Erzurum’un Girişimcilik, Yenilik ve Ekonomik Durumunun Analizi

Keynesyen refah devleti anlayışının terk edilmesinin ardında içsel büyüme modellerine göre şekillenen yeni bölgesel kalkınma politikalarının öncelikli amacı; uzunca bir süre göz ardı edilen bölgesel potansiyellerin harekete geçirilmesidir. Küreselleşmeyle birlikte artan rekabet, bölgeleri öz kaynaklarını daha etkin kullanmaya itmişti. Bu anlamda son yıllarda artan sayıda araştırma, bölgesel girişimciliğin bilginin yayılımı, istihdam, yenilikler ve teknolojik gelişmedeki rolüne dikkat çekerek, sürdürülebilir ekonomik büyüme ve kalkınma için kritik bir öneme sahip olduğunun altını çizdi. Fakat yapılan çalışmalar her bölgedeki girişimcilik düzeyinin, dolayısıyla ekonomik gelişmişlik seviyesinin aynı olmadığını ortaya koymuştur. Diğer bir ifadeyle, girişimciliği teşvik eden ve yüksek düzeyde girişimciliğe sahip bölgeler, genelde daha yüksek ekonomik kalkınma seviyesine sahiptir. Bu çerçevede, bu çalışmanın amacı, sosyo-ekonomik açıdan Türkiye’nin çoğu iline göre daha geride olan Erzurum ilinin ekonomik yapısını tarihsel olarak analiz etmektir. Çalışmanın bir diğer amacı ise Erzurum’un mevcut ekonomik durumu ile girişimcilik ve yenilik kapasitesi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çeşitli kurumlardan elde edilen veri setlerini tablolar ve grafiksel görsellere dönüştürerek inceleyen bu çalışma, Erzurum’un girişimcilik ve yenilik kapasitesinin mevcut ekonomik durumunun oluşmasında etkili olup olmadığını tartışmaktadır. Elde edilen bulgular önceki araştırmaları destekler nitelikteydi. Sonuçlar, Erzurum’un ekonomik büyümenin temel faktörleri olarak yaygın kabul gören girişimcilik ve yenilikler açısında ülke ortalamasının oldukça altında bir kapasiteye sahip olduğunu ve dolayısıyla daha düşük ekonomik gelişmişlik düzeyine sahip olduğunu ortaya koydu.