Araştırma Makalesi

Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği

Cilt: 3 Sayı: 1 30 Haziran 2019
PDF İndir

Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği

Öz

Liberalleşen dünyada kamu kesiminin ağırlığı azalsa da halen önemini korumaktadır. Kamu harcamaları, ekonomik büyüme ve işsizlik gibi makroekonomik değişkenleri etkilemektedir. Gerek Wagner ve Keynes hipotezlerinde, gerek Klasik yaklaşımda bu etkiler belirlenmiştir. Bu doğrultuda, bu çalışmada 17 OECD ülkesinde 1996-2015 dönemi için kamu harcamalarının ekonomik büyüme ve işsizlik üzerindeki etkisi panel veri analiziyle test edilmiştir. Bu kapsamda serilere panel birim kök testleri uygulanmıştır. Seviyesinde durağan çıkan serilere panel nedensellik testi uygulanmıştır. Yapılan nedensellik analizinde kamu harcamaları ile büyüme ve işsizlik arasında çift yönlü bir nedensellik tespit edilmiştir. Çıkan bu sonuçlar Wagner ve Keynes hipotezlerini doğrulamaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Alexiou, C. (2009). Government Spending and Economic Growth: Econometric Evidence from the South Eastern Europe (SEE). Journal of Economic and Social Research 11(1) 2009, 1-16.Angelapoulos, K., Economides, G. ve Kammas, P. (2007). Tax-spending Policies and Economic Growth: Theoretical Predictions and Evidence From the OECD. European Journal of Political Economy 23 (2007) 885–902.Bağdiden, M. ve Çetintaş, H. (2003). Causality Between Public Expenditure and Economic Growth: The Turkish Case. Journal of Economic and Social Research 6 (1), 53-72.Bakırtaş, İ. (2003). Kamu Harcamalarının Temel Makroekonomik Göstergelerle İlişkisi ve Nedenselliği (1983-2000 Türkiye Örneği). Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı:9, 41-66.Barro, R. J. (1990). Government Spending in a Simple Model of Endogeneous Growth. Journal of Political Economy 98(5): 103-125.Barro, R. J. (1991). Economic Growth in a Cross-Section of Countries. Quarterly Journal of Economics 106: 407-43.Boratav, K. (2003). Türkiye İktisat Tarihi 1908-2002, İmge Kitabevi, 7.Baskı, Ankara.Brückner, M. ve Pappa, E. (2012). Fiscal Expansions, Unemployment, and Labor Force Participation: Theory and Evidence. International Economic Review, 53(4), 1205-1228.Chang, T. (2002). An Econometric Test of Wagner’s Law for Six Coutries Based on Cointegration and Error-Correction Modelling Techniques. Applied Economics, 34, 1157-1169.Diler, H. G. (2016). Kamu Harcamaları – Ekonomik Büyüme: Türkiye Üzerine Bir Uygulama. İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, 3(1), 21-36.Easterly, W. Ve Rebelo, S. (1993). Fiscal Policy and Economic Growth: An Empirical Investigation. NBER Working Paper Studies, Working Paper No.4499, October 1993.Egbetunde, T. ve Fasanya, I. O. (2013). Public Expenditure and Economic Growth in Nigeria: Evidence from Auto-Regressive Distributed Lag Specification. Zagreb International Review of Economics & Business, 16(1), 79-92.Granger, C. W. J. ve Newbold, P. (1974). Spurious Regressions in Econometrics. Journal of Econometrics 2 (1974),111-120, North-Holland Publishing Company.Green, W. H. (2003). Econometric Analysis. Fifth Edition, Prentice Hall, New Jersey.Gül, E. ve Yavuz, H. (2011). Türkiye’de Kamu Harcamaları ile Ekonomik Büyüme Arasındaki Nedensellik İlişkisi:1963-2008 Dönemi. Maliye Dergisi, 160, 72-85.Günalp, B. ve Gür, T. H. (2002). Government Expenditures and Economic Growth in Developing Countries: Evidence from a Panel Data Analysis. METU Studies in Development, 29 (3-4), 311-332.Hasnul, Al G. (2015). The Effects Of Government Expenditure On Economic Growth: The Case Of Malaysia. MPRA Paper No. 71254, 22 May 2016.Holden, S. ve Sparrman, V. (2011) Do Government Purchases Affect Unemployment. CESifo Working Paper Series, 3482, 1-41.Işık, N. ve Alagöz, M. (2005). Kamu Harcamaları ve Büyüme Arasındaki İlişki” Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24, 63-75.Iyare, S. O. ve Lorde, T. (2004). Co-integration, Causality and Wagner’s Low: Tests for Selected Caribbean Countries. Applied Economics Letters, 11, 815-825.Kaya, D. G.; Kaygısız, A. D. ve Altuntepe, N. (2015). Türkiye’de Kamu Harcamalarının Toplam İstihdama Etkisi Üzerine Bir Değerlendirme” AKÜ İİBF Dergisi, 17(1), 83-96.Kolluri, B.; Panik, M. ve Wahab, M. (2000). Government Expenditure and Economic Growth: Evidence from G7 Countries. Applied Economics, 32,1059-1068.Kök, R.; İspir, S. ve Arı, A. (2010). Zengin Ülkelerden Azgelişmiş Ülkelere Kaynak Aktarma Mekanizmasının Gerekliliği ve Evrensel Bölüşüm Parametresi Üzerine Bir Deneme. http://kisi.deu.edu.tr/recep.kok/Zengin_ispir.pdf 12.07.2018.Maddala, G. S. ve Wu, S. (1999). A Comparative Study of Unit Root Tests With Panel Data And A New Simple Test. Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 0305-9049.Oktayer, A. (2011). Türkiye'de Ekonomik Büyüme ve Kamu Harcamaları Arasındaki İlişkinin Ampirik Analizi: 1950-2009. İstanbul Üniversitesi, İktisat Fakültesi Mecmuası, 61(1), 261-282.Oktayer, N. ve Susam, N. (2008). Kamu Harcamaları-Ekonomik Büyüme İlişkisi: 1970-2005 Yılları Türkiye Örneği. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(1), 145-164.Özuğurlu, Y. (2005). Kamu Harcamalarının Bölüşüm İlişkileri Üzerine Etkisi: Türkiye Açısından Bir Değerlendirme. Ekonomik Yaklaşım Dergisi, 16 (55), 69-88.Ram, R. (1986). Government Size and Economic Growth: A New Framework and Some Evidence from Cross-Section and Time-Series Data. The American Economic Review, 76(1), 191-203.Sarı, R. (2003). Kamu Harcamalarının Dünyada ve Türkiye’deki Gelişimi ve Türkiye’de Ulusal Gelir İle İlişkisi” İktisat İşletme ve Finans, (18), 25-38.Şahin, M. ve Özenç, Ç. (2007). Kamu Harcamaları İle Makro Ekonomik Değişkenler Arasındaki Nedensellik İlişkileri. Yönetim Bilimleri Dergisi, (5:2), 200-225.Tuncer, İ. ve Yüksel, C. (2011). Kamu Harcamalarının Ekonomik Analizi. iç. A. Kökocak (Ed.), Kamu Ekonomisi, Bursa: Ekin Yayınevi, s. 213-275.Ulucak, R. ve Ulucak, Z. (2014). Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki Nedensellik: Türkiye Örneği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 10(23), 81-97.Yamak, N. ve Küçükkale, Y. (1997). Türkiye’de Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi. İktisat, İşletme ve Finans 12(131), 5-14.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ekonomi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2019

Gönderilme Tarihi

1 Nisan 2019

Kabul Tarihi

15 Haziran 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 3 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Kamacı, A., & Kılıç, H. (2019). Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği. Politik Ekonomik Kuram, 3(1), 113-128. https://doi.org/10.30586/pek.547516
AMA
1.Kamacı A, Kılıç H. Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği. PEK. 2019;3(1):113-128. doi:10.30586/pek.547516
Chicago
Kamacı, Ahmet, ve Hazal Kılıç. 2019. “Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği”. Politik Ekonomik Kuram 3 (1): 113-28. https://doi.org/10.30586/pek.547516.
EndNote
Kamacı A, Kılıç H (01 Haziran 2019) Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği. Politik Ekonomik Kuram 3 1 113–128.
IEEE
[1]A. Kamacı ve H. Kılıç, “Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği”, PEK, c. 3, sy 1, ss. 113–128, Haz. 2019, doi: 10.30586/pek.547516.
ISNAD
Kamacı, Ahmet - Kılıç, Hazal. “Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği”. Politik Ekonomik Kuram 3/1 (01 Haziran 2019): 113-128. https://doi.org/10.30586/pek.547516.
JAMA
1.Kamacı A, Kılıç H. Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği. PEK. 2019;3:113–128.
MLA
Kamacı, Ahmet, ve Hazal Kılıç. “Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği”. Politik Ekonomik Kuram, c. 3, sy 1, Haziran 2019, ss. 113-28, doi:10.30586/pek.547516.
Vancouver
1.Ahmet Kamacı, Hazal Kılıç. Kamu Harcamalarının Ekonomik Büyüme ve İşsizlik Üzerindeki Etkisi: OECD Ülkeleri Örneği. PEK. 01 Haziran 2019;3(1):113-28. doi:10.30586/pek.547516

Cited By

Bu eser Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.