Araştırma Makalesi

Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde sosyal aktör olarak öğrenen ve genelleme sözcükler

Sayı: 27 21 Nisan 2022
  • Aslı Fişekcioğlu *
PDF İndir
TR EN

Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde sosyal aktör olarak öğrenen ve genelleme sözcükler

Öz

Dil bilgisi çeviri yönteminden iletişimsel yönteme ve oradan da eylem odaklı yaklaşıma kadar uzanan yabancı dil öğretimi tarihi son yüzyılda önemli ilerlemeler kaydetmiştir. 2001 yılında yayımlanan Diller İçin Avrupa Ortak Çerçeve Metni yabancı dil öğretimine farklı bir bakışı, yeni bir yaklaşımı getirmiştir. Çerçeve metnin yayımlanmasından sonra yapılan araştırmalar ve yürütülen projeler, 2018 ve 2020 yıllarında yeniden genişletilmiş baskı halinde yayımlanan çerçeve metne yeni kavramları, yeni yeterlilikleri ve dolayısıyla yeni tanımlayıcıları eklemiştir. Bu çalışmanın amacı sosyal aktör olarak kabul edilen dil kullanıcısının sözcük dağarcığının, yeni yeterlilikler kapsamında Türkçe sözlüklere girmiş olan sözcüklerle sınırlı kalmamasının önemini vurgulamaktır. Bu çalışma kısaca D-AOBM 2020 olarak adlandırılan, Diller İçin Avrupa Ortak Çerçeve Metni Genişletilmiş Baskıda yer alan tanımlayıcılar bağlamında B1 dil düzeyindeki sosyal aktörün, henüz sözlüklere geçmemiş fakat toplumsal yaşamda sıklıkla kullanılan genelleme sözcük türü ile yabancı dil olarak Türkçe öğretimi sürecinde kullanılan yöntem kitaplarında ne kadar sıklıkla karşılaştığını doküman analizi yöntemi ile taramayı amaçlamaktadır. D-AOBM 2020’de yer alan yeni tanımlayıcıların ve yabancı dil öğretimine getirilen kavramların tümünden, çalışmanın sınırlılıkları kapsamında, bahsedilmemektedir. Fakat Diller İçin Avrupa Ortak Çerçeve Metninin yabancı dil öğretimine kazandırdığı sosyal aktör kavramı çalışma konusunu yakından ilgilendirmektedir. Bu sebeple çalışmanın ilk bölümünde sosyal aktör tanımlanmaya çalışılmıştır. Ardından çalışmada, kısaca D-AOBM 2020 olarak adlandırılacak olan Diller İçin Avrupa Ortak Çerçeve Metni Genişletilmiş Baskı da yer alan Söz Varlığı ve Sözcük Denetimi tanımlayıcıları, doküman analizi yöntemiyle B1 dil düzeylerinde sosyal aktör bağlamında incelenmiştir. Buradan yola çıkılarak genelleme sözcük olarak adlandırılan sözcüklerin, İstanbul Kitabındaki ve Yunus Emre Enstitüsü Yedi İklim Türkçe kitabında kullanım sıklığı tarama yöntemiyle belirlenmiştir. Ardından genelleme sözcük olarak adlandırılan bu sözcüklerin yabancılara Türkçe öğretiminde kullanılmasının önemi ve faydası tartışmaya açılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Akar, Ali (2019). Düşünen Türkçe. Ötüken Yayıncılık. Ankara.
  2. Aslan, Erdinç (2015). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Metodolojisi. Ed. Arif Sarıçoban. Dil Alanlarının Öğretimi. (190-209)Anı Yayıncılık. Ankara.
  3. Béacco J. C. (2007). L'approche par compétences dans l'enseignement des langues. Didier. Paris. Boogards, Paul (2005). Le vocabulaire dans L’apprentissage des langues étrangères. Hatier /Crédif. Paris.
  4. Bülbül Oğuz, B. (2016). Jenerik Markalar ve Marka Sözcükler: Yapısalcı Dilbilim Yöntemi ile Bir İnceleme . Dil Araştırmaları , 10 (19) , 101-110 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/dilarastirmalari/issue/60107/870680
  5. Cassin, Barbara (2018). Nostalji. İnsan ne zaman evindedir? Çev. Seçil Kavak. Kolektif Yayıncılık. İstanbul.
  6. Cassin Barbara (2019). Plus d’une langue. Bayard Editions. Paris.
  7. CUQ Jean Pierre(2003). Dictionnaire de didactique du français; langue étrangère et seconde. Clé International. Paris.
  8. D-AOBM (2020) Diller İçin Avrupa Ortak Başvuru Metni: Öğrenme, Öğretme ve Değerlendirme. Tamamlayıcı Cilt. www.coe.int/lang-cefr Millî Eğitim Bakanlığı, Kasım 2021

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Dilbilim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Aslı Fişekcioğlu * Bu kişi benim
0000-0002-7109-9672
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

21 Nisan 2022

Gönderilme Tarihi

23 Şubat 2022

Kabul Tarihi

20 Nisan 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Sayı: 27

Kaynak Göster

APA
Fişekcioğlu, A. (2022). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde sosyal aktör olarak öğrenen ve genelleme sözcükler. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 27, 58-68. https://doi.org/10.29000/rumelide.1104116

Cited By