Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri

Öz

Teknoloji alanında son yıllarda yaşanan gelişmeler, birçok disiplin gibi eğitimi de etkilemektedir. Bu gelişmeler sonucunda ortaya çıkan kavramlardan biri uzaktan eğitimdir. Televizyon, bilgisayar, tablet, cep telefonu gibi araç gereçler vasıtasıyla, fiziki etkileşim olmadan eğitim öğretim faaliyetlerinin yürütülmesi olarak tanımlanan uzaktan eğitim, geleneksel eğitimle kıyaslandığında birtakım farklılıklara sahiptir. Her yaş ve meslekten geniş bir kitleye hitap edebilme, zaman ve mekân yönünden sınırlamalara bağlı kalmaması, bireysel öğrenme niteliklerine göre şekillenebilmesi ve çoklu ortam araçlarının kullanımına izin vermesi gibi özellikleri bakımından uzaktan eğitim, yüz yüze yapılan eğitimden ayrışmaktadır. Birçok avantajı bulunmasına rağmen dikkat dağınıklığı riskinin fazla olması, teknik aksaklıkların muhtemel olması, sistem için gerekli altyapı ve teknik araç maliyetlerinin fazla olması gibi dezavantajları vardır. 2020 yılının ilk aylarında görülmeye başlayan ve giderek tüm dünyayı etkisi altına alan Koronavirüs salgını, eğitim-öğretim faaliyetlerini büyük oranda değiştirmiştir. Dünya genelinde olduğu gibi Türkiye’de de ilköğretim, ortaöğretim ve yükseköğretim olmak üzere bütün eğitim kademelerinde uzaktan eğitime geçilmiştir. Bu noktada yeni uygulanmaya başlanan uzaktan eğitim yönteminin öğrenciler açısından ne derece verimli olduğunun araştırılması önemli hâle gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türkçe eğitimi sürecinin uygulayıcı olmak üzere yetiştirilen Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitim sürecine ilişkin görüşlerini ortaya çıkarmaktır. Çevrimiçi ortamda Türkçe öğretmeni adaylarına sunulan uzaktan eğitimin öğretmen adayların temel dil becerilerine katkısı, yaşanan teknik sorunlar, bu eğitim yönteminin verimliliği vb. hususlarına ilişkin görüşler, tespit edilmek istenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul’da bulunan bir devlet üniversitesinin Türkçe Öğretmenliği Ana Bilim Dalı’nda eğitim gören Türkçe öğretmen adayları oluşturmaktadır. Araştırma verileri, araştırmacılar tarafından oluşturulan anket aracılığıyla Google Forms üzerinden toplanmıştır. Elde edilen veriler, içerik analiziyle çözümlenmiştir. Türkçe öğretmeni adaylarının bakış açısıyla uzaktan eğitim sürecinin daha verimli kılınması adına birtakım öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan eğitim,Türkçe öğretmeni adayları,görüş,Covid-19

Turkish teacher candidates’ views on distance education

Abstract

The developments in the field of technology in recent years affect education like many disciplines. One of the concepts that emerged as a result of these developments is distance education. Distance education, which is defined as conducting educational activities without physical interaction by means of tools such as television, computer, tablet, mobile phone, has some differences compared to traditional education. Distance education differs from face-to-face education in terms of features such as addressing a wide audience of all ages and professions, not being bound by time and spatial limitations, being shaped according to individual learning qualities and allowing the use of multimedia tools. Although it has many advantages, it has disadvantages such as high risk of distraction, probability of technical failures, and high infrastructure and technical vehicle costs required for the system. The epidemic of Koranavirus, which started to appear in the first months of 2020 and gradually affected the world, has changed the educational activities. As in the rest of the world, distance education has been started in all education levels in our country, including primary education, secondary education and higher education. At this point, it has become important to investigate how effective the distance education method, which has just been applied, is for students. The aim of this study is to reveal the opinions of prospective Turkish teachers who are trained to be the practitioners of the Turkish education process regarding the distance education process. The contribution of distance education offered to Turkish teacher candidates online to the basic language skills of prospective teachers, technical problems experienced, efficiency of this training method, etc. Opinions about the issues were asked to be determined. The study group of the research consists of prospective Turkish teachers studying at the Turkish Language Teaching Department of Yıldız Technical University in Istanbul. Research data was collected through Google Forms through a questionnaire created by researchers. The data obtained was analyzed by content analysis. Some suggestions have been developed to make the distance education process more efficient from the perspective of Turkish teacher candidates.

Keywords

• Distance learning,Turkish teacher candidate,opinion,Covid-19

Kaynakça

1. Akpınar, Y. (2003). Öğretmenlerin yeni bilgi teknolojileri kullanımında yükseköğretimin etkisi: İstanbul okulları örneği. The Turkish Online Journal of Education Technology-TOJET, 2(2), 79-96.
2. Altıparmak, M., Kurt, İ. D., Kapıdere, M. (2011). E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri. XI. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, 321-327.
3. Arat, T, Bakan, Ö. (2014). Uzaktan eğitim ve uygulamaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14 (1-2), 363-374.
4. Ateş, V. (2010). Gazi üniversitesi uzaktan eğitim programlarında kullanılmakta olan öğrenme yönetim sisteminin ders verenler açısından değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Bilişim Enstitüsü, Ankara.
5. Başar, M., Arslan, S., Günsel, E. ve Akpınar, M. (2019). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim algısı. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 3(2), 14-22.
6. Birkök, M. C. (2006). Uzaktan eğitimin sosyolojik kavramlarla analizi. Journal of Human Sciences, 1(1).
7. Clark, J. T. (2020). Distance education. Clinical Engineering Handbook içinde (ss. 410-415). Editör: Ernesto Iadanza. Floransa-İtalya: Academic Press.
8. Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri: beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. Ankara: Siyasal Kitabevi.

9. Creswell, J. W. (2017). Eğitim araştırmaları. İstanbul: EDAM Eğitim Danışmanlığı ve Araştırmaları Merkezi.
10. Demir, E. (2014). Uzaktan eğitime genel bir bakış. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (39), 203-212.
11. Duran, L. (2020). Distance learners' experiences of silence online: a phenomenological inquiry. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 21(1), 81-98.
12. Elcil, Ş., Şahiner, D. (2014). Uzaktan eğitimde iletişimsel engeller. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 6 (1), 21-33.
13. Ferdousi, N. (2010). Distance education for law promotes gender equity in Bangladesh. Asian Journal of Distance Education, 8(1), 81-86.
14. Gelişli, Y. (2015). Uzaktan eğitimde öğretmen yetiştirme uygulamaları: tarihçe ve gelişim. Journal of Research in Education and Teaching, 4 (3), 313-321.
15. Güneş, F. (2000). Okuma-yazma öğretimi ve beyin teknolojisi. Ankara: Ocak.
16. Jumani, N. B., Rahman, F., Chishti, S. H. ve Malik, S. (2011). Teachers training through distance mode in Allama Iqbal Open University (AIOU) Pakistan: A Case Study. Turkish Online Journal of Distance Education, 12(2), 76-90.
17. Kan Kılınç, B., Yazıcı, B., Günsoy, B., Günsoy, G. (2020). Perceptions and opinions of graduates about the effects of open and distance learning in Turkey. Turkish Online Journal of Distance Education, 21(1), 121-132.
18. Khan, H., Williams, J.B. (2007). Poverty alleviation through access toeEducation: can e-Learning deliver? (U21Global Working Paper, No. 002/2006) in “Poverty, Poverty Alleviation, and Social Disadvantage: Analysis, Case Studies and Policies”, Eds. C. A. Tisdell. New Delhi: Serials Publications.
19. Kırık, A . (2016). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi, (21), 73-94.
20. Kurudayıoğlu, M , Çetin, Ö. (2015). Temel beceriler ve Türkçe öğretimi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3 (3), 1-19.
21. MEB. (12 Mart 2020). Bakan Selçuk, koronavirüs’e karşı eğitim alanında alınan tedbirleri açıkladı. [http://www.meb.gov.tr/bakan-selcuk-koronaviruse-karsi-egitim-alaninda-alinan-tedbirleri-acikladi/haber/20497/tr adresinden 06.05.2020 tarihinde erişilmiştir.]
22. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma: desen ve uygulama için bir rehber. Ankara: Nobel Akademik.
23. Miles, M. B., Huberman, A. M. (2016). Nitel veri analizi. Ankara: Pegem Akademi.
24. Odabaş, H. (2003). İnternet tabanlı uzaktan eğitim ve bilgi ve belge yönetimi. Türk Kütüphaneciliği, 17(1), 22-36.
25. Özdemir, M . (2010). Nitel veri analizi: sosyal bilimlerde yöntembilim sorunsalı üzerine bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (1) , 323-343 .
26. Öztürk, L. (2005). Türkiye’de dijital eşitsizlik: Tübitak-bilten anketleri üzerine bir değerlendirme. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24, 111-131.
27. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
28. Saban, A., Ersoy, A. (2017). Eğitimde Nitel Araştırma Desenleri, Ankara: Anı.
29. Traxler, J. (2018). Distance learning—predictions and possibilities. Education Sciences, 8(35), 1-13.
30. Uçar, H. (2016). Uzaktan eğitimde motivasyon stratejilerinin öğrenenlerin ilgileri, motivasyonları, eylem yeterlikleri ve başarıları üzerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
31. UNESCO. (2020). COVID-19 educational disruption and response. [https://en.unesco.org/covid19/educationresponse adresinden 06.05.2020 tarihinde erişilmiştir.]
32. Ustati, R., & Hassan, S. S. S. (2013). Distance learning students' need: evaluating interactions from Moore's theory of transactional distance. Turkish Online Journal of Distance Education, 14(2), 292-304.
33. Uşun, S. (2006). Uzaktan eğitim. Ankara: Nobel.
34. Valentiner, D. (2002). Online Journal of Distance Learning Administration, 5(3), 1-11.
35. Wang, Y. (2004). Distance language learning: interactivity and fourth-generation internet-based videoconferencing. CALICO Journal, 21 (2), 373-395.
36. Wheeler, S. (2002). Student perceptions of learning support in distance education. Quarterly Review of Distance Education, 3(4), 19-29
37. WHO. (2020). Coronavirus disease (COVID-19) Pandemic. [https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019 adresinden 06.05.2020 tarihinde erişilmiştir.]
38. Yin, R. K. (2017). Durum çalışması araştırması. Ankara: Nobel Akademik.
39. YÖK. (11 Mayıs 2020). YÖK'ten Üniversitelerdeki Sınavların Yüz Yüze Gerçekleştirilmeyeceğine İlişkin Karar [Https://Www.Yok.Gov.Tr/Sayfalar/Haberler/2020/Yok-Ten-Sinavlara-İliskin-Karar.Aspx adresinden 18.05.2020 tarihinde erişilmiştir.]
40. YÖK. (13 Mart 2020). Koronavirüs (COVID-19) Bilgilendirme Notu: 1. [https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/coronavirus_bilgilendirme_1.aspx adresinden 06.05.2020 tarihinde erişilmiştir.]