Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yeni bir model: Kültür Günleri

Öz

Yabancı dil olarak Türkçenin öğretimi için yeni bir modelin geliştirilmesinin amaçlandığı bu çalışmada Kültür Günleri modelinin geliştirilmesine çalışılmıştır. Uygulama odaklı aksiyon araştırması modelinde tasarlanan süreçte önce 2016-2017 eğitim-öğretim yılında C1 seviyesindeki 7 öğrenci ve 5 hoca ile kültür aktarımı hakkındaki görüşlerini belirlemek için iki ayrı görüşme yapılmıştır. Aynı dönemde araştırmacılar tarafından tutulan araştırmacı günlüklerinde, görüşmelerden elde edilen verilerle örtüşecek şekilde, katılımcıların etkinlikler yönünden eğitim-öğretim sürecini zayıf bulduğu, kültür aktarımı hususunda Türk kültürünün öğretimi kadar kendi kültürlerini de tanıtmak istedikleri belirlenmiştir. Ayrıca kültür aktarımına dayalı etkinliklerin tasarlanmasının dil öğrenimi sürecini pozitif yönde etkileyebileceği sonucuna varılmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda 4 dil becerisini kapsayacak ve iki yönlü kültür aktarımını temin edecek Kültür Günleri modelinin geliştirilme sürecine başlanmıştır. 2016-2017 yılında Yıldız Teknik Üniversitesi Dil Atölyesi bünyesinde gerçekleştirilen Kültür Günleri’ndeki gözlem kayıtları katılımcıların Türkçe öğrenmeye yönelik tutumlarını pozitif yönde geliştirdiğini göstermektedir. 2017-2018 eğitim öğretim yılında ise sürecin dil becerilerini geliştirmesi için daha uzun süreli bir uygulamaya ihtiyaç duyduğu görülmüş ve mentorluk süreci ile Kültür Günleri’ne hazırlık sürecinin de planlanması sağlanmıştır. Böylece süreç 10 haftalık bir periyoda yayılmıştır. Kültür Günleri sürecinin tamamlanmasından sonra C1 seviyesindeki 20 katılımcı öğrenci ile görüşme çalışması yapılmış ve veriler içerik analizi ile bulgulaştırılmıştır. Araştırmacı günlükleri ve gözlem verileri ile örtüşen sonuçlara göre Kültür Günleri yabancı dil olarak Türkçe öğrenen 20 katılımcının 4 dil becerisini pozitif yönde etkilemiştir. Teklif edilen modelin yabancı dil olarak Türkçe öğretimi yanında farklı dillerin ikinci dil ve yabancı dil olarak öğretiminde fayda sağlayacağı da söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Kültür günleri,yabancı dil olarak Türkçe öğretimi,dil becerileri,kültür aktarımı

A new model in teaching Turkish as a foreign language: Culture Days

Öz

In this this study, we aimed to develop Culture Days model for Turkish teaching to foreigners. The study was designed as action research. Firstly, we conducted a focus group interview with 7 C1 level students in academic year 2016-2017. Besides, via research diaries, we reached the similar findings like having a poor education process with regard to activities. The participants also stated that they want opportunities to transfer their cultures. Based on these findings, we concluded that an activity based on the foreign students’ culture could be helpful to improving their Turkish language skills. In line with the data obtained, the development process of the Culture Days model has begun. The observation records of the Culture Days conducted by Yıldız Technical University Language Workshop in 2016-2017 is a positive way to improve the attitudes of the participants towards learning Turkish. In the 2017-2018 academic year, we determine that the process needed a longer term in order to improve the language skills, and the preparation process added to Culture Days model thanks to attendance of mentors. Thus, the process spread over a 10-week period. After the Cultural Days process, we interviewed 20 B2 level participants and the data were analyzed by content analysis. According to the results coinciding with the researcher's diaries and observation data, Culture Days positively affected the 4 language skills of 20 participants. Finally, the proposed model can be beneficial in teaching different languages as a second language and foreign language.

Anahtar Kelimeler

• Culture days,Turkish teaching to foreigners,language skills,culture transfer

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. Ü. (2003). Aktif öğrenme: Eğtim Dünyası Yayınları.
2. Alabaş, R., Kamer, S. T., & Polat, Ü. (2012). Öğretmenlerin Kariyer Gelişimlerinde Lisansüstü Eğitim: Tercih Sebepleri ve Süreçte Karşılaştıkları Sorunlar/Master's Degree Education in The Career Development of Teachers: Reasons of Preference and The Problems That They Face throughout The Process. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 89-107.
3. Altunkaya, H. (2017). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenenlerin Dinleme ve Okuma Kaygıları. Education Sciences, 12(3), 107-121.
4. Alyılmaz, C., & Onur, E. (2018). İkinci Dil Olarak Türkçe Öğrenen Öğrencilerin Türk Kültürüne Yönelik Farkındalıklarının İncelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 1269-1285.
5. Barın, E. (2004). Yabancılara Türkçe öğretiminde ilkeler. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD)(1), 19-30.
6. Behroozizad, S., Nambiar, R., & Amir, Z. (2014). Sociocultural theory as an approach to aid EFL learners. Reading, 14(2).
7. Beşoluk, Ş., & Horzum, M. B. (2011). Öğretmen adaylarının meslek bilgisi, alan bilgisi dersleri ve öğretmen olma isteğine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 44(1), 17-50.
8. Biçer, N. (2016). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Motivasyona İlişkin Öğrenci Görüşleri ve Sınıf içi Gözlemler/Views of Students about their Motivation in Teaching Turkish as a Foreign Language and Classroom Observations. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(1), 84-99.

9. Byrnes, H. (2009). Advanced language learning: The contribution of Halliday and Vygotsky: A&C Black.
10. Corbin, J. M., & Strauss, A. (1990). Grounded theory research: Procedures, canons, and evaluative criteria. Qualitative sociology, 13(1), 3-21.
11. Creswell, J. W. (2012). Educational research: planning, conducting and evaluating quantitative and qualitative research (4th ed.). 501 Boylston Street, Boston,: Pearson Education, Inc.
12. Çalışkan, N., & Çangal, Ö. (2013). Yabancılara Türkçe öğretiminde dil ihtiyaç analizi: Bosna-Hersek örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 101-136.
13. Dekker, S., & Fischer, R. (2008). Cultural differences in academic motivation goals: A meta-analysis across 13 societies. The Journal of Educational Research, 102(2), 99-110.
14. Er, H., & Ünal, F. (2017). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Lisansüstü Öğretime İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Journal of Kirsehir Education Faculty, 18(2).
15. Fahim, M., & Haghani, M. (2012). Sociocultural Perspectives on Foreign Language Learning. Journal of Language Teaching & Research, 3(4), 693-699.
16. Garrett, P. B. (2008). Researching language socialization. Encyclopedia of language and education, 10, 189-201.
17. Güleç, İ., & Bekir, İ. (2013). Türkçe Öğrenen Yabancıların Günlük Yaşama İlişkin Kültürel Algıları Üzerine Bir Araştırma. Sakarya University Journal of Education, 3(3), 95-106.
18. Hofstede, G., & Bond, M. H. (1984). Hofstede's culture dimensions: An independent validation using Rokeach's value survey. Journal of cross-cultural psychology, 15(4), 417-433.
19. Jacks, T., Wallace, S., & Nemati, H. (2012). Impact of culture on knowledge management: A meta-analysis and framework. Journal of Global Information Technology Management, 15(4), 8-42.
20. Karatay, H., & Kartallıoğlu, N. (2016). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenme Tutumu ile Dil Becerileri Edimi Arasındaki İlişki. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 203-214.
21. Kozulin, A. (2003). Psychological tools and mediated learning. Vygotsky’s educational theory in cultural context, 15-38.
22. Kramsch, C. (1991). Culture in language learning: A view from the United States. Foreign language research in cross-cultural perspective, 217-240.
23. Lantolf, J. P. (2000). Sociocultural theory and second language learning (Vol. 78): Oxford University Press.
24. Memiş, M. R. (2019). Türkçe Öğrenenlerin Dinleme Başarısını Artırmak İçin Kullanılabilecek İki Farklı Uygulama. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(2), 107-120.
25. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook: sage.
26. Moralı, G., & Göçer, A. (2019). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Kültür Paylaşımına Yönelik Öğretmen Görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(4), 1115-1129.
27. Oberg, G., & Ramírez, M. (2006). Cross‐linguistic meta‐analysis of phonological fluency: Normal performance across cultures. International Journal of Psychology, 41(5), 342-347.
28. Pilanci, H., & Saltık, O. (2018). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Dil Bilgisi İçeriğini Etkileyen Faktörler: A1, A2 Düzeyleri. Uluslararası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi, 4(9), 122-149.
29. Scheu, D. (1996). Integrating Cultural Activities in the Foreing language Classroom. Cuadernos de Filología Inglesa, 5(1).
30. Schreier, M. (2014). Qualitative content analysis in practice (K. Metzler Ed. 3rd ed.). Thousand Oaks, California: Sage publications.
31. Silverman, D. (2013). Doing qualitative research: A practical handbook: SAGE publications limited.
32. Smith, M. C., & Pourchot, T. (2013). Adult learning and development: Perspectives from educational psychology: Routledge.
33. Steel, P., & Taras, V. (2010). Culture as a consequence: A multi-level multivariate meta-analysis of the effects of individual and country characteristics on work-related cultural values. Journal of International Management, 16(3), 211-233.
34. Şahin, Ç., Kurudayıoğlu, M., Tunçel, H., & Öztürk, Y. A. (2013). Türkçe öğretmeni adaylarının lisans düzeyinde verilen yabancılara Türkçe öğretimi (YTÖ) dersine yönelik özyeterlik algıları. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 1(2), 36-45.
35. Şen, E., & İşigüzel, B. (2018). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Aktif Öğrenmenin Üretici Becerilerin Geliştirilmesine Etkisi (Gem Örneği). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
36. Tezcan, G., & Genç, S. Z. (2015). İlköğretim öğretmen adaylarının kariyer planları ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 7(03), 254-263.
37. Tiryaki, E. N. (2017). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Öğrencilerin Metin Oluşturma Becerilerinin ve Sorunlarının Belirlenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 21-32.
38. Triandis, H. C. (2018). Individualism and collectivism: Routledge.
39. Tunçel, H. (2015). Yabancı Dil Olarak Türkçe Konuşma Kaygısının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Yabancı Dil Olarak Türkçe Araştırmaları Dergisi(2), 107-135.
40. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. bs.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
41. Yuanfang, Y. (2009). A study of foreign language learning motivation and achievement: from a perspective of sociocultural theory. CELEA Journal, 32(3), 87-97.