Konut Isıtma Enerji Ve Emisyon Değişiminin Küresel Isınma Bağlamında Düzce İli Özelinde İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada Düzce ili için Devlet Meteoroloji Genel Müdürlüğü’nden temin edilen son otuz iki yılın meteorolojik veri seti kullanılmıştır. Bu veri seti ile ısıtma sezonundaki her ay için   otuz iki yıllık dış hava sıcaklık dağılımları bulunmuştur. Dış hava sıcaklık dağılımları baz alınarak sezondaki her ay için on bir farklı iç ortam referans sıcaklığına  (18-28°C) göre Düzce ili ısıtma derece saat (IDS) değerleri hesaplanmıştır. Bu ilimizde seçilen iç ortam referans sıcaklığının 1-11°C üzerinde veya altında olması durumunda enerji talebindeki artışın veya azalmanın oransal olarak değişimi hesaplanmıştır. Ayrıca ilimizdeki son otuz iki yıllık periyot göz önüne alınarak IDS değerinin yıllara göre değişimi ve küresel ısınma miktarı belirlenmiştir. Bu çalışma Düzce’deki ısıtma sistemleri kullanıcılarının ısıtma amaçlı enerji tüketimi ve çevre hava kirliliğinden dolayı oluşan küresel ısınma konusunda bilinçlendireceği ve ısıtma sistemleri için cihaz üreten sanayiciler ile bu alanda çalışan akademisyenlere yardımcı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Düzce ili,ısıtma derece saat,iç ortam referans sıcaklığı,enerji değişimi,küresel ısınma

Investigation of Energy and Emission Change for House Heating with Context of Global Warming in Düzce/Turkey

Öz

In this study, the last thirty-two year meteorological data set obtained from the General Directorate of State Meteorology for the city of Düzce/Turkey was used. With this data set, thirty-two year outdoor temperature distributions were found for each month in the heating season. Based on the outside air temperature distributions, the values of the heating degree hour (HDH) of Düzce are calculated for each of the eleven different indoor ambient reference temperatures (18-28 °C). In this case, if the selected indoor ambient reference temperature is above or below 1-11 °C, the increase or decrease in the energy demand is calculated proportionally. In addition, considering the last thirty-two year period in the city, the change of HDH value according to years and the amount of global warming have been determined. This study is thought that users of heating systems in Düzce will be aware of the energy consumption for heating and global warming caused by environmental air pollution and will help academicians working in this field with industrialists producing heating systems.

Anahtar Kelimeler

• Düzce province,heating degree hour,indoor reference temperature,energy change,global warming

Kaynakça

1. [1] http://www.haberbilgi.com/bilim/cevre/kuresel_isin ma03.html
2. [2] Nakicenovic N., Grübler A., McDonald A. (Eds.). “Global Energy Perspectives”, Cambridge University. 299, (1998).
3. [3] Coşkun C., Oktay Z., Ertürk M. “Konutların ısıtma sezonunda seçilen iç ortama sıcaklık parameteresinin enerji-maliyet-çevre açısından değerlendirilmesi ve bir uygulama örneği”, ΙΧ. Ulusal Tesisat Mühendisliği Kongresi, İzmir, 529-538, (2009).
4. [4] Durmayaz A., Kadıoğlu M., “Heating energy requirements and fuel consumptions in the biggest city centers of Turkey”, Energy Conversion and Management, 44(7): 1177-1192, (2003).
5. [5] Bulut H., Büyükalaca O., Yılmaz T., Aktacir M.A., “GAP bölgesi için detaylı iklim verileri”, Harran Üniversitesi GAP IV. Mühendislik Kongresi Bildiriler Kitabı, Şanlıurfa, 183-191, (2002).
6. [6] Büyükalaca O., Bulut H., Yılmaz T., “Analysis of variable-base heating and cooling degree-days for Turkey”, Applied Energy, 69(4): 269-283, (2001).
7. [7] Papakostas K., Kyriakis N., “Heating and cooling degree-hours for Athens and Thessaloniki, Greece”, Renewable Energy, 30: 1873-1880, (2005).
8. [8] Büyükalaca O., Bulut H., “Detailed weather data for the provinces covered by the Southeastern Anatolia Project (GAP) of Turkey”, Applied Energy, 77: 187–204, (2003).

9. [9] Ertürk M., “Isıtma ve soğutma derece saat hesaplamalarında farklı bir yöntemin araştırılması ve geliştirilmesi”, Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Makina Mühendisliği, Balıkesir, (2012).