İş Hukukunda Eşit Davranma İlkesi

Öz

Sözleşme özgürlüğü kapsamında taraflar sözleşmenin kapsamını ve sözleşme yapacağı karşı tarafı özgürce seçebilme hakkına sahip olmakla birlikte bu özgürlük bazı durumlarda kötüye kullanılabilmektedir. Özellikle çalışma hayatında işçiler, işveren tarafından keyfi olarak yapılan ayrımlara maruz kalmaktadır. Bu ayrımcılıklarla mücadele edebilmek için ülkeler kendi iç hukuklarında düzenlemeler yaptığı gibi uluslararası alan bu kapsamda pek çok sözleşmede yapılmıştır. Türkiye’de, uluslararası sözleşme ve belgeler ile bunları dayanak yapan anayasa ve kanunlarda eşitlik ilkesini düzenlemektedirler. Bu düzenlemeler özellikle çalışma hayatında daha yoğun olarak görmeye başladığımız kadınlarla ilgili olarak, kadın ve erkekler arasında iş hayatında ayrım yasağı olarak önümüze çıkmaktadır.
Eşitlik ilkesi, eşit durumda olanların aynı haklara sahip olmasını ifade eder. Anayasa 10. maddede düzenlenmiş bulunan eşitlik ilkesi, tüm hukuk alanında ve bu arada özel hukukta geçerli olan bir ilkedir. Bu ilkenin İş hukukundaki görünümü ise “eşit davranma ilkesi” dir.

Anahtar Kelimeler

• Eşitlik ilkesi
• ayrımcılık
• ücret eşitliği
• mesleki ayrımcılık
• eşit davranma yükümlülüğü

Equal Treatment Principle in Labor Law

Öz

Within the scope of freedom of contract, parties have freedom to choose contract’s scope and the party who will make contract with, but this freedom can be abused sometimes. Workers treated arbitrary discrimination by employer especially in labour life. To cope with this discrimination, countries have made domestic regulations and many international treaties have been made. Equality principle is regulated in codes and constitution which based on international treaties in Turkey. This regulations are more about women who can be seen more often in labour life and especially about discrimination prohibition in labour life between women and men.
Equality principle means people in equal stiation have same rights. Equality principle which regulated in constitution article 10 is a general principle which is valid to whole law area and also private law. This principle shows itself as “equal conduct principle” in labour law.

Anahtar Kelimeler

• Principle of equal treatment
• Discrimination
• Fee Equality
• Professional Discrimination
• Obligation of Equal Treatment

Kaynakça

1. Andaç, F. (2003). Yeni İş Kanunu’nun Öngördüğü Yükümlülükler. İşveren 2003, C.XLI, S.10, s.12-15.
2. Atlan, Z. (1976). Sakatlar ve Türkiye’de Çalışma Sorunları. Eskişehir.
3. Berksun, A., Eşmelioğlu, İ. (1989). Açıklamalı- Gerekçeli – İçtihatlı Sendikalar Kanunu. Ankara.
4. Çelik, N. (2003). İş Hukuku Dersleri, 16.Bası. İstanbul.
5. Demir, F. (1999).Sendikalar Hukuku, 4.Bası. İzmir
6. Demircioğlu, M., Centel, T. (2003). Türk İş Hukuku, 9.Bası. İstanbul.
7. Dinç, M. (2002). Çalışma Hayatında Kadınla İlgili Düzenlemeler. Kamu-İş 2002, C.VI, S.3, s. 89-106.
8. Eren, F. (2001). Borçlar Hukuku Genel Hükümler. Ankara.

9. Eşener, E. (2001). Hukuk Sözlüğü. Ankara. Gören, Z. (1999). Anayasa Hukukuna Giriş, 2. Bası. İzmir.
10. Gören, Z. (1998). Türk –Alman- İsviçre Hukukuna Göre Farklı Cinslerin Eşit Haklara Sahip Olması, 2. Bası. İzmir.
11. Gözübüyük, Ş. (2000). Anayasa Hukuku, 9. Bası. Ankara.
12. Gürsel, M. K. (2002). Kamu görevine Girişte Kadın Erkek Eşitliği İlkesi Konusunda Bir Değerlendirme. DEÜHFD 2002, C.IV, S.2, s.27-57.
13. Kutal, G. (1993). Sakatların Ekonomik Hayata Katılması. Münir Ekonomi’ye 60. Yaş Günü Armağanı, s.383-388. Ankara.
14. Narmanlıoğlu, Ü. (2001). İş Hukuku II-Toplu İş Sözleşmeleri. İzmir.
15. Nart, S. (2014). Borçlar Hukuku.Ankara.
16. Nomer, H.N. (2000). Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 15.Bası.İstanbul.
17. Reisoğlu, S. (2012). Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 23.Bası.İstanbul.
18. Süzek, S. (2002). İş Hukuku. İstanbul.
19. Sur, M. (1995). İş Hukukunun Uluslararası Kaynakları. İzmir.
20. Sur, M. (1991). Toplu İş Sözleşmesi Özerkliği ve Teşmil. Ankara.
21. Sümer, H. (1996). İşçinin İş İlişkisinin Devamı Süresince sendikal nedenlerle ayrıma Karşı Korunması. Prof. Dr. M. Şakir Berki’ye Armağan, s.103-117. Konya.
22. Tuncay, A. C. (1982). İş Hukukunda Eşit Davranma İlkesi. İstanbul.
23. Tunçomağ, K. (1971). Türk İş Hukuku; C.I. İstanbul.
24. Uşan, M. F. (1999). İş Hukukunda Sakat İstihdamı.
25. Yavaşi, M. (2002-2003). Avrupa Birliğinde Cinsiyete Dayalı Ayrımcılığın Engellenmesi. Tühis 2002-2003, C.XVII, XVIII, S.6-1, s.59-103.
26. Yüksel, M. O. (2000). Karşılaştırmalı Hukuk Işığında Türk İş Hukukunda Kadın-Erkek Eşitliği, 1.Bası. İstanbul.
27. Zevkliler,A. (2004). Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, 8.Bası. İstanbul.