ARTVİN BORÇKA İLÇESİ PEYZAJ DEĞERLERİ ve TURİZM ETKİLEŞİMİ

Öz

Bu makalede Artvin ili Borçka ilçesinin doğal ve kültürel peyzaj değerleri ile turizm arasındaki ilişkinin ortaya konulması hedeflenmiştir. İlçenin peyzaj değerlerinin turizmle nasıl ilişkilendirilebileceği, ulusal ve uluslararası boyutta önemli bir destinasyona dönüşürken nasıl bir yol izlenebileceğine ilişkin verilerin toplanması çalışmanın kapsamı içinde yer almaktadır. Bu kapsamda yöneticiler, uzman gruplar, yöre halkı ve ziyaretçilerin katıldığı yüz yüze görüşmeler yapılarak anket çalışması yürütülmüş olup elde edilen anket sonuçları korelasyon ve varyans analizi ile değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler sonucunda ilçede koruma altına alınmış alanların (Koruma alanı) miras değeri, yaban hayatı ve sürdürülebilir doğal dokusunu devam ettirebildiği görülürken diğer alanların (Borçka kent merkezi, Kırsal alan ve Çoruh havzası nehir koridoru) kaynak değerlerini koruyamadığı ve turizme entegre edemediği tespit edilmiştir. Ayrıca bölgenin bazı noktaları turizm faaliyetleri altında sıklıkla ziyaret edilmesine rağmen bunun ilçeye ekonomik anlamda bir katma değer sağlamadığı da görülmüştür. Sonuç olarak bu çalışmada, Borçka ilçesinde doğal ve kültürel peyzajın koruma-kullanma dengesi içinde turizmle ilişkilendirilmesi ve sürdürülebilir turizmin nasıl sağlanacağına yönelik kapsamlı öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Doğal ve kültürel peyzaj, sürdürülebilir turizm, Artvin
• Doğal ve kültürel peyzaj
• Sürdürülebilri turizm

Kaynakça

1. Referans1 Liu, A. (2006). Tourism in Rural Areas:Kedah, Malaysia, Tourism Management 27 (5) 878–889
2. Referans2 Aronsson, L. (2000). The Development of Sustainable Tourism. London, Continuum.
3. Referans3 Bestard, A.B. ve Nadal, J.R. (2007). Modelling environmental attitudes toward tourism. Tourism Management 28(3) 688-695.
4. Referans4 Brown, G. (2006). Mapping Landscape Values and Development Preferences: a Method for Tourism and Residential Development Planning, International Journal of Tourism Research, 8, 101-113.
5. Referans5 Buckley, R. (2019). Measuring Sustainability of Individual Tourist Behavior, Journal of Travel Research, 58(4), 709-710.
6. Referans6 Cumming, G. (2011). Spatial Resilience: Integrating Landscape Ecology, Resilience, and Sustainability Landscape Ecology 26 (7) 899–909.
7. Referans7 Evans, G. (2007). Planning for urban tourism: a critique of borough development plans and tourism policy in London, Internatıonal Journal Of Tourısm Research 2, 307-326.
8. Referans8 Heslinga J.,Groote P., Vanclay F.(2017).Using a Social-Ecological Systems Perspective to Understand Tourism and Landscape İnteractions in Coastal Areas, Journal of Tourism Futures 3(1) 23-28.

9. Referans9 Heslinga J.,Groote P., Vanclay F.(2019).Towards Resilient Regions: Policy Recommendations for Stimulating Synergy between Tourism and Landscape, Journal of Sustainable Tourism. 27 (6) 773-787.
10. Referans10 Inskeep E. (1988). Tourism Planning: An Emerging Specialization, Journal of the American Planning Association, 54 (3) 360-372.
11. Referans11 Jeong, J., García L., Hernández J., Cabanillas F., (2014). An Operational Method to Supporting Siting Decisions for Sustainablerural Second Home Planning in Ecotourism Sites. Land Use Policy, 41 550–560
12. Referans12 Kiper, T., Özyavuz, M., Korkut, A. (2011). Doğal Peyzaj Özelliklerinin Kırsal Turizm Gelişimine Etkisi: Tekirdağ İli Şarköy İlçesi Örneği, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi 8(3) 22-34
13. Referans13 Kreisel W. and Reeh, T. (2011).Tourism and Landscape in South Tyrol, Central European Journal of Geosciences 3, 410-423.
14. Referans14 McCool, SF.,Spenceley A. (2014). Tourismandprotectedareas: A growingnexus of challengeandopportunity, African Protected Area Conservation and Science 56 (2) 1–2.
15. Referans15 McHarg, I. (1969).Design with Nature, The Natural HistoryPress, Garden City, New York.
16. Referans16 Mai, T., Smith, C., (2018). Scenario-Based Planning for Tourism Development Using System Dynamic Modelling: A Case Study of Cat Ba Island, Vietnam, TourismManagement, 68, 336-354.
17. Referans17 Paskaleva, K. (2007). New Paradigms in City Tourism Management: Redefining Destination Promotion Journal of Travel Research, 46 (1) 108-114.
18. Referans18 Panızzon, D.,Boulton A., (2000). Biodiversity in Australia: What, Whereandfor, Australian ScienceTeachersJournal 46 (4) 2-9.
19. Referans19 Ross, S., & Wall G., (1999). Evaluating ecotourism: The case of North Sulawesi, Indonesia, Tourism Management 20, 673-682
20. Referans20 Samsudin, P., & Maliki N., (2015) Preserving Cultural Landscape in Homestay Programme Towards Sustainable Tourism: Brief critical review concept, Procedia - Social and Behavioral Sciences 170, 433 – 441
21. Referans 21 Sarı, D., & Karaşah B., (2015). Hatila Vadisi Milli Parkı’nda (Artvin) Yer Alan Farklı Vejetasyon Tiplerinin Görsel Değerlendirmesi Üzerine Bir Çalışma, Türkiye Ormancılık Dergisi 16(1) 65-74
22. Referans22 Shoval, N.(2018). Urban Planning andTourism in EuropeanCities, TourismGeographies, 20(3) 371-376.
23. Referans23 Utami, W., Andalucia, Sitorus, R.,& Thalarosa, B.(2019). StudyingResilience on Urban Cultural Landscape Heritage, IOP Conference Series: Earth and Environmental Science29–30 Ekim 2018, Yogyakarta, Indonesia.
24. Referans24 T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, “Yayla Turizm Merkezleri”, 2013). http://www.ktbyatirimisletmeler.gov.tr/TR,11533/yayla-turizm-merkezleri.html (11.03.2013).
25. Referans25 Türkmen F., & Dönmez Y. (2015) Korunan Alanların Turizme Açılmasına İlişkin Yerel Halkın Görüşleri (Yenice Örneği) Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 5(2) 189-204.
26. Referans26 Ioannides D. (1995).Strengthening the Ties Between Tourism and Economic Geography: A Theoretical Agenda. Professional Georapher, 47, 49-60.
27. Referans27 Weaver D., (2001) Ecotouris, John Wiley & Sons Australia, Milton, Qld (2001)
28. Referans28 Zhang, H., Lei, S.L., (2012). A structural model of residents intention to partici-pate in ecotourism: the case of a wetland community. Tourism Manage. 33,916–925.