Araştırma Makalesi

Türk dilinin sadeleşmesi meselesi: Yakup Kadri Örneği

Sayı: 30 21 Ekim 2022
  • Sabanur Yılmaz *
PDF İndir
TR EN

Türk dilinin sadeleşmesi meselesi: Yakup Kadri Örneği

Öz

Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Türk modernleşme sürecini yaşamış, bu süreçte yalnızca şair, gazeteci romancı olarak değil bir politikacı ve diplomat olarak da öne çıkmış bir isimdir. Yazmaya başladığı ilk metinlerde bireysel konulardan söz eden Yakup Kadri, zaman içinde gazetecilik mesleğinin ve yaşanan büyük olayların neticesinde sosyal meselelere yönelir. Tiyatrolarında ve mensur şiirlerinde karamsar bir bakış açısı vardır, kendi içine dönüktür ve bireysel konuları ele alır. Olgunluk döneminde kaleme aldığı romanlarında ise Osmanlı İmparatorluğu’nun dağılışı, Millî Mücadele ve ardından Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşu gibi toplumumuzda büyük değişimlere sebep olan süreçleri konu edinir. Bireyden topluma yönelişe paralel olarak yazarın kullandığı dil ve üslupta da değişimler dikkat çeker. İlk eserlerini Fecr-i Ati’nin dil anlayışıyla kaleme alan ve Yeni Lisan Hareketi’ne karşı çıkan Karaosmanoğlu, sonraki dönemde Millî edebiyata yönelir ve Yeni Lisan anlayışını benimser. Özellikle 1921 sonrası Karaosmanoğlu’nun eserlerinde dilin imgesel değerinin azaldığı, değiştiği, sadeleştiği görülmektedir. Yapılan bu çalışmada Türk Dilinin sadeleşme sürecine değinerek Karaosmanoğlu’nun bu süreçteki yeri tespit edilmeye çalışılacaktır. Yazarın ilk dönem eserlerinden olan Nirvana (1909), Veda (1929), Sağanak (1929) ve Mağara (1934) isimli dört tiyatro eseri dilin biçimleri ve imgesel değeri bağlamında incelenecek ve örneklerle somutlaştırılacaktır. İlk birkaç hikâye hariç Bir Serencam’daki hikâyeler, millî savaş hikâyeleri, hikâyelerinin ve romanlarının, konu ve dil bakımından tiyatrolarından ve mensur şiirlerinden farklı olduğu gösterilmeye çalışılacaktır. Aynı tarihte yazılmış olmalarına karşın Mağara (1934) isimli oyun ile Ankara (1934) romanı arasındaki dil, üslup ve konu farklı oldukça dikkat çekicidir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Akı, Niyazi (2001). Yakup Kadri Karaosmanoğlu/ İnsan- Eser- Fikir- Üslûp, İletişim Yayınları, İstanbul.
  2. Akyüz, Kenan (1995). Modern Türk Edebiyatının Ana Çizgileri 1860-1923, İnkılâp Kitabevi, İstanbul.
  3. Anderson, Benedict (2017). Hayali Cemaatler/ Milliyetçiliğin Kökenleri ve Yayılması, (çev. İskender Savaşır), Metis Yayınları, İstanbul.
  4. Atay, Falih Rıfkı (1967). “Dil”, Dil Devrimi Üzerine, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara.
  5. Başbuğ, Esra Dicle (2012). Resmî İdeoloji Sahnede, İletişim Yayınları, İstanbul. Berkes, Niyazi (2013). Türkiye’de Çağdaşlaşma, (Yayına Hazırlayan. Ahmet Kuyaş), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.
  6. Borak, Sadi (1997). Atatürk’ün Resmi Yayınlara Girmemiş Söylev Demeç Yazışma ve Söyleşileri, Kaynak Yayınları, İstanbul.
  7. Gellner, Ernest (2018). Uluslar ve Ulusçuluk, (çev. Büşra Ersanlı, Günay Göksü Özdoğan), Hil Yayın, İstanbul.
  8. Jusdanis, Gregory (1998). Gecikmiş Modernlik ve Estetik Kültür- Milli Edebiyatın İcat Edilişi, (çev. Tuncay Birkan), Metis Yayınları, İstanbul.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Dilbilim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Sabanur Yılmaz * Bu kişi benim
0000-0003-2843-8584
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

21 Ekim 2022

Gönderilme Tarihi

10 Eylül 2022

Kabul Tarihi

20 Ekim 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Sayı: 30

Kaynak Göster

APA
Yılmaz, S. (2022). Türk dilinin sadeleşmesi meselesi: Yakup Kadri Örneği. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 30, 324-338. https://doi.org/10.29000/rumelide.1192524

Cited By