Araştırma Makalesi

Afyonkarahisar ağızlarında eskicil ögeler

Sayı: 31 21 Aralık 2022
  • Serdar Karaoğlu
  • Nazmi Alan
PDF İndir
TR EN

Afyonkarahisar ağızlarında eskicil ögeler

Öz

Dil, geçmişten günümüze iç ya da dış etkenlerden dolayı sürekli değişip gelişen bir olgudur. Bu değişim, dilin ölçünlü yapısında hızlı bir şekilde gerçekleşirken o dilin ağızlarında ise daha yavaş gerçekleşmektedir. Bazen ölçünlü dilde kabul gören herhangi bir dil ögesi ağızlarda da yer edinebilmekte, ancak daha önceki ögenin yerini tamamıyla alamamaktadır. Yani dil kullanıcısı zihninde yer alan eski ögelere de konuşmasında her fırsatta yer verebilmektedir. Bu yönüyle bir dilin tarihî dönemleriyle olan bağlantısı ağızlarda daha net biçimde yer almaktadır. Aşağıdaki tümcelerde yer alan sındı ve soku (daşı) sözcükleri ölçünlü dilde olmayan ve Afyonkarahisar ağızlarında kullanılmaya devam eden eskicil ögelerdir. (a) (…) hē ondan sōna meselā ônceden sındı denirdi şindi ne§o sosyeteleşdî ma¢asa döndü. (Uysal, 2012, s. 249) (b) (…) meselā dibek de esas öz türkce şey§olara¢ so¢u daşı geçer bizde, dibek sōnadan meselā. (Uysal, 2012, s. 250) Bu bağlamda, çalışmanın konusu Afyonkarahisar ağızlarında eskicil ögelerdir. Bu nedenle, çalışmanın kapsamı Afyonkarahisar merkez ve ilçe ağızlarından oluşmaktadır. Bu kapsamda, Afyonkarahisar merkez ve ilçe ağızları üzerine yapılan çalışmalar esas alınmış ve söz konusu çalışmalar taranarak veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler, başta Dîvânu Lugâti't-Türk olmak üzere Eski Türkçe dönemiyle ilgili sözlük ve kaynaklarından faydalanılarak karşılaştırılmıştır. Çalışmada tespit edilen sözcüklerin, edebî yazı dili olan ölçünlü Türkiye Türkçesinde olmamasına dikkat edilmiştir. Ancak Güncel Türkçe Sözlük’te yer alıp halk ağzında kullanıldığı belirtilen sözcükler çalışmaya dâhil edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Arat, R. R. (1979). Kutadgu Bilig III (İndeks), İstanbul: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları.
  2. Arat, R. R. (1999). Kutadgu Bilig I (Metin), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  3. Ata, A. (2010). “Moğol Fütuhatı ve Doğu - Batı Türk Yazı Dili Kavramları Üzerine”, Türkoloji Dergisi, 17 (1), 29-37.
  4. Ata, A. (2011). Orhun Türkçesi, (Editörler Gürer Gülsevin, Mehmet Mâhur Tulum), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.
  5. Boz, E. (2006). Afyonkarahisar Merkez Ağzı (Dil Özellikleri - Metinler - Sözlük), Ankara: Gazi Kitabevi.
  6. Caferoğlu, A. (1968). Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü, İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi.
  7. Dinar, T. (2006). “Başmakçı ve Dazkırı Ağzı”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  8. Erdoğan, F. (2007). “Şuhut ve Yöresi Ağızları”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Dilbilim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Serdar Karaoğlu Bu kişi benim
0000-0002-8506-0082
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

21 Aralık 2022

Gönderilme Tarihi

15 Kasım 2022

Kabul Tarihi

20 Aralık 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Sayı: 31

Kaynak Göster

APA
Karaoğlu, S., & Alan, N. (2022). Afyonkarahisar ağızlarında eskicil ögeler. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 31, 538-549. https://doi.org/10.29000/rumelide.1221913

Cited By