkanal, H. Erkanal, H. Hüryılmaz, T. Ökse, N. Çınardalı, S. Günel, H. Tekin, B. Uysal, D. Yalçıklı), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul, 177-188.
Hüryılmaz, H. (2001). “Burdur Arkeoloji Müzesi‟nden Bir Grup Depas”, Anadolu Medeniyetleri Müzesi 2000 Yıllığı, 342- 359.
Joukowsky, M. S. (1986). Prehistoric Aphrodisias: An Account of the Excavations and Artifact Studies, Providence.
Kadish, B. (1969). “Excavations of Prehistoric Remains at Aphrodisias, 1967”, American Journal of Archaeology, 73, 49- 65.
Lloyd S. ve Mellaart J. (1962). Beycesultan Vol. I. The Calcholithic and Early Bronze Age Levels, British Institute of Archaeology at Ankara, London.
Mellink, M. J. (1968). “Archaeology in Asia Minor”, American Journal of Archaeology, 72, 125-147.
Mellink, M. J. (1992). “Anatolian Chronology”, Chronologies in Old World Archaeology, (Ed. R. W. Ehrich), Chicago, 207-220.
Mellink, M. J. (1993). The Anatolian South Coast in the Early Bronze Age: The Cilician Perspective. Between the Rivers and Over the Mountains. Archaeologica Anatolica e Mesopotamica Alba Palmieri Dedicata, (Ed. Frangipane, M., Hauptmann, H., Liverani, M., Mathhiae, P. and M. Mellink) Rome: Dipartimento di Scienze Storiche Archeologiche e Antropologiche dell"Antichita, Universita di Roma "La Sapienza", 495-508.
Oğuzhanoğlu, U. (2008). Panaztepe Seramik Verileri Işığında Erken Tunç Çağı ve Orta Tunç Çağı’na Geçiş, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Oğuzhanoğlu-Akay, U. (2015). Laodikeia-Kandilkırı Verileri Işığında Güneybatı Anadolu’da Erken Tunç Çağı 2 ve 3, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
Oğuzhanoğlu, U. (Baskıda). “A Lead Seal trom the Laodikeia-Kandilkırı Excavations and an Overall Assessment of Seal Use in South-Western Anatolia Durıng the Early Bronze Age”, Oxford Journal of Archaeology, 38 (1).
Özsait, M. (2000). “1998 Yılı Harmanören (Göndürlü Höyük) Mezarlık Kazısı”, Kazı Sonuçları Toplantısı, 21/1, 371-380.
Özsait, M. (2002). “1999-2000 Yılları Harmanören (Göndürle Höyük) Mezarlık Kazısı”, Kazı Sonuçları Toplantısı, 23/1, 371-380.
Rutter, J. (1979). Ceramic Change in the Aegean Early Bronze Age. The Kastri Group, Lefkandi I, and Lerna IV, A Theory concerning the Origin of Early Helladic III Ceramics, UCLA Institute of Archaeology occasional papers 5, Los Angeles.
Sarı, D. (2011). İlk Tunç Çağı ve Orta Tunç Çağı’nda Batı Anadolu’nun Kültürel ve Siyasal Gelişimi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Sevin, V. (2007). Anadolu’nun Tarihi Coğrafyası I, 2. Baskı, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara.
Schachner, Ş. ve Schachner, A. (1995). “Ürgüp ve Nevşehir Müzelerindeki ve Tipli Kaplar ve Düşündürdükleri”, In Memoriam İ. Metin Akyurt Bahattin Devam Anı Kitabı. Eski Yakındoğu Kültürleri Üzerine İncelemeler, (Ed. A. Erkanal, H. Erkanal, H. Hüryılmaz, T. Ökse, N. Çınardalı, S. Günel, H. Tekin, B. Uysal, D. Yalçıklı), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul, 307-316.
Schliemann, H. (1875). Troy and Its Remains; A Narrative of Researches and DiscoveriesMade on the Site of Ilium, and in the Trojan Plain, London.
Spanos, P. Z. (1972). Untersuchung über den bei Homer “depas amphikypellon” genannten Gefäßtypus, Istanbuler Mitteilungen; Beiheft 6, Verlag Ernst Wasmuth, Tubingen.
Şahoğlu, V. (2002). Liman Tepe Erken Tunç Çağı Seramiğinin Ege Arkeolojisindeki Yeri ve Önemi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Şahoğlu, V. (2004). “Interregional Contacts Around the Aegean During the Early Bronze Age: Nev Evidence from the Izmir Region”, Anadolu/Anatolia, 27, 97-124.
Şahoğlu, V. (2005). “The Anatolian Trade Network and the Izmir Region during the Early Bronze Age”, Oxford Journal of Archaeology, 24(4), 339-360.
Şahoğlu, V. (2014). “The depas and Tankard Vessels”, ARCANE Interregional, Vol. I: Ceramics, (Ed. Lebeau M.), Brepols, 289-311.
Şahoğlu, V. ve Sotirakopoulou, P. (2011). Karşıdan Karşıya. MÖ 3. Binde Kiklad Adaları ve Batı Anadolu. Mas Matbaacılık. İstanbul.
Topbaş A., vd. (1998). “Salvage Excavations of teh Afyon Archaeological Museum, Part 2: The Settlement of Karaoğlan Mevkii and the Early Bronze Age Cemetery of Kaklık Mevkii”, Anatolia Antiqua, VI, 21-94.Tül, Ş. (1986). “Prehistoric Settlements on the Meander Plain”, Prehistoric Aphrodisias: an Account of the Excavations and Artifact Studies, (M. S. Joukowsky), Brown University, Joukowsky Institute for Archaeology & the Ancient World, Providence, 713-724.
Umurtak, G., ve Duru, R. (2014). “Hacılar Büyük Höyük Kazıları 2013”, Arkeoloji ve Sanat, 145, 1-20.
Yaylalı S. ve Akdeniz E. (2002). “Aphrodisias Müzesi’ndeki Karahisar Buluntuları”, Olba, VI, 1-40.
Yılmaz, D. (2009). M.Ö. III. Binde Batı ve Orta Anadolu Kültürel İlişkileri, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Yılmaz, D. (2010). “Erken Tunç Çağı’nda Batı ve Orta Anadolu Kültürel İlişkileri Işığında Depas ve Tankard Türü Kaplar”, Anadolu/Anatolia, 36, 45-64.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Arkeoloji

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Umay Oğuzhanoğlu ^*
0000-0002-2787-087X
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

26 Nisan 2019

Gönderilme Tarihi

28 Ocak 2019

Kabul Tarihi

15 Şubat 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Sayı: 35

DOI

https://doi.org/10.30794/pausbed.518923

IZ

https://izlik.org/JA47GC52ZX

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Oğuzhanoğlu, U. (2019). “PISIDIA TİPİ” OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35, 311-322. https://doi.org/10.30794/pausbed.518923

AMA

1.Oğuzhanoğlu U. “PISIDIA TİPİ” OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER. PAUSBED. 2019;(35):311-322. doi:10.30794/pausbed.518923

Chicago

Oğuzhanoğlu, Umay. 2019. “‘PISIDIA TİPİ’ OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER”. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sy 35: 311-22. https://doi.org/10.30794/pausbed.518923.

EndNote

Oğuzhanoğlu U (01 Nisan 2019) “PISIDIA TİPİ” OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 35 311–322.

IEEE

[1]U. Oğuzhanoğlu, “‘PISIDIA TİPİ’ OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER”, PAUSBED, sy 35, ss. 311–322, Nis. 2019, doi: 10.30794/pausbed.518923.

ISNAD

Oğuzhanoğlu, Umay. “‘PISIDIA TİPİ’ OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER”. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 35 (01 Nisan 2019): 311-322. https://doi.org/10.30794/pausbed.518923.

JAMA

1.Oğuzhanoğlu U. “PISIDIA TİPİ” OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER. PAUSBED. 2019;:311–322.

MLA

Oğuzhanoğlu, Umay. “‘PISIDIA TİPİ’ OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER”. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sy 35, Nisan 2019, ss. 311-22, doi:10.30794/pausbed.518923.

Vancouver

1.Umay Oğuzhanoğlu. “PISIDIA TİPİ” OLARAK BİLİNEN DEPASLAR ÜZERİNE YENİ ÖNERİLER. PAUSBED. 01 Nisan 2019;(35):311-22. doi:10.30794/pausbed.518923

Cited By

Konya Karahöyük’ün Erken Tunç Çağı’ndan Orta Tunç Çağı’na Geçiş Tabakalarında (V-VI) Görülen İthal Kap Formları

Lycus Dergisi

https://doi.org/10.54577/lycus.1379849