Araştırma Makalesi

Eski Oğuz Türkçesine ait bir tabirname: Kâmilü’t-Ta’bîr

Sayı: 27 21 Nisan 2022
PDF İndir
TR EN

Eski Oğuz Türkçesine ait bir tabirname: Kâmilü’t-Ta’bîr

Öz

Gelecekten haberdar olma isteği yüzyıllar boyunca insanoğlunun ilgisini çekmiştir. Bu ilgi nedeniyle çeşitli eserler kaleme alınmıştır. Tabirnameler, bu türden eserlerin bir örneğini teşkil etmektedir. Türk edebiyatında ilk tabirname örneği, XII. yüzyılda Farsça yazılmış Kâmilü’t-Tabîr’dir. Kâmilü’t-Tabîr, Anadolu Selçuklu hükümdarı Sultan İzzettin Kılıç Arslan’ın isteği üzerine Hubeyş bin İbrahim bin Tiflisî tarafından, rüya ilmiyle meşhur olmuş Danyal Peygamber, Ca’fer-i Sâdık, İbn-i Sîrîn gibi pek çok rüya tabircisinin eserleri incelenerek telif edilmiştir. Eser, döneminde çok ilgi görmüş, sonraki dönemlerde istinsahları da yapılmıştır. Osmanlılar döneminde de saray mensuplarının ve devletin ileri gelenlerinin dikkatini çekmiştir. Eser, Çelebi Mehmed, II. Murad, Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman dönemlerinde, dört farklı dönemde Oğuz Türkçesine tercüme edilmiştir. Bu tercümelerin yurt içindeki ve yurt dışındaki kütüphanelerde yirmiden fazla nüshası bulunmaktadır. Bizim çalışmamıza konu olan nüsha, Bursa İnebey Kütüphanesi, Genel Koleksiyon, No: 4952’de kayıtlıdır. Bu yazma, II. Murad devrinde beylerbeyi olan Karaca Bey’in isteği üzerine dâileri tarafından tercüme edilen eserin nüshasıdır. Eser, H. 918 (1512-13) yılında istinsah edilmiştir. Eserin söz varlığı Eski Oğuz Türkçesinin özelliklerini yansıtmaktadır. Metinde kullanılan bazı ekler Eski Oğuz Türkçesindeki gibi kullanılırken bazı eklerin uyuma tabi olduğu görülmüştür. Bu çalışmada Kâmilü’t-Ta’bîr tercümesi fonetik ve morfolojik açıdan incelenerek hem Türk diline hem de Türk edebiyatı tarihine katkı sağlanması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Akar, A. (2018). Oğuzların Dili Eski Anadolu Türkçesine Giriş. İstanbul: Ötüken.
  2. Ateş, A. (1945). Hicrî VI-VIII. (XII-XIV.) Asırlarda Anadolu’da Farsça Eserler, Türkiyat Mecmuası, İstanbul: 2-3 (2), 95-136.
  3. Balaban, A. (2014). Türkçe Yazma Tabirnameler. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 9. 112-132.
  4. Banguoğlu, T. (2011). Türkçenin Grameri. Ankara: Türk Dil Kurumu.
  5. Başdaş, C. (2014). Türkçede Üçüncü Şahıs İyelik Eki ve Zamir N’si. The Journal of Academic Social Science Studies International Journal of Social Science, 30, 147-161.
  6. Duman, M. (1997). İbrahim Bey’in Mi’râc-nâmesi, Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 27, 169-238.
  7. Ercilasun, A. B. (2015). Başlangıçtan Yirmi Birinci Yüzyıla Türk Dili Tarihi. Ankara: Akçağ.
  8. Ercilasun, A. B. (2011). Türkçede Emir ve İstek Kipi Üzerine. Türk Gramerinin Sorunları Bildiriler I-II (61-72) içinde. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Dilbilim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

21 Nisan 2022

Gönderilme Tarihi

12 Şubat 2022

Kabul Tarihi

20 Nisan 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Sayı: 27

Kaynak Göster

APA
Taşkın, S. (2022). Eski Oğuz Türkçesine ait bir tabirname: Kâmilü’t-Ta’bîr. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 27, 123-139. https://doi.org/10.29000/rumelide.1104154

Cited By