İLAHİYAT FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN PSİKOLOJİK İYİ OLUŞLARI İLE DEĞER YÖNELİMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
Öz
Bu çalışma ile İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin psikolojik iyi oluş durumları ile değer yönelimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın evrenini İlahiyat Fakültesi öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem grubu olarak ise Erciyes, Dicle ve Karadeniz Teknik Üniversitesi’nden kolayda örneklem yoluyla seçilen 683 İlahiyat Fakültesi öğrencisi belirlenmiştir.
Verilerin analiz edilmesinde betimsel istatistik tekniklerinden ortalama ve standart sapma değerleri; çıkarımsal istatistik tekniklerinden iki ortalama arasındaki farkı tespit etmek amacıyla bağımsız gruplar t-testi; değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla ise Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon tekniği ve Regresyon analizi kullanılmıştır.
Araştırma sonucunda, öğrencilerin psikolojik iyi oluş ortalama puanının 3,63 olduğu; değer yönelimlerinde en yüksek ortalamayı 5,11 puan ile evrenselcilik, en düşük ortalamayı ise 3,49 puan ile güç faktöründe elde ettikleri; psikolojik iyi oluş toplam puanında kadınların puanlarının erkeklerden ortalama açısından anlamlı olarak daha yüksek olduğu; değer yönelimlerinde özyönelim, uyarılma, hazcılık, güvenlik, uyma, iyilikseverlik ve evrenselcilikte kadınların; güçte ise erkeklerin ortalama puanlarının anlamlı olarak daha yüksek olduğu; psikolojik iyi oluş toplam puanı ile özyönelim, uyarılma, hazcılık, başarı, güvenlik, uyma, geleneksellik, iyilikseverlik ve evrenselcilik arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca regresyon analizi sonucunda özyönelim, uyarılma ve iyilikseverlik değer yönelimlerinin psikolojik iyi oluşu anlamlı olarak %19 oranında açıkladığı görülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Din Psikolojisi,Psikolojik İyi Oluş,Değer Yönelimi,Üniversite Öğrencileri,İlahiyat Fakültesi
Kaynakça
- Aziz, Aysel. Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri ve Teknikleri. Ankara: Nobel Yayıncılık, 2014.
- Beydoğan, Başak. “Benlik Tipi Farklılıklarına Göre Algılanan İş Ortamı ve İyi Olma Hali”. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, 2008.
- Bulut, Meryem Berrin. “Examining The Influence Of Psychological Well-Being, Religious Worldviews And Self-Confidence On Family Leadership Orientation”. International Peer-Reviewed Journal of Humanities and Academic Science, sy. 20 (2017): 35–54.
- Cirhinlioğlu, Fatma Gül, ve Ahmet Fatih Şenel. “Kadına İlişkin Namus Anlayışı, Değerler Ve Cinsiyet Rolleri Arasındaki İlişkiler”. The Journal of Academic Social Science Studies, sy. 60 (2017): 311–24.
- Demirci, İbrahim, ve Ali Haydar Şar. “Kendini Bilme Ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 6, sy. 5 (2017): 2710–28.
- Demirutku, Kürşad, ve Nebi Sümer. “Temel Değerlerin Ölçümü: Portre Değerler Anketinin Türkçe Uyarlaması”. Türk Psikoloji Yazıları 13, sy. 25 (2010): 17–25.
- Diener, Ed. “Subjective well-being”. Psychological Bulletin 95, sy. 3 (1984): 542–75.
- Diener, Ed, Robert A. Emmons, Randy J. Larsen, ve Sharon Griffin. “The Satisfaction With Life Scale”. Journal of Personality Assessment, sy. 49 (1985): 71–75.
- Emre, Yusuf, ve Asım Yapıcı. “Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Vatandaşlarının Değer Yönelimleri”. Turkish Studies 10, sy. 2 (2015): 329–50.
- Ertürk, Abbas, Sultan Bilge Keskinkılıç Kara, ve Demet Zafer Güneş. “Duygusal Emek Ve Psikolojik İyi Oluş: Bir Yordayıcı Olarak Yönetsel Destek Algısı”. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 16, sy. 4 (2016): 1713–44.
