The Relationsip Between Vocational School Students Success Orientation And Well-Being Model (PERMA)

Öz

Objective: The aim of this study is to determine the relationship between the success orientations of the vocational high school students and the PERMA scale which evaluates the well-being with positive emotions, attachment, positive relationships, meaning and success dimensions. Materials and Methods: The research was conducted on the students studying at a vocational college of a foundation university in Istanbul. A survey was conducted to obtain data. The survey consists of demograhipical questions, PERMA and Success Orientation scale. Normality test, Mann Whitney U, Kruskal Wallis test and Spearman Correlation co-efficienct was used for analyzing the data. Results and Conclusion: The results indicated that there is significant, positive but low-level relationship between PERMA and success orientation.

Anahtar Kelimeler

• PERMA
• Success Orientation
• Well-Being
• University Students

Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Başarı Yönelimlerinin İyi Oluş Modeli (PERMA) İle İlişkisi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, meslek yüksekokulu öğrencilerinin başarı yönelimleri ile iyi oluşu olumlu duygular, bağlanma, olumlu ilişkiler anlam ve başarı boyutlarıyla değerlendiren PERMA ölçeği arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, İstanbul ilinde bulunan bir vakıf üniversitesinin meslek yüksekokulunda eğitim gören öğrenciler üzerinde yapılmıştır Araştırmada veri toplama aracı anket kullanılmıştır. Anket formu, demografik sorular, PERMA ölçeği ve Beş Boyutlu İyi Oluş Modeli ölçeklerini içermektedir. Kasım-Aralık 2018 tarihleri arasında öğrencilere yüz yüze anket uygulaması yapılmıştır. Verilerin analizinde, normallik testleri, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve Spearman Korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Bulgular ve Sonuç: Çalışmanın sonuçları, PERMA modeli ile başarı yönelimi arasında anlamlı pozitif yönlü ancak zayıf bir ilişkinin varlığını göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• PERMA
• Başarı Yönelimi
• İyi Oluş
• Üniversite Öğrencileri

Kaynakça

1. Akın, A. (2006). 2x2 Başarı Yönelimleri Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 1 13.
2. Ames, C. (1992). Classrooms: Goals, structures, and student motivation. Journal of Educational Psychology, 84, 261-271.
3. Arslan, S., & Ahmet, A. K. I. N. (2015). 2x2 Başarı yönelimleri ölçeği (revize formu): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya University Journal of Education, 5(1), 7-15.
4. Berber, A., & Eker, C. (2018). Ortaöğretim Öğrencilerinin Umut ve Başarı Yönelimleri Arasındaki İlişki. Itobiad: Journal of the Human & Social Science Researches, 7(3).
5. Boniwell, I. (2008). Positive psychology in a nutshell: A balanced introduction to the science of optimal functioning. Personal Well-Being Centre.
6. Butler, J. ve Kern, M. L. (2016). The PERMA-Profiler: A brief multidimensional measure of flourishing. International Journal of Wellbeing, 6(3), 1-48.
7. Caprara, G. V., Barbaranelli, C., Pastorelli, C., Bandura, A., & Zimbardo, P. G. (2000). Prosocial foundations of children’s academic achievement. Psychological Science, 11, Demirci, İ., Ekşi, H., Dinçer, D., & Kardaş, S. Beş boyutlu iyi oluş modeli: PERMA Ölçeği Türkçe Formunun geçerlik ve güvenirliği.
8. Elliot, A. J. (1999). Approach and avoidance motivation and achievement goals. Educational Psychologist, 34, 169-189.

9. Elliot, A. J., & McGregor, H.A. (2001). A 2x2 achievement goal framework. Journal of Personality and Social Psychology, 80, 501-519.
10. Fredrickson, B. L., Tugade, M. M., Waugh, C. E., & Larkin, G. R. (2003). What good are positive emotions in crisis? A prospective study of resilience and emotions following the terrorist attacks on the United States on September 11th, 2001. Journal of personality and social psychology, 84(2), 365.
11. Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L., & Black, W. C. (1998). Multivariate data analysis (5e éd.).
12. Hoyt, L. T., Chase-Lansdale, P. L., McDade, T. W., & Adam, E. K. (2012). Positive youth, healthy adults: Does positive wellbeing in adolescence predict better perceived health and fewer risky health behaviors in young adulthood? Journal of Adolescent Health, 50, 66–73. doi:10.1016/j.jadohealth. 2011.05.002
13. İzci, E., & Koç, S. (2012). Pedogojik formasyon eğitimi alan öğrencilerin başarı yönelim düzeylerinin incelenmesi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(8), 31-43.
14. Kaplan, A., & Maehr, M. L. (1999). Achievement goals and student well-being. Contemporary educational psychology, 24(4), 330-358.
15. Kaya, F. (2016) Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin başarı yönelimi, kendini engelleme davranışları ve demografik özelliklerinin okula yabancılaşmayı yordama düzeylerinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Adana.
16. Kern, M. L., Waters, L., Adler, A., & White, M. (2014). Assessing employee wellbeing in schools using a multifaceted approach: Associations with physical health, life satisfaction, and professional thriving. Psychology, 5(06), 500.
17. Kern, M. L., Benson, L., Steinberg, E. A., & Steinberg, L. (2016). The EPOCH measure of adolescent well-being. Psychological assessment, 28(5), 586.
18. Keyes, C. L. M. (1998). Social well-being. Social Psychology Quarterly, 61, 121-140.
19. Khaw, D. ve Kern, M. (2014). A cross-cultural comparison of the PERMA model of well-being. Undergraduate Journal opf Psychology at Berkeley, University of California, 8, 10-23.
20. Lovett, N. ve Lovett, T. (2016). Wellbeing in education: Staff matter. International Journal of Social Science and Humanity, 6(2), 107-112.
21. Lyubomirsky, S., Sheldon, K. M., & Schkade, D. (2005). Pursuing happiness: the architecture of sustainable change. Review of general psychology, 9(2), 111.
22. Myers, D. G., & Diener, E. (1995). Who is happy? Psychological Science, 6, 10-19.
23. Peterson, C. (2006). A primer in positive psychology. New York, NY: Oxford University Press.
24. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069-1081.
25. Seligman, M. E. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being (1st Free Press hardcover ed.). New York, NY: Free Press Snyder, C. R., & Lopez, S. J. (2002). The future of positive psychology. Handbook of positive psychology, 751-767.
26. Tay, L., Tan, K., Diener, E., & Gonzalez, E. (2013). Social relations, health behaviors, and health outcomes: A survey and synthesis. Applied Psychology: Health and Well-Being, 5(1), 28-78.
27. Theis, D., & Fischer, N. (2017). Sex differences in the development of achievement goals in middle school. Learning and Individual Differences, 57, 170-177.
28. Uçar, H. (2012). İngilizce Öğretmen Adaylarının Özyeterlik İnancı, Başarı Yönelimi ve Çevrimiçi Öğrenme Ortamına Katılım Durumu: Uzaktan İÖLP Örneği [Self-Efficacy of English Teacher Candidates, Success Orientation and Participation in the Online Learning Environment: Remote IOLP Example], Yüksek Lisans Tezi. Uzaktan Eğitim Ana Bilim Dalı, Sosyal Bilimler Enstitüsü. AnadoluÜniversitesi. Eskişehir, 120.
29. Wang, M. C., Haertel, G. D., & Walberg, H. J. (1997). Learning influences. In H. J. Walberg & G. D. Haertel (Eds.), Psychology and educational practice (pp. 199–211). Berkeley, CA: McCatchan.
30. Waters, L. (2014). Balancing the curriculum: Teaching gratitude, hope and resilience. In H. Sykes (Ed.), A love of Ideas (pp. 117–124). Albert Park: Future Leaders Press.