2023 Türkiye Genel Seçimleri Bağlamında Siyasi Partilerin Turizm Politikaları: Seçim Beyannameleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz

Öz

Bu çalışma, 14 Mayıs 2023 tarihli Türkiye Genel Seçimlerine katılan ve Türkiye Büyük Millet Meclisinde grubu ve cumhurbaşkanı adayı bulunan dört partinin yer aldığı ittifak gruplarının seçim beyannamelerinde yer alan turizm politikalarını karşılaştırmalı olarak analiz etmektedir. Çalışmanın temel amacı, siyasi partilerin turizm politikalarını nasıl çerçevelediğini ve aralarındaki politika farklılıklarını ortaya koymaktır. Nitel araştırma kapsamında doküman inceleme yöntemi kullanılmış olup, siyasi partilerin seçim beyannameleri içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Verilerin kodlanması NVivo 14 yazılım programı ile gerçekleştirilmiş, analiz sürecinde uzman görüşüne başvurulmuş ve Cohen’in Kappa Katsayısı (κ=0.832) ile güvenilirlik sağlanmıştır. Bulgular, AK Parti’nin turizm politikalarının altyapı yatırımları, dijitalleşme ve uluslararası rekabet ekseninde şekillendiğini; Millet İttifakı’nın sürdürülebilirlik, yerel yönetimlerle iş birliği ve sosyal kapsayıcılığı vurguladığını; MHP’nin ise kültürel miras ve milli kimlik odaklı bir yaklaşımı benimsediğini göstermektedir. Ayrıca, sürdürülebilir turizm ve sağlık turizmi tüm partiler tarafından ortak vurgulanan konular arasında yer alırken, engelli dostu turizm yalnızca Millet İttifakı tarafından ele alınmıştır. Bu çalışma, 2023 seçimleri bağlamında siyasi partilerin turizme yönelik politikalarını sistematik içerik analiziyle ele alan ilk araştırmalardan biri olup, literatürdeki boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Elde edilen bulgular, siyasi partilerin turizme yönelik stratejik yaklaşımlarının ekonomi, sürdürülebilirlik ve kültürel miras perspektifleri açısından farklılaştığını ortaya koymaktadır. Çalışma, politika yapıcılar için seçim vaatlerinin sektörel etkilerini değerlendirme noktasında önemli ipuçları sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Turizm politikaları
• seçim beyannamesi
• siyasi partiler
• Türkiye

Tourism Policies of Political Parties in the Context of the 2023 Turkish General Elections: A Comparative Analysis of Election Manifestos

Öz

This study conducts a comparative analysis of the tourism policies outlined in the election manifestos of the alliances formed by four political parties that participated in the May 14, 2023, Turkish General Elections and had parliamentary representation as well as presidential candidates. The study's primary objective is to examine how political parties frame their tourism policies and identify the differences in their policy orientations. A qualitative research design was employed, utilizing document analysis as the research method. The election manifestos of political parties were examined through content analysis. Data coding was conducted using NVivo 14 software, expert opinions were incorporated into the analysis process, and inter-coder reliability was ensured with the Cohen’s Kappa Coefficient (κ=0.832). The findings reveal that the AK Party's tourism policies primarily focus on infrastructure investments, digitalization, and international competitiveness. In contrast, the Nation Alliance emphasizes sustainability, cooperation with local governments, and social inclusivity, whereas the MHP adopts an approach focused on cultural heritage and national identity. Additionally, while sustainable tourism and health tourism are common themes among all parties, accessible tourism is explicitly emphasized only by the Nation Alliance. This study is among the first to systematically analyze political parties’ tourism policies in the context of the 2023 elections, aiming to fill a gap in the literature. The findings demonstrate that political parties' strategic approaches to tourism differ regarding economic development, sustainability, and cultural heritage. The study provides valuable insights for policymakers in assessing the sectoral impact of electoral commitments.

Anahtar Kelimeler

• Tourism policies
• election manifesto
• political parties
• Türkiye

Kaynakça

1. Adalet ve Kalkınma Partisi. (2023). Türkiye Yüzyılı İçin Doğru Adımlar 2023 Seçim Beyannamesi. https://www.akparti.org.tr/secimbeyannamesi/ Erişim Tarihi, 15.02.2025.
2. Ahmed, S., Cho, J., & Jaidka, K. (2017). Leveling the playing field: The use of Twitter by politicians during the 2014 Indian general election campaign. Telematics and Informatics, 34(7), 1377-1386. https://doi.org/10.1016/j.tele.2017.09.005
3. Altinay, L., Var, T., Hines, S., & Hussain, K. (2007). Barriers to sustainable tourism development in Jamaica. Tourism Analysis, 12(1-2), 1-13. https://doi.org/10.3727/108354207780956690
4. Arklan, Ü., & Tanacı, F. (2020). Seçim kampanyalarına beyannameler bağlamında bir bakış: 31 Mart 2019 yerel seçimleri örneğinde karşılaştırmalı bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 11(26), 1-29. https://doi.org/10.21076/vizyoner.658686
5. Atmojo, M. E., Nasrullah, N., & Perdana, V. A. (2024). Creative economy improvement: Optimizing tourism potential through institution linking and branding. Abdimas: Jurnal Pengabdian Masyarakat Universitas Merdeka Malang, 9(1), 203-212. https://doi.org/10.26905/abdimas.v9i1.12138
6. Ayalp, N., & Bozday, A. M. (2012). Generating a new image for cultural heritage: model for preserving the typical image of the traditional Turkish coffeehouse. WIT Transactions on Ecology and the Environment, 167, 401-410.
7. Aymankuy, Y., Demirbulat, Ö. G., & Aymankuy, Ş. (2016). Türkiye’de siyasi partilerin seçim beyannamelerinde turizmin yeri–Haziran 2015 genel seçimleri örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16), 292-302. https://doi.org/10.20875/sb.60710
8. Aytaç, S. E. (2017). Türkiye’de siyasi partilerin seçim beyannamelerindeki politika öncelikleri, 2002–2015. Siyasal: Journal of Political Sciences, 26(2), 7-26. https://doi.org/10.26650/siyasal.2017.26.2.0001

9. Batuhan, T. (2021). Siyasi partilerin turizm politikalarının 2018 seçim beyannameleri kapsamında incelenmesi. Journal of Academic Tourism Studies, 2(1), 1-11. http://dx.doi.org/10.29228/jatos.51951
10. Berg, B. L., & Lune, H. (2007). An introduction to content analysis. Qualitative research methods for the social sciences, 238-267.
11. Birleşmiş Milletler, (2008). Birleşmiş Milletler engelli hakları sözleşmesi. Erişim Tarihi, 15.02.2025. https://www.un.org/disabilities/documents/convention/convoptprot-e.pdf
12. Bishar, A., & Robertine, P. L. (2023). Branding and promotion of tourism destinations in Africa: An investigation of the branding and promotion of tourism in Africa, case of Cameroon.
13. Chaney, P. (2015). Exploring political parties’ manifesto discourse on tourism: Analysis of Scottish, Welsh and Northern Irish elections 1998–2011. Annals of Tourism Research, 50, 113-127. https://doi.org/10.1016/j.annals.2014.11.012
14. Chang, H.-M., Lin, D.-M., & Lu, M.-Y. (2019). Evolution of tourism policies due to change of ruling parties in Taiwan. Journal of Economics, Management and Trade, 23(6), 1–10. https://doi.org/10.9734/jemt/2019/v23i630149
15. Cohen, J. (1960). A coefficient of agreement for nominal scales. Educational and Psychological Measurement, 20(1), 37-46. https://doi.org/10.1177/001316446002000104
16. Coşkun, A. K., Türker, M. F., & Öztürk, A. (2015). Türkiye’de tek başına iktidar olan partilerin seçim beyannameleri ve hükümet programlarında ormancılık. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 16(1), 72-88. https://doi.org/10.17474/acuofd.21491
17. Cumhuriyet Halk Partisi. (2023). Ortak Politikalar Mutabakat Metni, https://chp.org.tr/yayin/ortak-politikalar-mutabakat-metni Erişim Tarihi, 15.02.2025.
18. Çıtak, G. & Keklik, B. (2022). Covid-19 pandemisinin sağlık turizmine etkisinin nitel bir araştırma ile incelenmesi. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 9(2), 161-172. https://doi.org/10.52880/sagakaderg.1089478
19. Dalgın, T., Karadağ, L., & Bingöl, Z. (2015). Türkiye’de turizm girişimciliğinin gelişimi ve turizmle ilgili sağlanan teşvikler. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 174-184.
20. Doan, T. & Nguyen, H. (2023), Accessible heritage cities, International Journal of Tourism Cities, 9(3), 552-558. https://doi.org/10.1108/IJTC-12-2022-0269
21. Dündar Kaya, A. (2017). Akdeniz’de sürdürülebilir kalkınma ve stratejisi, International Journal of Academic Value Studies (Javstudies). 3(11), 189-199.
22. Erdem, A. (2022a). Akıllı şehirler gerçekten akıllı turizm destinasyonları mı?. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(1), 5-26.
23. Erdem, A., Unur, K. & Şeker, F. (2022b). Şanlıurfa'nın akıllı turizm destinasyonu olabilmesi için gerekli stratejilerin a'wot yöntemi ile belirlenmesi. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(1), 73-91.
24. Erdem, M. B., Doğan, N. Ö., & Erdem, A. (2022). Evaluation of the use of Smart Technology in Hotels in terms of Sustainable Development. Revista Rosa dos Ventos-Turismo e Hospitalidade, 14(3).
25. Erkmen, A., Akın, A. & Akın, A. (2019). Tourism promises expressed during election campaigns and the relevant actions taken after the general elections. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 7(2), 1414-1436. https://doi.org/10.21325/jotags.2019.428
26. Erşahin, K., & Türkmen, F. (2023). Sürdürülebilir destinasyon yönetimi. Eğitim Yayınevi.
27. Farhangi, S., & Alipour, H. (2021). Social media as a catalyst for the enhancement of destination image: Evidence from a mediterranean destination with political conflict. Sustainability, 13(13), 7276. https://doi.org/10.3390/su13137276
28. Goldner, C. R. & Ritchie, J. K. B. (2009). Tourism, principles, practices, philosophies, Eleventh Edition, New Jersey: John Wiley & Sons.
29. González, A. V., Navarro, J. C. O., Fuentes, A. M. M., Lozada, G. M. S., & Ochoa, O. D. P. E. (2019). Digital marketing as a promotional tourism strategy in ecuador. A systematic mapping. International Journal of Business and Social Science, 10(7), 100-112. https://doi.org/10.30845/ijbss.v10n7p12
30. Huntley Lewis, E.O. (2019), Environmental regulations and their effect on innovation and competitiveness in tourism in Barbados, Guyana and Jamaica, Worldwide Hospitality and Tourism Themes, Vol. 11 No. 2, pp. 147-154. https://doi.org/10.1108/WHATT-12-2018-0085
31. Jain, T., Priyadarshi, S., Das, M., & Gupta, A. (2024). Culinary tourism and its role in diversifying punjab tourism offerings. International Journal of Scientific Research in Engineering and Management (IJSREM). https://doi.org/10.55041/IJSREM38502
32. Joshi, O., Poudyal, N.C. & Larson, L.R. (2017). The influence of sociopolitical, natural, and cultural factors on international tourism growth: a cross-country panel analysis. Environ Dev Sustain 19, 825–838. https://doi.org/10.1007/s10668-016-9767-x
33. Kaini, T. R., Gautam, S., & Thapa, A. (2022). A review on the status of determinants in tourism policy. NUTA Journal, 9(1-2), 114–122. https://doi.org/10.3126/nutaj.v9i1-2.53851
34. Landis, J. R., & Koch, G. G. (1977). The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics, 33(1), 159-174. https://doi.org/10.2307/2529310
35. Laws, E., Scott, N. & Parfitt, N. (2002), Synergies in destination image management: A case study and conceptualisation. International Journal of Tourism Research, 4, 39‐55. https://doi.org/10.1002/jtr.353
36. Milliyetçi Hareket Partisi. (2023). 28. Dönem Milletvekili Genel Seçimi Seçim Beyannamesi. https://www.mhp.org.tr/htmldocs/mhp/beyanname/mhp/mhp_beyannamesi.html Erişim Tarihi, 15.02.2025.
37. Munisi, V. İ., Mhanga, A. & Kayila, S. K. (2024). Effects of community involvement and human resource training on the performance of tourism industry: A case study of Iringa, Tanzania. The International Journal of Humanities & Social Studies, 12(2). https://doi.org/10.24940/theijhss/2024/v12/i2/HS2402-011
38. Nilsson, B. (2022). An ideology-critical examination of the cultural heritage policies of the Sweden Democrats. International Journal of Heritage Studies, 28(5), 622-634. https://doi.org/10.1080/13527258.2022.2042718
39. Özsarı, S. H., & Karatana, Ö. (2013). Sağlık turizmi açısından Türkiye’nin durumu. Journal of Kartal Training & Research Hospital/Kartal Egitim ve Arastirma Hastanesi Tip Dergisi, 24(2). https://doi.org/10.5505/jkartaltr.2013.69335
40. Polat, C., Gürbüz, E., & İnal, M.E. (2004), Hedef seçmen siyasal pazarlama yaklaşımı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
41. Sari, A. (2022). Competıtıve advantage tourısm based on e-tourısm to ımprove tourıst destınatıons. International Journal of Social Science, 2(4), 1831–1838. https://doi.org/10.53625/ijss.v2i4.3945
42. Szromek, A. R., & Bugdol, M. (2024). Sharing heritage through open innovation—an attempt to apply the concept of open innovation in heritage education and the reconstruction of cultural identity. Heritage, 7(1), 193-205. https://doi.org/10.3390/heritage7010010
43. Şanlıoğlu, Ö., & Özcan, E. Ö. (2017). Türkiye’de Uygulanan Turizm Teşvik Politikaları ve Sonuçları Üzerine Bir Değerlendirme. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 97-118.
44. Şenel, S. A. (2007). Turizm sektöründe yatırım kararları. Selçuk Üniversitesi Karaman İ.İ.B.F. Dergisi, 2007(1), 1-12.
45. Şener, Y., & Oktay, K. (2022). Yerel yönetimlerin turizm politikaları üzerine bir inceleme: Bolu örneği. TURAR Turizm ve Araştırma Dergisi, 11(1), 4-28.
46. Şimşek, A., Doğanay, A., Ataizi, M., Balaban Salı, J., & Akbulut, Y. (2008). Veri çözümleme teknikleri. A. Şimşek (Ed.), Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri içinde (s. 163-195), Anadolu Üniversitesi Yayınları.
47. Tajeddini, K., Martin, E., & Altinay, L. (2020). The importance of human-related factors on service innovation and performance. International Journal of Hospitality Management, 85, 102431. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2019.102431
48. Thitthongkam, T. (2011). Tourism education at the tertiary level and competitive advantage: A comparison between Thailand and Malaysia. Journal of Education and Vocational Research, 1(1), 26-35. https://doi.org/10.22610/jevr.v1i1.5
49. Toker, B. (2007). Türkiye’de turizm sektörü teşviklerinin değerlendirilmesi. Yönetim ve Ekonomi, 14(2), 81-92.
50. Ulaankhuu, K., & Nyandag, B.-E. (2018). Results of assessment of the competitiveness ranking of Mongolia’s tourism destination. Proceedings of the Mongolian Academy of Sciences, 58(4), 77–86. https://doi.org/10.5564/pmas.v58i4.1052
51. Ünal, T. (1992). Yerel yönetimler ve turizm. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(1), 5-7.
52. Vogler, R. (2022). Degree of political attention towards tourism: An analysis of party manifestos during German federal elections. European Journal of Tourism Research, 31, 3114. https://doi.org/10.54055/ejtr.v31i.2548
53. Yanda, N., & Supono, R. A. (2021). Analysis of digital marketing and ewom with structural equation modeling and interactive models as a tourism strategy (Case: Uzbekistan tourism). Internatıonal Journal Of Scıentıfıc & Technology Research, VoLume 10, Issue 05.
54. Yasa, N. M. & Irwansyah, M. R. (2023). Exploring Destination Competitiveness Based on the Quality of Human Resources. Journal of Economics, Finance and Management Studies, 06(10). https://doi.org/10.47191/jefms/v6-i10-42
55. Yasarata, M., Altinay, L., Burns, P., & Okumus, F. (2010). Politics and sustainable tourism development–Can they co-exist? Voices from North Cyprus. Tourism Management, 31(3), 345-356. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2009.03.016
56. Yıldırım, A., & Simsek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri, 10. Baskı, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
57. Yıldırım, M., Demirkol, Ö., Yıldırım, L., & Solmaz, C. (2016). Tourism in the electoral programs of turkish political parties: an analysis of the 2015 general elections in Turkey. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 12(30), 81-96. https://doi.org/10.17130/ijmeb.20163024226
58. Yıldız, Z., & Kalağan, G. (2008). Alternatif turizm kavramı ve çevresel etkileri. Yerel Siyaset Dergisi, 35, 43-45.
59. Zengin, B. & Koç, İ. (2022). Türkiye’deki siyasi partilerin turizm politikalarının incelenmesi: parti programlarına yönelik içeriklerin betimsel analizi, Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(4) 1068-1090. https://doi.org/10.26677/TR1010.2022.1139
60. Zuo, B., Huang, S., & Liu, L. (2016). Tourism as an agent of political socialisation. International Journal of Tourism Research, 18(2), 176-185. https://doi.org/10.1002/jtr.2044
61. Zwane, F. N., Du Plessis, L., & Slabbert, E. (2014). Analysing employers' expectations of employee skills in the South African tourism industry. SA Journal of Human Resource Management, 12(1), 1-9. https://doi.org/10.1080/15332845.2016.1148569