Yazma Güçlüğü Görülen Öğrencilerin El Yazısı Okunaklık Düzeylerinin Arttırılmasında İpucunun Giderek Artırılması Uygulamasıyla Sunulan Öğretimin Etkililiği

DSM 5’te öğrenme bozukluğu görülen bireyler en az altı ay sürmek kaydıyla sözcükleri yanlış okuma, okuduğunu anlamada güçlük çekme, harfleri söylemede ve yazmada güçlükler gösterme, yazılı anlatım güçlüğü yaşama, sayılarla ilgili kuralları kavramada veya hesaplamada görülen güçlükler ve sayısal akıl yürütme güçlüklerinden en az birinin görülmesiyle belirlenen ve kronolojik yaşa göre beklenenin önemli derecede altında akademik performans sergileyen bireyler olarak belirtilmektedir. Araştırmalara göre öğrencilerin %10-34’lük bir oranının okul çalışmalarının gerektirdiği el yazısı yeterliliğine sahip olmadıkları görülmüştür. El yazısı yeterliliği gelişmemiş olan bu çocuklar “el yazısı zayıf olan” veya “disgrafili” olarak tanımlanmaktadırlar. El yazısında görülen bu zayıflık aynı zamanda öğrenme güçlüğününde belirtisi olarak bilinmektedir.

Ülkemiz alanyazınında yazma güçlüğünün giderilmesi ve el yazısı okunaklığının artırılmasına yönelik sınırlı sayıda eylem araştırmaları görülmektedir. Bu çalışmanın amacı yazma güçlüğü görülen öğrencilerin yazma becerilerini geliştirmede kopyalama metin uygulamasının ipucunun giderek artırılması yöntemiyle sunulmasının etkililiğini belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda ilköğretim dördüncü sınıfa devam eden ve yazım hataları formuna göre yazma güçlüğü tespit edilen iki öğrenci ile çalışılmıştır. Her iki öğrenciyle de 16 oturum düzenlenen çalışmanın deseni ABAB’dir. Araştırmada kullanılan kopyalama metinlerde ve öğretim ortamlarında yapılan değişikler ile genelleme elde edilirken izleme verileri tek bir öğrenciden alınabilmiştir. Uygulama sonucunda görülmüştür ki yazım yanlışı yapan bu öğrencilerin yazım hatalarında önemli derecede azalmalar olmuştur. Bu çalışmanın bulguları; yazım hataları yapan ve/veya doğru yazamayan öğrencilere karşı sınıf öğretmenlerinin daha olumlu bir tutum içerisinde olmalarını ve bu öğrenciler için neler yapabilecekleri konusunda bilgi sahibi olmalarını sağlayacağı düşünülmektedir. Yanlışsız öğretim yöntemlerinin, herhangi bir özel gereksinim tanısı almamış fakat akademik anlamda zorluk yaşayan öğrencilerin öğretim programlarına uyarlanmasıyla yapılan öğretimin etkililiğinin görülmesi açısından araştırmanın bulguları ayrı bir önem arz etmektedir.

Individuals who have learning disorders in DSM-5 (APA, 2013) has been defined as those who perform lower academic performance than expected regarding to chronological age, have difficulties, at least six months, in reading the words, understanding what they read, uttering and writing the letters, and difficulties in understanding the rules related to numbers and calculating the numbers, and having numerical reasoning. According to the studies, it has been seen that 10- 34 % of the students don’t have handwriting qualification needed for school works. Those children who couldn’t improve handwriting qualification have been defined as “those whose handwriting is weak” or “dysgraphia”. This weakness in handwriting is known as a sign of learning difficulties as well.

In the literature, it has been seen that there are limited studies related to the elimination of writing difficulties and increasing the readability of handwriting in Turkey. The aim of this study is to define the efficacy of copied- text application through the least to the most prompting procedure in improving writing skills of students who have dysgraphia. For this aim, it has been worked with two students who are going on fourth-grade and have writing difficulties according to Writing-Mistakes Form. The design of the study is ABAB, one of the single subject design models, and 16 sessions have been conducted with both students. Although it has been reached to the generalization within the changes in the copied- texts used in this study and in learning environments; maintenance data have been collected from only one student. The results of the study have shown that there has been an important decrease in writing mistakes of those students. The findings of this study are regarded that the teachers should be more positive attitudes towards the students who makes mistakes in writing or cannot write in a right way, and they should have knowledge about how useful they can be for those students. The findings of the study are so important in that errorless methods can be adaptable to the teaching programs of the students who have not received any special needs recognition but face academic difficulties in order to see the efficacy of those teaching methods.