The Effect of Personality Traits of Young Volunteers on Prosocial Motivation

Öz

The aim of the study is to determine the effect of personality traits of young volunteers on their prosocial motivation. Research data of non-governmental organizations operating across Turkey, a member of the İstanbul branch were collected from young people. The data were obtained from 204 young volunteers between the ages of 18-40, using the convenience sampling method. The analysis of the data was carried out by simple regression analysis. SPSS 22.0 program was used in all analysis. According to the results of the study, it was determined that the dimensions of extroversion, responsibility and emotional balance among the personalty traits of the young volunteers within the scope of the five-factor personality model pozitively affect prosocial motivation, but oppennes to experience and agreeableness characteristics did not have a significant relationship with prosocial motivation. In addition, it was determined that the responsibility dimension took the highest average among the personality traits of young volunteers and it was determined that their prosocial motivation level was high. The findings were discussed within the framework of the academic literature and various suggestions were made.

Anahtar Kelimeler

• Young Volunteers
• Five Factor Personality
• Prosocial Motivation

Genç Gönüllülerin Kişilik Özelliklerinin Prososyal Motivasyonlarına Etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı, genç gönüllülerin kişilik özelliklerinin prososyal motivasyonlarına etkisini tespit etmektir. Araştırma verileri, Türkiye genelinde faaliyette bulunan bir sivil toplum kuruluşunun İstanbul şubesine üye 204 genç bireyden toplanmıştır. Veriler, kolayda örnekleme yöntemi ile toplamda 18-40 yaş aralığındaki genç gönüllüden elde edilmiştir. Verilerin analizi, basit regresyon analizi ile gerçekleştirilmiştir. Yapılan tüm analizlerde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, genç gönüllülerin beş faktör kişilik modeli kapsamındaki kişilik özelliklerinden dışa dönüklük, sorumluluk ve duygusal denge boyutlarının prososyal motivasyonu pozitif anlamda etkilediği ancak deneyime açıklık ve uyumluluk özelliklerinin prososyal motivasyonla anlamlı bir ilişkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca genç gönüllülerin kişilik özelliklerinden en yüksek ortalamayı sorumluluk boyutunun aldığı saptanmış ve prososyal motivasyon düzeylerinin yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Tespit edilen bulgular, akademik yazın çerçevesinde tartışılarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Genç Gönüllüler
• Beş Faktör Kişilik Özellikleri
• Prososyal Motivasyon

Kaynakça

1. Ashton, M. C., Paunonen, S. V., Helmes, E. & Jackson, D. N. (1998). Kin altruism, reciprocal altruism, and the Big Five personality factors. Evolution and Human Behavior, 19(4), 243-255.
2. Atak, H. (2013). On-Maddeli Kişilik Ölçeği'nin Türk Kültürü'ne Uyarlanması. Archives of Neuropsychiatry/Noropsikiatri Arsivi, 50(4), 312-319.
3. Atkins, R., Hart, D. & Donnelly T. (2004). The Influence of Childhood Personality on Volunteering During Adolescence, Merr. Palmer. Q. In Pres.
4. Aydın, A. (2000). Gelişim ve Öğrenme Psikolojisi. İstanbul: Alfa Yayınları.
5. Balaban, A. Y., ve İnce, İ. Ç. (2015). Gençlerin sivil toplum kuruluşlarındaki gönüllülük faaliyetleri ve gönüllülük algısı: Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV) Örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30(2), 149-169.
6. Bang, H. & Ross, S. D. (2009 ). Volunteer motivation and satisfaction. Journal of Venue and Event Management, 1, 61-77.
7. Batson, C. D. (1987). Prosocial motivation: Is it ever truly altruistic?. In Advances in Experimental Social Psychology, 20, 65-122.
8. Bierhoff, H. W. (2005). The psychology of compassion and prosocial behavior. In P. Gilbert (Ed.), Compassion: Conceptualisations, research and use in psychotherapy (pp. 148–167). London: Brunner-Routledge.

9. Bolino, M. C. (1999). Citizenship and Impression Management: Good Soldiers or Good Actors?, Academy of Management Review, 24, 82–98.
10. Burger, R. (2018). Effects of Motivation and Personality Traits on Adherence to an Injury Rehabilitation Process. Wooster University: Senior Independent Study Theses Paper No: 8206.
11. Büyüköztürk, Ş.(2004). Veri Analizi El Kitabı. 4. baskı. Ankara: Pegem/A yayıncılık.
12. Clary, E. G. & Snyder, M. (1991). A Functional Analysis of Altruism and Prosocial Behavior: The Case of Volunteerism. Review of Personality and Social Psychology, 12, 119-148.
13. Clary, E. G., Snyder, M., Ridge, R. D., Copeland, J., Stukas, A. A., Haugen, J. & Miene, P. (1998). Understanding and Assessing the Motivations of Volunteers: A Functional Approach. Journal of Personality and Social Psychology, 74, 1516–30.
14. Cüceloğlu, D. (2011). İnsan ve Davranış: Psikolojinin Temel Kavramları. İstanbul: Remzi Kitapevi.
15. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis fort he behavioral sciences (2.Basım). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
16. Costa Jr, P. T. & McCrae, R. R. (1992). Four ways five factors are basic. Personality and individual differences, 13(6), 653-665.
17. Çeribaş, E. (2007). Yöneticilerin Kişilik Özelliklerinin İş Etiğine Etkileri, Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kütahya.
18. Deci, E. L. & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. New York: Plenum.
19. Dilek, A. T. Ç. I., Yenipınar, U. ve Kamil, U. (2014). Gönüllü olma nedenleri: Mersin 2013-XVII. Akdeniz oyunları örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 11(3), 42-56.
20. Demir, C. G., Demir, E. ve Bolat, B. (2017). Sınıf Öğretmenlerinin Motivasyonları ile Kişilik Özellikleri Arasındaki İlişki. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(37), 73-87.
21. Dwivedula, R., Bredillet, C. N., & Müller, R. (2016). Personality and Work Motivasyon as determinants of project success: the mediating role of organisational and professional commitment. Int. J. Management Development, 1(3).
22. Eisenberg, N., Miller, P. A., Schaller, M., Fabes, R. A., Fultz, J., Shell, R. & Shea, C. L. (1989). The role of sympathy and altruistic personality traits in helping: A reexamination. Journal of personality, 57(1), 41-67.
23. Eren, E. (2001). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Yayınları.
24. Field, A. (2009). Discovering statistics using SPSS (3rd ed.). ABD: Sage Publications.
25. Frazier, M. L. & Tupper, C. (2018). Supervisor prosocial motivation, employee thriving, and helping behavior: A trickle-down model of psychological safety. Group & Organization Management, 43(4), 561-593.
26. Furnham, A., Treglown, L., Hyde, G. & Trickey, G. (2016). The bright and dark side of altruism: Demographic, personality traits, and disorders associated with altruism. Journal of Business Ethics, 134(3), 359-368.
27. Gosling, S. D., Rentfrow, P. J. & Swann, W. B. (2003). A very brief measure of the Big-Five personality domains. Journal of Research in Personality, 37(2003), 504-528.
28. Grant, A. M. (2008). Does intrinsic motivation fuel the prosocial fire? Motivational synergy in predicting persistence, performance, and productivity. Journal of Applied Psychology, 93(1), 48-58.
29. Grant, A. M. & Sumanth, J. J. (2009). Mission possible? The performance of prosocially motivated employees depends on manager trustworthiness, Journal of Applied Psychology, 94(4), 927-944.
30. Güney, S. (1997). Davranış Bilimleri. Ankara: Kara Harp Okulu Basımevi.
31. Güngör, F. ve Çölgeçen, Y. (2013). STK’larda gönüllü yönetimi ve motivasyonun performansa etkisi. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(3), 163-187.
32. İslamoğlu, A. H. ve Alnıaçık, Ü. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. İstanbul: Beta Basım A.Ş.
33. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik uygulamaları. Ankara: Asil Yayınevi.
34. Kesen, M. ve Akyüz, B. (2016). Duygusal emek ve prososyal motivasyonun işe gömülmüşlüğe etkisi: Sağlık çalışanları üzerine bir uygulama. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(2), 233-250.
35. Kocabaş, F. (2008). Küreselleşme bağlamında kâr amacı gütmeyen kuruluşların güçlendirilmesinde internetin önemi. Kamu-İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 10(2), 173-195.
36. Köknel, Ö. (1997). İnsanı anlamak. İstanbul: Altin Kitaplar Yayinevi.
37. Lazauskaite-Zabielske, J., Urbanaviciute, I. & Bagdziuniene, D. (2015). The role of prosocial and intrinsic motivation in employees’ citizenship behaviour. Baltic Journal of Management, 10(3), 345-365.
38. Leigh, R., Smith, D. H., Giesing, C., León, M. J., Haski-Leventhal, D., Lough, B. J. & Hockenos, P. (2011). State of the world's volunteerism report, 2011: universal values for global well-being. United Nations Volunteers.
39. Maslow, A. H. (1962). Lessons from the peak-experiences. Journal of Humanistic Psychology, 2(1), 9-18.
40. Mertler, C. A. & Vannatta, R. A. (2016). Advanced and multivariate statistical methods: Practical application and interpretation. New York: Taylor & Francis.
41. McShane, S.L. & Von Glinow, M.A. (2005). Organizational behavior: Emerging realites for the workplace revolution, McGraw Hill Companies. New York: Inc.
42. Muştu, A. (2019). Sivil toplum kuruluşlarında gönüllü motivasyonu: Genç Kızılay örneği. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
43. Nassar, N. O. & Talaat, N. M. (2008). Motivations of young volunteers in special events.
44. Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.
45. Parker, S. K. & Axtell, C. M. (2001). Seeing another viewpoint: Antecedents and outcomes of employee perspective taking, Academy of Management Journal, 44, 1085–1100.
46. Perry, J. L. & Hondeghem, A. (2008). Motivation in Public Management: The Call of Public Service, New York: Oxford University Press.
47. Phillips, M. (1982). Motivation and expectation in succesful volunteerism. Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, 11(2-3), 118-125.
48. Tabachnick, B. & Fidell, L. (2012). Using multivariate statistics. London: Pearson
49. World Health Organization. (2015). World report on ageing and health. World Health Organization.
50. Yentürk, N. (2007). İstanbul gençliği: STK üyeliği bir fark yaratıyor mu? U. S. Zeylan (Ed), Eğitimin ‘’değer’’i ve gençlik: Eğitimli İstanbul gençliğinin değerler dünyası içinde, 49-76.
51. Yıldız, E. (2019). Prososyal Motivasyon ile Kişilik ve Örgüt Kültürü İlişkisi: Öğretmenler Üzerine Bir Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Isparta.