TR
EN
Kültürü çevirmek: Fettâne Hâcc Seyyid Cevâdî’nin Bâmdâd-ı Humâr romanının Aşk Sarhoşluğunun Sabahı adlı çevirisi
Öz
Yaşamın her alanında etkisi olan kültür, toplumdan topluma farklılık gösterir. Bir topluma ait olan gelenek görenekler, ritüeller, yaşam biçimi bir başka toplumda farklı bir görünüşte karşımıza çıkar. Toplumlar arası var olan bu kültür farklılıklarına iletişimi sağlayan çeviri esnasında da karşılaşılır ve bu kültür farklılıkları çevirmene çeviri sürecinde birtakım kararlar aldırır. Her iki dile, her iki kültüre hâkim olması beklenen çevirmen aldığı bu kararlarla ya kaynak metne bağlı kalır ya da erek metinde yeni bir metin oluşturma eyleminde bulunur. Bu yeni metin oluşturma sürecinde çevirmen birtakım çeviri stratejileri uygular. Bu çalışmanın amacı, İranlı yazar Fettâne Hacc Seyyid Cevâdî’nin 1995 yılında yayımlanan Bâmdâd-ı Humâr adlı eserinin Saliha Aydoğan tarafından Aşk Sarhoşluğunun Sabahı adıyla Türkçeye yapılan çevirisinde kaynak metinde yer alan kültürel öğelerin çevirisinde kullanılan çeviri stratejilerini ortaya koymaktadır. Çevirmenin aktardığı kültürel öğeler Peter Newmark’ın sınıflandırmasına göre çevresel unsurlar, maddi kültür, sosyal kültür, kuruluşlar/gelenekler/faaliyetler/süreçler/kavramlar, gelenek ve görenekler, deyim ve ifade kalıpları şeklinde sınıflandırılmıştır. Sınıflandırılan kültürel öğeler aktarma, doğallaştırma, kültürel eşdeğerlik, işlevsel eşdeğerlik, betimleyici eşdeğerlik, anlam çözümlemesi, eş anlamlılık, öykünme/alıntılama, yer değiştirme, değiştirme, kabul gören çeviri, ödünleme, redaksiyon-genişletme, açımlama, notlar, eklemeler, açıklamalar gibi çeviri stratejileri bağlamında incelenmiştir. Yapılan karşılaştırmalı incelemenin sonucunda, çevirmenin tek bir çeviri stratejisi kullanmadığı, farklı stratejileri kullanarak çeviri işlemini gerçekleştirdiği ve iki kültür arasındaki farklılıklardan kaynaklanan zorlukları bu şekilde aştığı görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksoy, N.B. (2002). Geçmişten günümüze yazın çevirisi. Ankara:İmge Kitapevi.
- Arı, S. (2016). Çeviri ve kültürel semboller. İstanbul: Değişim.
- Baykan, A. (2005). “Sosyal-kültürel faktörlerin çevirideki rolü”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 14, s. 177-197.
- Erten, A. (1993). “Çeviride kültürel etkenler”, Hacettepe Üniversitesi Çeviribilim Uygulamaları Dergisi. 70-75.
- Gedik, Ü. (2020). “Kültürel unsurların çevirisinde eşdeğerlik sorunu: Farsça ta’âruf cümleleri”. Çeviriye Kültürel Bakış, (ed. Esra Uluşahin). Ankara: Nobel yayın.
- Gezer, G., & CAN, M. Z. (2019). “Kültürü çevirmek: kültür aktarımı kapsamında çeviri”. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (17), 355-370.
- Göktürk, Akşit (2010). Çeviri:dillerin dili. İstanbul:Yapı Kredi.
- Gürsel, N. (1978). “Çeviri etkinliği ve kültür”. Türk Dili Aylık Dil ve Yazın Dergisi Çeviri Sorunları Özel Sayısı, Yıl: 27, Cilt XXXVIII, S. 322, 21-26.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dilbilim
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
21 Haziran 2022
Gönderilme Tarihi
19 Nisan 2022
Kabul Tarihi
20 Haziran 2022
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Sayı: 28