Ludwig and Beethoven 5. Piano Concerto ( Emperor )

Öz

Beethoven is one the staggering figures in the western music history. He subverted all the forms belong to the past with his avant-garde expression, opened the doors to romanticism, and became an important reference point for the all composers in the 19th century. Beethoven, caused a serious breaking point in the music history with his orchestral, piano solo and chamber music works, had a transformative role as dominating the future of the art of music. His 32 sonatas and 5 concertos for piano became the essential pieces for pianists, among the most important works of the music history. He achieved an extraordinary integrity through building a symphonic relationship between orchestra and piano, developed a new and distinctive way to express by breaking the traditional manners of telling one by one since his “1st Piano Concerto”. Beethoven’s “5th Piano Concerto” is one of the peak points of this kind of expression. This work has been one of the most affected piano concerto for the 19th century piano school for its technical and expressive perspective. In none of the earlier piano concertos of Beethoven, the technical limitations of the piano was ever used as extensively as seen in the 5th piano concerto. This piece captured all the attention and the influence of the romantic composers at his time.

In this article, Beethoven’s 5th piano concerto is discussed for its unusual and contrary features against tradition. First the paper emphasises the concerto’s position in the music history, then the movements are analysed individually. The analyse exposes the works contrary aspects to the classical style and Beethoven’s prospective personality. 

Anahtar Kelimeler

• Beethoven,piano,concerto,technique,expression.

Ludwig van Beethoven 5. Piyano Konçertosu (İmparator)

Öz

Beethoven, Klasik Batı müziği tarihinin en sarsıcı figürlerinden birisidir. İlerici anlatımıyla, geçmişe ait tüm biçimleri altüst ederek romantizmin kapılarının ardına kadar açılmasını sağlamış ve 19. yüzyıldaki tüm bestecilerin önemli bir referans noktası olmuştur. Gerek orkestra, gerek solo piyano, ve gerekse oda müziği alanında yazdığı eserlerle müzik tarihinde ciddi bir kırılmaya yol açmış olan Beethoven, müzik sanatının geleceğine yön vererek dönüştürücü bir rol oynamıştır. Piyano için yazmış olduğu 32 sonat ve 5 konçerto, müzik tarihinin en önemli eserleri arasında yer alarak piyanistlerin vazgeçilmez parçaları haline gelmiştir. Orkestra ve piyano arasında kurduğu senfonik ilişkiyle olağanüstü bir bütünlüğe ulaşmış olan Beethoven, “1. Piyano Konçertosu”ndan itibaren geleneksel anlatım biçimlerini birer birer kırarak kendine özgü, yeni bir ifade türü geliştirmiştir. Bu ifade türünün zirve noktalarından biri “5. Piyano Konçertosu”dur. Eser, anlatım ve teknik açıdan ortaya koyduğu özelliklerle romantik piyano okulunu ciddi biçimde etkisi altına almıştır. Beethoven daha önceki konçertolarının hiçbirinde piyano tekniğinin sınırlarını bu denli zorlamamış ve kural tanımaz tavrıyla 19. yüzyıl müziğine damgasını vurmayı başarmıştır.

Bu makalede Beethoven’in “5. Piyano Konçertosu”nun geleneğe aykırı olan sıra dışı özellikleri ele alınmıştır. Önce konçertonun müzik tarihindeki konumu üzerinde durulmuş, daha sonra da bölümler ayrı ayrı incelenerek analiz edilmiştir. Yapılan analizler, eserin klasik üsluba sığmayan kural dışı tavrını ortaya koymuş ve bu bağlamda Beethoven’in ne denli ilerici bir kişiliğe sahip olduğu gözler önüne serilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Beethoven, piyano, konçerto, teknik, anlatım

Kaynakça

1. Aktüze, İrkin. Müziği Okumak. Birinci Basım. İstanbul: Pan Yayıncılık, 2003
2. Claudon, Francis. Romantizm Sanat Ansiklopedisi. Çev.: Özdemir İnce ve İlhan Usmanbaş. İstanbul: Remzi Kitabevi, 1994.
3. Erten A. - Özkılıç, O. F.- Unan, C. Büyük Kompozitörler. İstanbul: Varlık Yayınevi, 1963.
4. Fenmen, Mithat. Piyanistin Kitabı. Ankara: Akba Kitabevi, 1947.
5. Gerig, Reginald R. Famous Pianists and Their Technique. Üçüncü Baskı. Music Book Club Edition, 1990
6. Mach, Elyse. Great Contemporary Pianists Speak for Themselves. New York: Dover Edition, 1988.
7. Mimaroğlu, İlhan. Müzik Tarihi. Beşinci Basım. İstanbul: Varlık Yayınları, 1995.
8. Pamir, Leyla. Müzikte Geniş Soluklar. İstanbul: Ada yayınları, 1989.

9. Say, Ahmet. Müzik Ansiklopedisi, C. 2. Ankara: Sanem Matbaası.
10. Schonberg, Harold C. Büyük Besteciler. Çev.: Ahmed Fethi Yıldırım.
11. İstanbul: Doğan Egmont Yayıncılık, 2013.
12. Sözer, Vural. Müzik, Ansiklopedik Sözlük. İstanbul: Remzi Kitabevi, 1996.
13. Yener, Faruk. Müzik Kılavuzu. Beşinci Basım. Ankara: Bilgi Yayınları, 1991.
14. Yener, Faruk. Müzik. İstanbul: Beyaz Köşk Yayınları.