Araştırma Makalesi

Çeviri eğitimine yönelik yeti temelli çeviri süreci ilişkisi

Sayı: 21 21 Aralık 2020
  • Refika Zuhal Gılıç *
PDF İndir
TR EN

Çeviri eğitimine yönelik yeti temelli çeviri süreci ilişkisi

Öz

Bu çalışmada çevirmenin baş aktör olarak deneyimlediği ve yönlendirdiği çeviri süreci ve bu süreçte devreye soktuğu yetilere değinilecektir. Ayrıca bu çalışmada çeviri eğitiminde kullanılmak üzere, çevirmen yetileri ve alt yetilerine dair kuramsal veriler eşliğinde zaman zaman bazı önermeler de yer verilecektir. Bu araştırma, üç ana bölüm ve alt başlıklarıyla tartışılacaktır. Üç ana bölüm olan kaynak metni algılama sürecindeki beceriler, hedef metni (çeviriyi) üretim sürecindeki beceriler ve erek metnin çevirmenin işvereninden ve hedef kültürden aldığı karşılığın (dönütün) değerlendirilmesi, alt başlıklarıyla beraber irdelenecektir. Bu analizin birincil hedefi çeviri öğrencilerinde bir çevirmende bulunması beklenen yetilerin yazılı çeviri süreciyle ilişkilendirilerek aktarılmasıyla beraber, yeni çevirmen yetileri önererek çevirmen adaylarında mesleki yeti farkındalığı oluşturmaktır. Yapılan bilgi sunusuyla söz konusu çeviri ve çevirmen yetileri hakkında bilim insanlarının ortaya koyduğu savların farklılık gösterdiği gözlemlenmektedir. Bu farklılıklar her ne kadar çeviri öğrencileri için bir zenginlik teşkil etse de, yeti bazlı çeviri sürecinin derslerde bütüncül şekilde aktarılmasının daha faydalı olacağı düşünülmektedir. Dolayısıyla bu araştırmada arka planda tutulan, hatta hiç önemsenmeyen eski ve yeni yetilere ait oldukları çeviri basamağı bağlamında değinilecektir. Sonuç olarak, bu çalışmada yazılı çeviri eğitimi için oluşturulan üç aşamalı aktif çeviri süreci ve devredeki çeviri yetileri modeli önermesiyle, yeti tabanlı çeviri eğitimine katkı sağlayacak bir ders olarak önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Adalı, O. (2003), Anlamak ve Anlatmak, 1.Baskı, Pan, İstanbul.
  2. Albir, A. H. (2007). Competence-based curriculum design for training translators. The interpreter and translator trainer, 1(2), 163-195.
  3. Akalın, R. (2016). Akademik Çeviri Eğitimi Açısından Çeviri Edinci Kavramı ve İçerimleri. Diyalog, 2016/2,56-65.
  4. Aslan-Karakul, S. (2015). Çeviri Uğraşı. Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic,Volume 10/4, p. 63-78. DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.7931 ISSN: 1308-2140, ANKARA-TURKEY
  5. Bachman, L. F. (1990). Fundamental Considerations in Language Testing. Oxford: Oxford University Press.
  6. Birkan-Baydan, E. (2016). Çeviri Eğitiminde Çeviri / Çevirmenlik Edinci: Problem Çözme Ve Karar Verme Konusunda Bır Farkındalık Uygulaması. İ.Ü.Çeviribilim Dergisi, 4 (7), 103-125. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/iuceviri/issue/16998/177608
  7. Canale, M., Swain, M. (1980). “Theoretical Bases of Communicative Approaches to Second Language Teaching and Testing”. Applied Linguistics, 1, 1-47.
  8. Canale, M. (1983). “From Communicative Competence to Communicative Language Pedagogy”. In J.C. Richards & R.W. Schmidt, (Ed). Language and Communication (pp.2-27). London:Longman.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Dilbilim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Refika Zuhal Gılıç * Bu kişi benim
0000-0003-3474-5804
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

21 Aralık 2020

Gönderilme Tarihi

17 Kasım 2020

Kabul Tarihi

20 Aralık 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: 21

Kaynak Göster

APA
Gılıç, R. Z. (2020). Çeviri eğitimine yönelik yeti temelli çeviri süreci ilişkisi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 21, 915-932. https://doi.org/10.29000/rumelide.843015

Cited By