ACİL SERVİS ÇALIŞANLARININ KURUMLARINA GÜVEN VE AİDİYETLERİNİN HİZMET SUNUMUNA YANSIMASI

Öz

Acil servisler, hayati tehlikesi olan ve acil müdahale edilmesi gereken hastalara gerekli müdahalenin yapıldığı alanlardır. Kendini acil olarak gören her hasta acildir ilkesiyle 7 gün 24 saat hizmet veren birimlerdir. Bu çalışmanın amacı acil servis çalışanlarının kurum içerisinde güven ve aidiyet duygusunun ölçülmesinin yanı sıra güven ve aidiyetin sunulan hizmete etkisini anlamaya çalışmaktır. Çalışmada kullanılan yöntem, nitel araştırma deseni çerçevesinde yüz yüze görüşmelerle kişisel deneyimler sonucu oluşan düşünceler görüşüleceği için fenomonolojik yaklaşımdır. Aynı zamanda araştırmada nitel veri toplama araçlarından yarı yapılandırılmış görüşme ve doküman analizinden faydalanılmıştır. Yapılan görüşmelerden elde edilen metinler tümevarımsal bir yaklaşım izlenerek içerik analizine tabi tutulmuştur. Verilerin analizinde NVIVO 11 yazılımından yararlanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre çalışanlarda güven ve aidiyet duygusunun zayıf olduğu ortaya çıkmıştır. Güven ve aidiyet duygusunun zayıflığı verilen hizmetin kalitesini doğrudan etkilemektedir. Çalışanların, kurumlarına güven ve aidiyetinin zayıflamasına neden olan faktörler ortadan kaldırılmalı ve sağlık kurumları, çalışanlarında güven ve aidiyet oluşturacak çalışmalar yapmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Güven
• Aidiyet
• Sağlık Çalışanı
• Acil Servis

REFLECTION OF EMERGENCY SERVICE EMPLOYEES' TRUST AND LOYALTY TO THEIR ORGANIZATIONS ON SERVICE PROVISION

Öz

Emergency services are areas where necessary intervention is provided to patients who are life-threatening and require urgent intervention. They are units that provide service 24 hours a day, 7 days a week, with the principle that every patient who considers himself an emergency is an emergency. The aim of this study is to measure the sense of trust and belonging of emergency service employees within the institution, as well as to try to understand the effect of trust and belonging on the service provided. The method used in the study is the phenomenological approach, as the thoughts formed as a result of personal experiences will be discussed through face-to-face interviews within the framework of the qualitative research design. At the same time, semi-structured interviews and document analysis, which are qualitative data collection tools, were used in the research. The texts obtained from the interviews were subjected to content analysis following an inductive approach. NVIVO 11 software was used to analyze the data. According to the results of the study, it was revealed that the employees' sense of trust and belonging was weak. The weakness of the sense of trust and belonging directly affects the quality of the service provided. Factors that weaken employees' trust and belonging to their institutions should be eliminated and health institutions should carry out studies that will create trust and belonging in their employees.

Anahtar Kelimeler

• Trust
• Belonging
• Healthcare Worker
• Emergency Room

Kaynakça

1. Çınarlı, İ, Yücel Bourse, H. (2014). Sağlık İletişiminin Bakış Açısı ile Türkiye’de Sağlık İşyeri Ortamında Sağlık Çalışanlarına Yönelik Şiddet. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, Özel Sayı: 3 (Sağlık İletişimi),31- 52.http://iletisimdergisi.gsu.edu.tr/tr/pub/issue/7383/ 96657, (Erişim Tarihi: 12.11.2022).
2. Çalış, M. (2020). Ambulansla ve Ayaktan Acil Servise Başvuran Hastaların Acil Servis Doktorlarınca Acil Serviste Kalış Sürelerinin Öngörülme Düzeylerinin Araştırılması, Tıpta Uzmanlık Tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği.
3. Dikicioğlu Çetin, E. (2013) Toplum Gözüyle Sağlık Çalışanlarına Şiddet: Nedenler, Tutumlar, Davranışlar, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Halk Sağlığı AD, Ankara, http://medicaljournal.gazi.edu.tr.
4. Durmuş, O. (2009) Acil Serviste Hastaların Uzun Bekleme Sürelerine Etki Eden Faktörler, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı, Acil Tıp Dergisi- Tr J Emerg Med 2012;12(2):62-68.
5. Eisenhardt, K, M. (1989). Building Theories from Case Study Research, Stanford University, Academy Of Management, Vol. 14, No. 4 (Oct., 1989), Pp. 532-550
6. Er, T, Ayoğlu, F, Açıkgöz, B. (2021). Sağlık çalışanına yönelik şiddet: Risk faktörleri, etkileri, değerlendirilmesi ve önlenmesi. Turkish Journal of Public Health, 19 (1), 69-78. DOI: 10.20518/tjph.680771
7. Ergen, K. (2022). Sağlık Çalışanlarının Şiddete Maruz Kalma ve Beyaz Kod Kullanım Durumlarının İncelenmesi, yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Halk Sağlığı Hemşireliği Anabilim Dalı Halk Sağlığı Hemşireliği Programı.
8. Gürel, T. (2009). Hizmet İçi Eğitimlerin Kurum İçi İletişim Aracı Olarak Kullanımına Yönelik Bir Öneri. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari BilimlerDergisi,23(3),19-34.https://dergipark.org.tr/en/pub /atauniiibd/issue/2672/34997, ,(Erişim Tarihi: 12.01.2023).

9. Kara, G. (2020). Sağlıkta Şiddet ve Defansif Tıp Uygulamaları Üzerine Nitel Bir Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Sağlık Yönetimi Anabilim Dalı.
10. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi (15. baskı). Ankara: Nobel Yay. Dağ.
11. Özişli, Ö. (2022). Sağlıkta Şiddetin Nedenleri Üzerine Bir Araştırma. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 8 (1), 62-68. Retrievedfromhttps://dergipark.org.tr/en/pub/usaysad/issue/69679/1072269
12. Peltekoğlu, F. (1993). Kurum İçi İletişim ve Kurumsal İmaja Katkısı, Marmara lletişin Dergisi, Say4:4, Ekim 1993.
13. Pozantı, S. (2019). Hastane ve Sağlık Kuruluşlarında Kurum İçi İletişim. SDÜ Sağlık Yönetimi Dergisi, SDÜ Sağlık Yönetimi Dergisi, 46-63. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sdusyd/issue/47505/437902
14. Sezer, B. (2023). Kurum İçi İletişimde Duygusal Bulaşmanın Rolü: Yönetici-Çalışan Üzerine Bir Araştırma, Doktora Tezi, T.C. Maltepe Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
15. Sezgin, D. Yıldırım, İ, E. (2021) Pandemide Sağlık Çalışanlarına Şiddet, Igdır Internatıonal Socıal Scıences Congress, Nisan, 2021. Congress Full Texts Book, ISBN:978-605-74616-8-1, s, 281-290.
16. Söyük, S. Arslan Kurtuluş, S. (2017). Acil Servislerde Yaşanan Sorunların Çalışanlar Gözünden Değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6 (4), 44-56. https:// dergipark.org.tr/tr/pub/gumussagbil/issue/32215/358125
17. Sungur, E. (2018). Ülke Orijininin Kurumsal Kültüre Yansıması, Kurum İçi İletişim ve İnsan Kaynakları Uygulamaları: Ikea Örneği. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 5 (2), 109-133,https:// dergipark.org.tr/en/pub/iled/issue/43342/527394
18. Torun, N. (2020). Şiddete yönelik beyaz kod verilerin değerlendirilmesi" Çukurova MedikalJurnal45977- 984https://dergipark.org.tr/tr/pub/cumj/issue/ 54246/726340
19. Yeşilbaş, H. (2016). Sağlıkta Şiddete Genel Bakış. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 1(3): 44-54
20. Yıldırım, G. (2020). Halkla İlişkilerde Paydaş Teorisi Perspektifinden Kurum İçi İletişimin Çalışanların Kurumsal Bağlılıklarına Etkisi. Selçuk İletişim,13(2),438-470.https://dergipark.org.tr/en/pub /josc/issue/ 55089/696751
21. Yıldırım, N. (2022). Sağlık Çalışanı ile Hasta ve Hasta Yakını İletişiminde Medyanın Olumsuz Etkisi, Ed. Topbaş M. 2. Uluslararası Tıp, Sağlık ve İletişim Bilimleri Kongresi, Kongre Kitabı, ISBN: 978-605-70074-8-3 (363-371) Eskişehir.
22. Yıldız, M. S. (2019). Türkiye’de Sağlık Çalışanlarına Yönelik Şiddet: Ankara İlinde Araştırma. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 22 (1), 135-156. https://dergipark.org.tr/en/pub/hacettepesid/issue/43867/539729
23. Zorlu, Y. (2016). Medyadaki Şiddet ve Etkileri. Humanities Sciences, 11 (1), 13-32. https://dergipark.org.tr/tr/pub/nwsahuman/issue/19954/213431