SMART CITY APPROACH OF METROPOLİTAN MUNICIPALITIES IN THE CONTEXT OF SMART CITY COMPONENTS

Öz

The aim of this study is to reveal the approaches and attitudes of Kahramanmaraş Metropolitan Municipality personnel towards smart city applications. It is seen that smart cities have an understanding focused on solving the problems arising from the increasing population due to the gradual growth of the cities in urban areas. Again, it is seen that the concept is an approach with components that concern and surround the city, such as smart transport, smart people, smart governance, smart life, smart economy, and smart environment, and it is expected that city authorities will bring rational solutions to these problems by using technology. For this reason, in order for smart city applications to achieve their purpose, it is important to know what the personnel, who are the service providers, think at this point. In this context, the study was designed to be conducted using a survey technique from quantitative research methods. IBM SPSS 20 software was used to analyze the data in the study. These data were evaluated using frequency analysis, central tendency statistics, the normality test, the Mann-Whitney U Test, and the Kruskal-Wallis test. In the questionnaire applied to 278 municipal personnel determined by online and random sampling method, it was determined that the approaches and attitudes of municipal personnel towards smart city applications were at an average level (min. 3.41- max. 3.73).

Anahtar Kelimeler

• Smart City
• Smart City Components
• Kahramanmaraş Metropolitan Municipality

AKILLI KENT BİLEŞENLERİ BAĞLAMINDA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİNİN AKILLI KENT YAKLAŞIMI

Öz

Bu çalışmanın amacı, Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye personelinin akıllı kent uygulamalarına yönelik yaklaşımlarını ve tutumlarını ortaya koymaktır. Akıllı kentlerin, son dönemde kentsel alanda artan nüfusun ve kentlerin giderek büyümesinden kaynaklı sorunlarının çözülmesi odaklı bir anlayışa sahip olduğu görülmektedir. Yine kavramın, akıllı ulaşım, akıllı insan, akıllı yönetişim, akıllı yaşam, akıllı ekonomi ve akıllı çevre gibi kenti ilgilendiren ve çevreleyen bileşenlere sahip bir yaklaşım olduğu görülmekle birlikte bu sorunlara kent yetkililiklerinin teknoloji kullanarak akılcı çözümler getirmesi beklenmektedir. Bu sebeple akıllı kent uygulamalarının amacına ulaşabilmesi için hizmeti sunan taraf olan personelin de bu noktada neler düşündüğü önem arz etmektedir. Bu kapsamda çalışma nicel araştırma yöntemlerinden anket tekniği yapılmak üzere kurgulanmıştır. Çalışmada verilerin analizi için IBM SPSS 20 yazılımı kullanılmıştır. Bu veriler frekans analizi, merkezi eğilim istatistikleri, normallik testi, Mann Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Online olarak ve tesadüfi örnekleme yöntemi ile ulaşılan 278 belediye personeline uygulanan ankette, belediye personelinin akıllı kent uygulamalarına yönelik yaklaşım ve tutumlarının ortalama (min. 3.41- max. 3.73) bir düzeyde olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Akıllı Kent
• Akıllı Kent Bileşenleri
• Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi

Kaynakça

1. Akbaş, İ. (2024). Kent formunun evrimi: akıllı kent. The Journal of Academic Social Science Studies, 4(68), 375-390.
2. Akdamar, E. (2017). Akıllı kent idealine ulaşmada büyük verinin rolü. Kent Akademisi, 10(30), 200-215.
3. Anthopoulos, L. G. (2017). The rise of the smart city. Understanding smart cities: A tool for smart government or an industrial trick?, 5-45.
4. Ashwini, B. P., Savithramma, R. M. & Sumathi, R. (2022). Artificial Intelligence in Smart city applications: An overview. In 2022 6th international conference on intelligent computing and control systems (ICICCS), 986-993.
5. Bilici, Z. & Babahanoğlu, V. (2018). Akıllı kent uygulamaları ve Konya örneği. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 9(2), 124-139.
6. Bozkurt, A. (2023). Akıllı kentlerde dijital yönetişim: e-belediyecilik uygulamaları. Urban 21 Journal, 1(1), 69-80.
7. Budak, S. & Sezgin, S. (2021). COVID-19 ile mücadelede akıllı kent uygulamalarının önemi: Balıkesir Büyükşehir Belediyesi örneği. Tesam Akademi Dergisi, 8(2), 521-552.
8. Bulut, A., & Adıgüzel, Ş. (2023). Akıllı kent yaklaşımı ve büyükşehir belediyelerinde uygulama imkânları: Gaziantep ve Hatay büyükşehir belediyeleri örnekleri. Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 6(2). 196- 218.

9. Bulut, Y., & MM, A. (2018). Akıllı kentler ve sağlık hizmetleri: akıllı yaşlı bakım ve koordinasyon merkezi örneği. Nobel Yayıncılık: Ankara.
10. Camero, A. & Alba, E. (2019). Smart city and information technology: A review. Cities, 93, 84-94.
11. Çakıcı K. & Özaslan Kızılboğa R. (2021). Birleşmiş milletler 2030 sürdürülebilir kalkınma amaçlarının akıllı kent uygulamalarındaki karşılığı: İstanbul büyükşehir belediyesi örneği. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 12(2), 209-233.
12. Çetin, M. & Çiftçi, Ç. (2019). Literatüre göre dünya ve ülkemizden örneklerle akıllı kent kavramının irdelenmesi. Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi, 2(3), 134-143.
13. Dameri, R. P. (2017). Smart city definition, goals and performance. Smart City Implementation: Creating Economic and Public Value in Innovative Urban Systems, 1-22.
14. Deakin, M., & Al Waer, H. (2011). From intelligent to smart cities. Intelligent buildings international, 3(3), 140-152.
15. Dinno, A. (2015). Nonparametric pairwise multiple comparisons in independent groups using Dunn's test. The Stata Journal, 15(1), 292-300.
16. Erdoğan, G. (2019). Akıllı kent göstergeleri ve stratejileri. Yönetim Bilişim Sistemleri Dergisi, 4(2), 1-23.
17. Erkek, S. (2017). ‘Akıllı şehircilik’ anlayışı ve belediyelerin inovatif uygulamaları. Medeniyet ve Toplum dergisi, 1(1), 55-72.
18. Falconer, G. & Mitchell, S. (2012). Smart city framework. Cisco Internet Business Solutions Group (IBSG), 12(9), 2-10.
19. Giffinger, R., Fertner, C., Kramar, H., Kalasek, R. & Pichler-Milanovic, N., & Meijers, E. (2007). Smart cities: Ranking of European medium-sized cities. Vienna. Austria: Centre of Regional Science (SRF), Vienna University of Technology.
20. Gül, A. & Çobanoğlu, Ş. (2017). Avrupa’da akıllı kent uygulamalarının değerlendirilmesi ve Çanakkale’nin akıllı kente dönüşümünün analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(Kayfor 15 Özel Sayısı), 1543-1565.
21. Gürcan, C., & Açıksöz, S. (2023). Akıllı atık yönetimi ve örnek uygulamalar. Kent Akademisi, 16(1), 577-594.
22. Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L. & Black, W. C. (2018). Multivariate data analysis. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
23. Harrison, C. & Donnelly, I. A. (2011). A theory of smart cities. In Proceedings of the 55th Annual Meeting of the ISSS-2011.
24. Hecke, T. V. (2012). Power study of anova versus Kruskal-Wallis test. Journal of Statistics and Management Systems, 15(2-3), 241-247.
25. Hırçın, F. & Demir, M. (2024). Akıllı kent donatılarının değerlendirilmesi: Erzurum kenti örneği. Mimarlık ve Yaşam, 9(3), 523-552.
26. https://kahramanmaras.bel.tr/search/node?page=2&keys=ak%C4%B1ll%C4%B1%20, 25.07.2024.
27. Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi 2020- 2024 Yılı Stratejik Planı, https://kahramanmaras.bel.tr/stratejik-plan, 24.07.2024.
28. Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi 2023 Yılı Faaliyet Raporu, https://kahramanmaras.bel.tr/fs/fields/attachments/2023_yili_faaliyet_raporu.pdf, 25.07.2024.
29. Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi 2024 Yılı Performans Programı, https://kahramanmaras.bel.tr/kurumsal/performans-programlari/2024-yili-performans-programi, 25.07.2024.
30. Kaygısız, Ü. & Aydın, S. Z. (2017). Yönetişimde yeni bir ufuk olarak akıllı kentler. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(18), 56-81.
31. Kemeç, A. & Gül, H. (2021). Antalya büyükşehir belediyesi örneğinde akıllı kent uygulamaları. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 2(3), 355-382.
32. Kemeç, A. & Gül, H. (2022). Teknolojik gelişmelerin akıllı kent politikalarına yansımaları. 195- 206.
33. Khan, U. T. & Zia, M. F. (2021, November). Smart city technologies, key components, and its aspects. In 2021 International Conference on Innovative Computing (ICIC), 1-10.
34. Kılıç, S. (2016). Cronbachs Alpha Reliability Coefficient. Journal of Mood Disorders (JMOOD), 6(1), 47-8
35. Kılınç, A. (2019). Akıllı kent: öğreten kentlerden öğrenen kentlilere. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 18(3), 1101-1112.
36. Kitchin, R. (2019). The timescape of smart cities. Annals of the American Association of Geographers, 109(3), 775-790.
37. Kozłowski, W. & Suwar, K. (2021). Smart city: definitions, dimensions, and initiatives. European Research Studies Journal, 509- 520.
38. Lombardi, P., Giordano, S., Farouh, H. & Yousef, W. (2012). Modelling the smart city performance. Innovation: The European Journal of Social Science Research, 25(2), 137-149.
39. Ma, C. (2021). Smart city and cyber-security; technologies used, leading challenges and future recommendations. Energy Reports, 7, 7999-8012.
40. Memiş, L. (2017). Akıllı teknolojiler, akıllı kentler ve belediyelerde dönüşüm. Yasama Dergisi, (36), 66-92.
41. Memiş, L., & Babaoğlu, C. (2018). Kentleri akıllandıran yollar: akıllı kentler üzerine bir değerlendirme. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(4), 151-157.
42. Mirghaemi, S. A. (2019). Akıllı kentler üzerine bir inceleme: Türkiye Örneği. Beykent Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 12(2), 37-46.
43. Nachar, N. (2008). The Mann-Whitney U: A test for assessing whether two independent samples come from the same distribution. Tutorials in quantitative Methods for Psychology, 4(1), 13-20.
44. Nair, G. (2019). Kentsel yaşamın bilgi ve iletişim teknolojilerinin ışığında yeniden inşası ve Anadolu’dan bir örnek: Sivas Belediyesi’nin akıllı kent uygulamaları. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1), 521-540.
45. Oliveira, Á. & Campolargo, M. (2015). From smart cities to human smart cities. In 2015 48th Hawaii international conference on system sciences, 2336-2344.
46. On Birinci Kalkınma Planı (2019- 2023), https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/07/On_Birinci_Kalkinma_Plani-2019-2023.pdf, 25.07.2024.
47. On İkinci Kalkınma Planı (2024- 2028), https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2023/12/On-Ikinci-Kalkinma-Plani_2024-2028_11122023.pdf, 25.07.2024.
48. Onuncu Kalkınma Planı (2014- 2018), https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/08/Onuncu_Kalkinma_Plani-2014-2018.pdf, 25.07.2024.
49. Öner, Ş., & Çam, B. (2022). Akıllı kent vizyonu ve Balıkesir akıllı kent girişimleri. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(26), 1154-1187.
50. Örselli, E. & Dinçer, S. (2019). Akıllı kentleri anlamak: Konya ve Barcelona üzerinden bir değerlendirme. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(1), 90-110.
51. Örselli, E., & Akbay, C. (2019). Teknoloji ve kent yaşamında dönüşüm: akıllı kentler. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(1), 228-241.
52. Özdamar, K. (2003). Modern Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Kaan Kitabevi: Eskişehir.
53. Öztopcu, A. & Salman, A. (2019). Sürdürülebilir kalkınmada akıllı kentler. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, (41), 167-188.
54. Pett M. A., Lackey N. R. & Sullivan J. J. (2003). Making sense of factor analysis: The use of factor analysis for instrument development in health care research. Thousand Oaks, CA: Sage.
55. Sadioğlu, U. & Dinç, B. (2019). Yaşam boyu öğrenme ve akıllı kentler. Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi, 1(1), 63-88.
56. Sevinçli, B. (2023). Akıllı kent uygulamalarına yönelik ölçek geliştirme ve geçerlik çalışması. Kent Akademisi, 16(3), 1497-1524.
57. Söylemez, A. (2018). Akıllı kentlerde atık yönetimi ve Dünya’dan akıllı atık yönetimi üzerine örnekler. Yasama Dergisi, (37), 87-100.
58. Şehir Endeksi, https://sehirendeksi.gov.tr/endekspublic/, 09.09.2024.
59. Şen, E. (2023). Yerel yönetimlerde dijital dönüşüm ve akıllı kent uygulamaları: çeşitli tartışmalar. Journal of Economics, Business, Politics, & International Relations (JEBPIR)/Ekonomi Işletme Siyaset ve Uluslararsi Ilişkiler Dergisi (JEBPIR), 9, 141- 165.
60. Şengül, R. & Altıntaş, H. Y. (2020). Akıllı kentin bir bileşeni olarak akıllı ulaşım uygulamalarının incelenmesi: Kocaeli büyükşehir belediyesi örneği. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(2), 487-502.
61. Şengül, R. (2020). Yerel yönetimler. Umuttepe Yayınları: İzmit-Kocaeli.
62. Taş, İ. E., Avşar, Y. & Durgun, S. (2022). Belediyelerin değişen dünyaya uyumu: dijital şeffaflığa doğru, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(3), 1674-1688.
63. Taş, İ. E., Uçacak, K. & Çiçek, Y. (2017). Geleceğin kent anlayışı: akıllı kent. AL-FARABI 1st International Congress On Social Sciences Abstract Book.
64. Uçar, A., Şemşit, S. & Negiz, N. (2017). Avrupa birliği akıllı kent uygulamaları ve Türkiye’deki yansımaları. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(Kayfor 15 Özel Sayısı), 1785-1798.
65. Uzan Koçar, H. & Avşar, Y. (2022). Akıllı şehir olma yolunda büyükşehir belediyeleri: Türkiye örneği. 21.Uluslararası Kamu Yönetimi Formu Tam Metinler Kitabı, Efeakademi Yayınları.
66. Varol, Ç. (2017). Sürdürülebilir gelişmede akıllı kent yaklaşımı: Ankara’daki belediyelerin uygulamaları. Çağdaş Yerel Yönetimler, 26(1), 43-58.
67. Yaşin, Ç., & Kaynarkaya, S. (2024). Akıllı kent hizmetleri için hizmet menüsü önerisi. Mimarlık ve Yaşam Dergisi, 9(3), 523- 552.
68. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). Spss uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Detay Yayıncılık: Ankara.
69. Yimsek, F. S. & Yakar, M. (2023). Akıllı kentlere genel bir bakış. Türkiye Arazi Yönetimi Dergisi, 5(1), 49-56.
70. Yin, C., Xiong, Z., Chen, H., Wang, J., Cooper, D. & David, B. (2015). A literature survey on smart cities. Science China. Information Sciences, 58(10), 1-18.