Hugo Wolf ve Francis Poulenc'in Şarkılarındaki La Minör Kavramı: Tonalite'nin Yorumu ve Tanımlanması
Öz
Klasik Batı Müziğindeki tonal kavram, yaratıcının öznelliği ve çağa uygun olarak sürekli bir değişim ile karşımıza çıkmaktadır. Her bestecinin kendine has yöntemleri dinleyicinin kulaklarında farklı algılamalar yaratmaktadır. Sırasıyla üçlü (ve/veya dörtlü) aralıklarla inşa edilen akor, yapıyı “triat” olarak adlandırmakta ve tonal kavramın hücresini oluşturmaktadır. Besteciler, öznel sanatın tonal tekniklerle yorumlanmasındaki çalışmaları yaratırken kişisel tekilliğin zaferine ulaşmak için bu ilkel semptomu kullandılar. Bu bağlamda la minör, farklı ortamlarda değişken davranışlar göstermekte olan tekil bir hücresel organizma olarak ele alınmıştır. Bu makalede aynı tonal kavramları farklı anlamlar ile kullanan Hugo Wolf’un “Das verlassene Mägdlein” ve Francis Poulenc’in “Ce Doux Petit Visage” şarkılarına karşılaştırma yönteminin uygulandığı ayrıntılı analizler sunulacak ve neden bu iki parçadaki la minörlerin farklı anlamlar barındırdığı sorusu sorulacaktır. Cevap, Riemann yönteminde ve bu yöntemin duyumsal beğenisinde aranmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Steven Rings, “Tonality and Transformation” (Oxford Studies in Music Theory), Oxford University Press, 2011
- Fred Lerdahl, “Tonal Pitch Space” Oxford University Press, 2001
- Bryan Hyer, “Reimag(in)ing Riemann”, Journal of Music Theory Vol.39, No1 (Spring), 1995
- Hugo Riemann, “Harmony Simplified: Or The Theory of the Tonal Functions of Chords”,HardPress, 2013
- David Lewin, “Generalized Musical Intervals and Transformations”, Oxford University Press, 2007
- Dimitri Tymoczko, “ A Geometry of Music, Harmony and Counterpoint in the Extended Common Practice”, (Oxford Studies in Music Theory), Oxford University Press, 2011
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Berkant Gençkal
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
1 Haziran 2015
Gönderilme Tarihi
11 Şubat 2015
Kabul Tarihi
8 Nisan 2015
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Cilt: 5 Sayı: 8