An Evaluation On Tea Economy Within The Scope Of Industry 4.0

Öz

The uniqueness of today’s digital world is gaining a more remarkable dimension day by day. In this context, artificial intelligence, internet of things, automation and similar digital transformation innovations arouse interest in engineering, economics, business and similar fields. As a matter of fact, it is highly likely that these new generation technologies will affect all sectors in general all over the world. At this point, the transformation of agriculture, trade, transport, tourism, education and many similar sectors with Industry 4.0 comes to the agenda. Tea, which has been a popular and frequently consumed beverage in all countries of the world for centuries, is produced in certain countries. Tea production in Turkiye is carried out in the Black Sea Region. As a matter of fact, making the best use of the business potential will make great economic contributions not only to the region but also to the country. In addition, Industry 4.0 new technologies in tea factories are very important for the economy of the region and the country. In the information age where smart factories are on the agenda, some transformations are likely to occur in tea factories. Tea is a multidisciplinary subject that concerns many fields such as health, gastronomy, tourism, business administration, economics, production and employment. The aim of this study is to examine Industry 4.0 in the information age through an economic approach by associating it with the tea economy. On its basis, the study evaluated how smart factories and sensor systems in the context of Industry 4.0 have an impact on the tea economy in terms of quality, cost, efficiency and customer satisfaction. As a result, it is stated that Industry 4.0 technologies will contribute to increasing sustainability in tea production processes.

Anahtar Kelimeler

• Tea Economy
• Smart Factories
• Industry 4.0
• Economics

Endüstri 4.0 Kapsamında Çay Ekonomisi Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Günümüz dijital dünyasının kazandırdığı eşsizlikler gün geçtikçe daha dikkat çekici bir boyut kazanmaktadır. Bu çerçevede yapay zekâ, nesnelerin interneti, otomasyon ve benzeri dijital dönüşüm yenilikleri; mühendislik, iktisat, işletme ve benzeri alanlarda ilgi uyandırmaktadır. Nitekim bu yeni nesil teknolojilerin tüm dünyada genel olarak sektörlerin tamamını etkilemesi kuvvetle muhtemeldir. Bu noktada tarım, ticaret, ulaştırma, turizm, eğitim ve benzeri pek çok sektörün Endüstri 4.0 ile dönüşümü gündeme gelmektedir. Yüzyıllardır tüm dünya ülkelerinde sevilen ve sıklıkla tüketilen bir içecek olan çayın üretimi belli başlı ülkelerde gerçekleştirilmektedir. Türkiye’de çay üretimi Karadeniz Bölgesi’nde yapılmaktadır. Nitekim iş potansiyelini en iyi şekilde değerlendirmek yalnızca bölgeye değil ülkeye de ekonomik anlamda büyük katkılar sunacaktır. Ayrıca çay fabrikaları özelinde Endüstri 4.0 yeni teknolojileri, bölge ve ülke ekonomisi açısından oldukça önemlidir. Akıllı fabrikaların gündeme geldiği bilgi çağında, çay fabrikalarında da birtakım dönüşümler yaşanması muhtemeldir. Çay; sağlık, gastronomi, turizm, işletmecilik, iktisat, üretim ve istihdam gibi pek çok alanı ilgilendiren multidisipliner bir konudur. Bu çalışmanın amacı, iktisadi bir yaklaşım üzerinden bilgi çağında Endüstri 4.0’ı çay ekonomisi ile ilişkilendirerek incelemektir. Temelinde çalışmada, Endüstri 4.0 bağlamında akıllı fabrikalar ve sensör sistemlerinin çay ekonomisinde kalite, maliyet, verimlilik ve müşteri memnuniyeti açısından nasıl etki bırakacağı değerlendirilmiştir. Sonuç olarak Endüstri 4.0 teknolojilerinin, çay üretim süreçlerinde sürdürülebilirlik artırımına katkıda bulunacağı belirtilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çay Ekonomisi
• Endüstri 4.0
• İktisat
• Akıllı Fabrikalar

Kaynakça

1. Aksoy, E. (2018). Çaykur çay işleme teknolojisinde dünya ülkeleriyle yarışıyor. http://www.turktarim.gov.tr/Haber/167/caykur-cay-isleme-teknolojisinde-dunya-ulkeleriyle-yarisiyor?fbclid=IwAR3sJWT4bTOcctiRamSj0BJS4f-T_ma60on8HZTWlpiilN8O29m6g_kwtJM (04/03/2023).
2. Alçın, S. (2016). Üretim için yeni bir izlek: Sanayi 4.0. Journal of Life Economics, 3(2), 19-30.
3. Aldağ, C. M.; Eker, B.; Akdoğan Eker, A. (2018). Tarım makinaları imalatında yapay zekâ uygulamaları. https://www.researchgate.net/publication/329442922_Artificial_Intelligence_Applications_in_Agricultural_Machinery_Manufacturing_Tarim_Makinalari_Imalatinda_Yapay_Zek%C3%A2_Uygulamalari./ (04/03/2023).
4. Araújo, S. O.; Peres, R. S.; Barata, J.; Lidon, F.; Ramalho, J. C. (2021). Characterising the agriculture 4.0 landscape-emerging trends, challenges and opportunities. Agronomy, 11(667), 1-37. https://doi.org/10.3390/agronomy11040667.
5. Aydınbaş, G. (2022). Endüstri 4.0 devriminin iktisadi büyüme ve kalkınma olgusuna etkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
6. Aydınbaş, G. (2023). A study on smart agriculture (agriculture 4.0) from an economic perspective. BILTURK, The Journal of Economics and Related Studies, 5(2), 63-86. doi: 10.47103/bilturk.1218500.
7. Ciasnocha, M. (2018). Agriculture 4.0? Insights on the next revolution. https://www.centerforindustrialdev.com/single-post/2018/03/05/Agriculture-40-Insights-on-the-Next-Revolution. (04/03/2023).
8. Çay Üretim Rekabet Stratejisi ve Yol Haritası (2018). Rize çay araştırma ve uygulama merkezi’nin kurulması teknik yardım projesi. TR07R1.10-04/001. https://www.rtb.org.tr//. (04/03/2023).

9. ÇAYKUR (2013). Çay sektörü raporu. https://www.caykur.gov.tr/Pages/Yayinlar/SektorelRaporlar.aspx (04/03/2023).
10. ÇAYKUR (2019). Çay sektörü raporu. https://www.caykur.gov.tr/Pages/Yayinlar/SektorelRaporlar.aspx (04/03/2023).
11. Elmas, C.; Gezer, C. (2019). Çay bitkisinin (camellia sinensis) bileşimi ve sağlık etkileri. Akademik Gıda, 17(3), 417-428. doi: 10.24323/akademik-gida.647733.
12. Ercan, Ş.; Öztep, R.; Güler, D.; Saner, G. (2019). Tarım 4.0 ve Türkiye’de uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi. Tarım Ekonomisi Dergisi, 25(2), 259-265.
13. Erdinç, Z.; Aydınbaş, G. (2021). Tarımsal katma değer belirleyicilerinin panel veri analizi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 213-232. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ausbd.
14. Erdinç, Z.; Aydınbaş, G. (2022). COVID-19 pandemisinin çay sektörüne etkileri: ekonomik bir yaklaşım (Ulum, G., Kılavuz, N.: Editörler). “21. Yüzyıl’da Sosyal Bilimlerde Çok Yönlü Yaklaşımlar: Disiplinlerarası Bir Yaklaşım” içinde (s. 150-184), Ankara: Orion Yayınevi.
15. Erdoğan, S.; Canbay, Ş. (2016). İktisadi büyüme ve ar-ge harcamaları ilişkisi üzerine teorik bir inceleme. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 29-43. doi: 10.18506/anemon.258538.
16. Eröz, S., & Bozok, D. (2018). Çay turizmi ve Rize ili potansiyeli. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 53(3), 1159-1176.
17. FAOSTAT (2018). Tea Production. http://www.fao.org/faostat/en/#data/QC. (09.12.2023)
18. Gökkür, S. (2019). Endüstri 4.0 ve Tarım 4.0 ile sürdürülebilir gelecek. Apelasyon, ISSN:2149-4908, Mayıs 2019, Sayı 66. http://apelasyon.com/Yazi/1004-endustri-40-ve-tarim-40-ilesurdurulebilir-gelecek. (04/03/2023).
19. Ivanov, D.; Dolgui, A.; Sokolov, B.; Werner, F.; Ivanova, M. (2016). A dynamic model and an algorithm for short-term supply chain scheduling in the smart factory Industry 4.0. International Journal of Production Research, 54(2), 386-402.
20. İstikbal, D. (2020). Küresel çay ekonomisi ve Türkiye. Ekonomi, Kriter, 5(48). https://kriterdergi.com/ekonomi/kuresel-cay-ekonomisi-ve-turkiye?fbclid=IwAR0kVnUw5ytqvomdzivZhYI8mkRsv4H-F52pdHWe0nBrh7Fr8JpryvKRBjA
21. Kasapoğlu, K. (1998). Doğu Karadeniz bölgesinde çay tarımının yapısı, başlıca ürünlerle mukayesesi ve dış ticareti. (Yüksek Lisans Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
22. Kılıçhan, R. (2018). Çay üretim süreci ve çay teknolojisi. (Ed.: Altaş, A.). “Tüm Yönleriyle Çay ve Çay Turizmi” içinde (s. 17-38). Ankara: Detay Yayıncılık.
23. KPMG (2015). Sanayi 4.0 dördüncü sanayi devrimi, yarının fabrikaları neye benziyor? https://home.kpmg.com/content/dam/kpmg/tr/pdf/2016/08/tr-sanayi-4.PDF. (04/03/2023).
24. Kurt, G; Hacıoğlu, H. (2013). Dünya ülkeleri ile Türkiye’nin çay üretiminin istatistiklerle incelenmesi. II. Rize Kalkınma Sempozyumu Çay-Lojistik-Turizm, 3-4 Mayıs 2013, Bildiriler Kitabı, 39-64.
25. Kurt, G. (2018). Türkiye ve seçilmiş üretici ülkelerin çay sektöründe rekabet gücü. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(7), 153-186. Erişim Adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/rteusbe/issue/34053/322034.
26. Lu, Y. (2017). Industry 4.0: A survey on technologies, applications and open research issues. Journal of Industrial Information Integration, 6, 1-10.
27. Lundvall, B. A. (2007). Innovation system research and policy: Where it come from and where it might go. In CAS Seminar, Oslo, 4.
28. Mangla, S. K.; Kazançoğlu, Y.; Yıldızbas¸ A.; Öztürk, C.; Çalık, A. (2022). A conceptual framework for blockchain-based sustainable supply chain and evaluating implementation barriers: A Case of the tea supply chain. Business Strategy and the Environment, 31(8), 3693–3716. DOI:10.1002/bse.3027
29. Mckinsey (2022). https://globalfarmerinsights2022.mckinsey.com/ (04/03/2023).
30. Menendez, M. H.; Menendez, R. M.; Escobar, C. A.; McGovern M. (2020). Competencies for Industry 4.0. International Journal on Interactive Design and Manufacturing (IJIDeM), 14, 1511-1524.
31. Onat, N. (1982). Ankara’nın sosyo-kültürel ve ekonomik düzeyleri farklı olan ailelerde çay ve alkolsüz meşrubat tüketim durumu ve beslenme açısından değerlendirilmesi konusunda bir araştırma. Hacettepe Üniversitesi, Beslenme ve Gıda Bilimleri Programı, Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara.
32. Özyazıcı, M.A.; Sağlam, M.; Dengiz, O.; Erkoçak, A. (2014). Çay tarımı yapılan topraklara yönelik faktör analizi ve jeoistatistik uygulamaları: Rize ili örneği. Toprak Su Dergisi, 3(1), 12-23.
33. Paul, T.; Mondal, S.; Islam, N.; Rakshit, S. (2021). The impact of blockchain technology on the tea supply chain and its sustainable performance. Technological Forecasting & Social Change, 173(2021), 1-15.
34. Rize Ticaret Borsası (2023). Çay tarımı ve türleri. https://www.rtb.org.tr/tr/cay-tarimi-ve-turleri? (04/03/2023).
35. Saklı, A. R. (2008). Türk çayının dünü ve bugünü. İstanbul: Kaknüs Yayınevi.
36. Sandıkçı, M. (2022). Rize’de örnek çay bahçeleri turizme katkı sağlıyor. https://www.aa.com.tr/tr/yasam/rizede-ornek-cay-bahceleri-turizme-katki-sagliyor/2614109 (04/03/2023).
37. Schumpeter, J. A. (1947). The creative response in economic history. The Journal of Economic History, 7(2), 149-159.
38. Schwab, K.; Davis, N. (2019). Dördüncü sanayi devrimini şekillendirmek (Çev: N. Özata). İstanbul: Optimist Yayıncılık.
39. Şahin, E. ve Kaya, F. (2019). Pazarlamada yeni dönem: Endüstri 4.0, yapay zekâ ve akıllı asistanlar. Ankara: Çizgi Kitabevi.
40. TEPGE (2021). Tarım Ürünleri Piyasaları Çay Raporu. http://arastir-ma.tarimorman.gov.tr/tepge. (04/03/2023).
41. Uzundumlu, A. S. (2012). Tarım sektörünün ülke ekonomisindeki yeri ve önemi. Alınteri Zirai Bilimler Dergisi, 22(1), 34-44.
42. Ünal, F. (2016). Osmanlıda çay ve çayhaneler üzerine kapsamlı bir araştırma. Erişim adresi: http://www.caykur.com.tr/Pages/Blog/BlogDetay.aspx?ItemId=48 (04/03/2023).
43. Yıldırım, A. E. (2021). Çay hasadı öncesi Karadeniz’de koronavirüs endişesi. https://www.tarimdunyasi.net/2021/04/20/cay-hasadi-oncesi-karadenizde-koronavirus-endisesi/? (04/03/2023).