The Relationship of Physical Activity Levels and Quality of Life in Housewives

Öz

The aim of this study is to determine relationship between housewives' physical activity levels and their quality of life. Housewives between the ages of 18-65, not working in a job, not pregnant, included in study. A questionnaire consisting of 54 items applied to housewives who will participate in research in face-to-face. According to International Physical Activity Questionnaire-Short Form (IPAQ-Short Form); 72 housewives (24%) with <600 MET min/week (FAlow), 127 housewives (42.3%) with 600-3000 MET min/week (FAmoderate) and 101 (33.7%) housewives who were >3000 MET min/week (FAhigh) were included in study. When descriptive features between groups compared, it was observed that body mass index of FAmoderate was lower compared to other two groups (p=0.005) and alcohol consumption rate of FAhigh was lower compared to FAlow (p=0.009). When difference analysis of Short Form-36 (SF-36) subheadings performed between groups, it observed that physical function subheading score of SF-36 of FAlow was lower than other two groups (p=0.005). As result of correlation analysis, it determined that SF-36 physical function sub-score showed a negative linear relationship with age and BMI, and a positive linear relationship with IPAQ-Short Form MET/week value (p˂0,05). It determined that SF-36 physical role difficulty, pain and general health perception sub-scores showed a negative linear relationship with age (p˂0,05). It was found that SF-36 emotional role difficulty sub-score showed a negative linear relationship with BMI (p˂0,05). It determined that SF-36 social functionality sub-score showed a positive linear relationship with IPAQ-Short Form MET/week value (p˂0,05). Regular exercise creates a relationship with quality of life of housewives in different sub-titles.

Anahtar Kelimeler

• housewife
• physical activity
• quality of life

Ev Hanımlarının Fiziksel Aktivite Düzeyleri ile Yaşam Kalitelerinin İlişkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı, ev hanımlarının fiziksel aktivite düzeyleri ile yaşam kalitelerinin ilişkisini saptamaktır. Gelir getiren bir işte çalışmayan, hamile olmayan, 18-65 yaş arası toplam 300 ev hanımı çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmaya katılan ev hanımlarına toplam 54 maddeden oluşan anket yüz yüze ortamda uygulanmıştır. Çalışmaya, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi-Kısa Form (UFAA-Kısa Form)’a göre <600 metabolik eşdeğer (MET) dk/hafta olan (FAdüşük) 72 (%24), 600-3000 MET dk/hafta olan (FAorta) 127 (%42,3) ve >3000 MET dk/hafta olan (FAyüksek) 101 (%33,7) ev hanımı dahil edilmiştir. Gruplar arası tanımlayıcı özellikler kıyaslandığında diğer iki gruba kıyasla FAorta’nın vücut kütle indeksinin daha az olduğu (p=0,005) ve FAdüşük’e kıyasla FAyüksek’in alkol kullanım oranının daha az olduğu gözlemlenmiştir (p=0,009). Kısa form-36 (KF-36) alt başlıklarının gruplar arasındaki fark analizi yapıldığında FAdüşük’ün KF-36’nın fiziksel fonksiyon alt başlığı puanı diğer iki gruba kıyasla daha düşük olduğu gözlemlenmiştir (p=0,005). Yapılan korelasyon analizleri sonucunda KF-36 fiziksel fonksiyon alt puanının yaş ve vücut kütle indeksi ile negatif yönlü, UFAA-Kısa Form MET/hafta değeri ile pozitif yönlü doğrusal ilişki gösterdiği belirlenmiştir (p˂0,05). KF-36 fiziksel rol güçlüğü, ağrı ve genel sağlık algısı alt puanlarının yaş ile negatif yönlü doğrusal ilişki gösterdiği saptanmıştır (p˂0,05). KF-36 emosyonel rol güçlüğü alt puanının ise vücut kütle indeksi ile negatif yönlü doğrusal ilişki gösterdiği bulunmuştur (p˂0,05). KF-36 sosyal işlevsellik alt puanının UFAA-Kısa Form MET/hafta değeri ile pozitif yönlü doğrusal ilişki gösterdiği tespit edilmiştir (p˂0,05). Düzenli yapılan egzersiz, ev hanımlarının yaşam kalitesi ile farklı alt başlıklar özelinde ilişki göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• ev hanımı
• fiziksel aktivite
• yaşam kalitesi

Kaynakça

1. 1. Anderson, E., ve Durstine, J. L. (2019). Physical activity, exercise, and chronic diseases: A brief review. Sports Medicine and Health Science, 1(1), 3-10.
2. 2. Bangert, M., Bancalari, P., Mupfasoni, D., Mikhailov, A., Gabrielli, A. F., ve Montresor, A. (2019). Provision of deworming intervention to pregnant women by antenatal services in countries endemic for soil-transmitted helminthiasis. PLoS neglected tropical diseases, 13(5), e0007406.
3. 3. Barnett, R. C., ve Hyde, J. S. (2001). Women, men, work, and family: An expansionist theory. American psychologist, 56(10), 781.
4. 4. Bize, R., Johnson, J. A., ve Plotnikoff, R. C. (2007). Physical activity level and health-related quality of life in the general adult population: a systematic review. Preventive medicine, 45(6), 401-415.
5. 5. Brach, J. S., Simonsick, E. M., Kritchevsky, S., Yaffe, K., Newman, A. B., Health, A., ve Group, B. C. S. R. (2004). The association between physical function and lifestyle activity and exercise in the health, aging and body composition study. Journal of the American Geriatrics Society, 52(4), 502-509.
6. 6. Brazier, J. E., Harper, R., Jones, N. M., O’Cathain, A., Thomas, K. J., Usherwood, T., ve Westlake, L. (1992). Validating the SF-36 Health Survey Questionnaire: New outcome measure for primary care. British Medical Journal, 305(6846), 160–164.
7. 7. Cohen, A., Baker, J., ve Ardern, C. I. (2016). Association between body mass index, physical activity, and health-related quality of life in Canadian adults. Journal of aging and physical activity, 24(1), 32-38.
8. 8. Craig, C. L., Marshall, A. L., Sjöström, M., Bauman, A. E., Booth, M. L., Ainsworth, B. E., ... ve Oja, P. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine & science in sports & exercise, 35(8), 1381-1395.

9. 9. Demircioğlu, S. (2019). Günümüz Türkiye’sinde “ev hanımları” ve sorunları (Master tezi, Sakarya Üniversitesi).
10. 10. Dodge, T., Clarke, P., ve Dwan, R. (2017). The relationship between physical activity and alcohol use among adults in the United States: a systematic review of the literature. American Journal of Health Promotion, 31(2), 97-108.
11. 11. Durstine, J. L., Gordon, B., Wang, Z., ve Luo, X. (2013). Chronic disease and the link to physical activity. Journal of sport and health science, 2(1), 3-11.
12. 12. Göker, A., Yanıkkerem, E., ve Topsakal, Ö. (2021). Gebelerin fiziksel aktivite düzeyleri ve yaşam kalitelerinin incelenmesi. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(2), 315-322.
13. 13. Haraldstad, K., Wahl, A., Andenæs, R., Andersen, J. R., Andersen, M. H., Beisland, E., Borge, C. R., Engebretsen, E., Eisemann, M., ve Halvorsrud, L. (2019). A systematic review of quality of life research in medicine and health sciences. Quality of Life Research, 28, 2641-2650.
14. 14. IPAQ Research Committee. (2005). Guidelines for data processing and analysis of the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ)-short and long forms. http://www. ipaq. ki. se/scoring. pdf.
15. 15. Keskin, T. (2019). Yaşlı kadınlarda obezitenin fiziksel fonksiyon ve yaşam kalitesi üzerine etkisinin incelenmesi (Master tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü).
16. 16. Kocyigit, H. (1999). Kisa Form-36 (KF-36)'nm Turkce versiyonunun guvenilirligi ve gecerliligi. İlaç ve tedavi dergisi, 12, 102-106.
17. 17. Koraltan, A. (2017). Eve bağımlı hastalara bakım verenlerin genel sağlık algısı ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin araştırılması (Master tezi, Doğuş Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
18. 18. Kutlutürk, S., ve Bilgin, A. (2021). Obez Kadınlarda Solunumla Kombine Yapılandırılmış Grup Egzersizlerinin Fiziksel Aktivite Düzeyi Üzerine Etkisi. Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 4(1), 99-106.
19. 19. Lautenbacher, S., Peters, J. H., Heesen, M., Scheel, J., ve Kunz, M. (2017). Age changes in pain perception: a systematic-review and meta-analysis of age effects on pain and tolerance thresholds. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 75, 104-113.
20. 20. Löwe, B., Spitzer, R. L., Williams, J. B., Mussell, M., Schellberg, D., ve Kroenke, K. (2008). Depression, anxiety and somatization in primary care: syndrome overlap and functional impairment. General hospital psychiatry, 30(3), 191-199.
21. 21. McHorney, C. A., Ware Johne, J., ve ANASTASIAE, R. (1993). The MOS 36-Item Short-Form Health Survey (SF-36): II. Psychometric and clinical tests of validity in measuring physical and mental health constructs. Medical care, 31(3), 247-263.
22. 22. Rejeski, W. J., ve Mihalko, S. L. (2001). Physical activity and quality of life in older adults. The Journals of Gerontology Series A: Biological sciences and medical sciences, 56(suppl_2), 23-35.
23. 23. Sağlam, M., Arikan, H., Savci, S., Inal-Ince, D., Bosnak-Guclu, M., Karabulut, E., & Tokgozoglu, L. (2010). International physical activity questionnaire: reliability and validity of the Turkish version. Perceptual and motor skills, 111(1), 278-284.
24. 24. Sağınç, S., Demirci, N., ve Karaca, A. (2020). Ev Hanımlarının Fiziksel Aktivite Şiddeti ve Alanlarına Göre Enerji Harcaması, Adım Sayısı ve Oturma Süresi. Spor Bilimleri Dergisi, 31(2), 54-68.
25. 25. Sallis, J. F., Cerin, E., Conway, T. L., Adams, M. A., Frank, L. D., Pratt, M., Salvo, D., Schipperijn, J., Smith, G., ve Cain, K. L. (2016). Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. The Lancet, 387(10034), 2207-2217.
26. 26. Sulemana, H., Smolensky, M. H., ve Lai, D. (2006). Relationship between physical activity and body mass index in adolescents. Medicine and science in sports and exercise, 38(6), 1182-1186.
27. 27. Tural, E. (2020). COVID-19 pandemi dönemi ev karantinasinda fiziksel aktivite düzeyinin yaşam kalitesine etkisi. Van Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(COVID-19 Özel Sayı), 10-18.
28. 28. Ware Jr, J. E., ve Gandek, B. (1998). Overview of the SF-36 health survey and the international quality of life assessment (IQOLA) project. Journal of clinical epidemiology, 51(11), 903-912.
29. 29. Ware Jr, J. E., ve Sherbourne, C. D. (1992). The MOS 36-item short-form health survey (SF-36): I. Conceptual framework and item selection. Medical care, 473-483.