BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETİM PROGRAMLARI VE PROGRAMLARIN YÜRÜTÜLMESİNE İLİŞKİN PAYDAŞ GÖRÜŞLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI.

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETİM PROGRAMLARI VE PROGRAMLARIN YÜRÜTÜLMESİNE İLİŞKİN PAYDAŞ GÖRÜŞLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI.

Öz

Araştırmanın amacı, beden eğitimi öğretmenleri ve üniversite öğretim elemanlarının beden eğitimi öğretim programı; beden eğitimi öğretmenleri ve okul müdürlerinin beden eğitimi dersinin işlenişinde ortaya çıkan eksiklikler; beden eğitimi öğretmenleri ve öğrencilerin beden eğitimi dersi kapsamında yer alması gereken etkinliklere ilişkin görüşlerinin belirlenmesidir. Araştırmaya, toplam 12843 öğretmen, 396 öğretim elemanı, 4274 okul müdürü ve 156544 öğrenci katılmıştır. Anket yoluyla toplanan verilerin analizinde betimsel istatistik, “ki kare” ve “t” testi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan beden eğitimi öğretmenlerinin yaklaşık yarısının görüşüne göre, beden eğitimi öğretim programının amaçlarının yeterlik derecesi “iyi”, hedeflere ulaşılma derecesi “orta” düzeydedir. Ders içeriğinin amaçları gerçekleştirme derecesine ilişkin görüşlerin dağılımı da “orta” düzeyde yoğunlaşmaktadır. Derslerin işlenişi ve değerlendirme etkinliklerine ilişkin görüşler incelendiğinde ise “orta” ve “iyi” düzey yönündeki görüşlerin ağırlıklı olduğu söylenebilir. Araştırmaya katılanlar; “tesis yetersizliği, ders saatlerinin yetersizliği ve araç-gereç yetersizliği” ni derslerin işlenmesindeki en önemli üç sorun ve eksiklik olarak belirtmişlerdir. Öğretmen ve öğretim elemanlarına göre, en sık kullanılan öğretim yöntemi komut’tur. Ayrıca, beden eğitimi öğretmenlerine göre beden eğitimi dersinde yer alması gereken ve yüzdelik değeri en yüksek beş etkinlik sırası ile voleybol, basketbol, tenis, futbol ve yüzme’dir. Öğrencilere göre bu sıralama voleybol, yüzme, izcilik, futbol ve basketbol şeklindedir. Diğer yandan, araştırmadan elde edilen bulgular; öğretim programına ilişkin olarak beden eğitimi öğretmenleri ve öğretim elemanları; sorunlar ve eksiklikler konusunda öğretmenler ve okul müdürleri; etkinlik tercihi konusunda öğretmenler ve öğrencilerin benzer görüşlerinin olmasına karşın çoğunlukla farklı düşündüklerini göstermektedir

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi öğretim programı, Ders uygulamaları, Program değerlendirme, Beden eğitimi öğretmeni, Okul müdürü, Öğrenci ve üniversite öğretim elemanı

Kaynakça

1. Baruönü I. (1991). 1923-1989 Yılları Arasında Görev Yapan Hükümetler- in İlgili
2. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
3. Hacettepe Üniversitesi. ile ve Değişmeler.
4. Blauvelt JC. (1992). The Implamantation of Physical Education Programs In Rural Honduras: A Local Perspective. Doctoral Dissertation. (Volumes I and II). Michigan State University.
5. Bilen M. (1993). Plandan Uygulamaya Öğretim. Ankara:Sistem Ofset.
6. Bucher AC. (1983). Foundations of Physi- cal Education and Sport. St.Louis:
7. The C.V. Mosby Company.
8. Capel S, Katene W. (2000). Secondary PGCE PE students’ perceptions of their subject knowledge, European Physical Education Review, 6(1)46-70.

9. Cohtran DJ, Kulinna PH, Banville D, Choi E, Escot CA, MacPhai A ve diğ. (2005). A cross-cultural investigation of the use of teaching styles. Research Quarterly for Exercise and Sport, 76(2)193-201.
10. Curtner-Smith MD. (1999). The more things change the more they stay the same: Factors influencing teachers’ interpretations and delivery of na- tional curriculum physical education. Sport, Education and Society, 4(1) 75- 97.
11. Çoker N. (1991). Ankara İlkokullarında Beden Eğitimi Dersleri Etkililiğinin Değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi. Doktora Tezi.
12. Daniel MF, Drewe SB. (1998). High-order thinking, philosophy, and teacher ed- ucation in physical education. QUEST, 50, 33-58.
13. Demirhan G. (1992). Lise ve dengi okul- lar beden eğitimi dersi öğretim programlarının program geliştirme ilkeleri açısından değerlendirilmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 3(3)36-46.
14. Demirhan G. (1997). Beden eğitimi ve sporda öğretme-öğrenme etkinlikleri ve felsefe. Spor Bilimleri Dergisi, 8(1)4-16.
15. DFE. (1995). Physical Education In The National Curriculum, England and Wales. Department for Education, London: HMSO.
16. Erden M. (1993). Eğitimde Program Değerlendirme. Yayınları. Ankara: Pegem
17. Ertürk S. (1979). Eğitimde Program G e l i ş t i r m e. A n k a r a :Ye l ke n t e p e Yayınları.
18. Greenwood M, Stillwell J, Byars A. (2001). Activity preferences of middle school physical education students.The Physical Education, 26-29.
19. Green K. (2002). Physical education teachers in their figurations: a socio- logical analysis of everyday “philoso- phies. Sport, Education an Society, 7(1)65-83.
20. Harrison MJ, Blakemore CL. (1992). In- stuctional Strategies For Secondary School Physical Education. Dubuque: Wm.C. Brown Publishers.
21. Hume DFX. (1994). Data Bank II: Case Study of Outstanding Physical Edu- cation Programs, Doctoral Disser- tation.Columbia University Teacher Collage.
22. Kirazcı S, Koçak S, Çiçek Ş. (1998). 5. Spor Bilimleri Kongresi: Beden eğitimi öğretmenlerinin beden eğitimi der- slerinin işlenişine bakışları.5-7 Kasım, Ankara: Bildiri Özetleri, 65-66.
23. Kwon TW. (1995). Perceptions of Seoul, Korean Physical Education Teach- ers And Principal Toward Conducting Quality Programs of Physical Educa- tion. Doctoral Dissertation.The Uni- versity of Iowa.
24. Laker A. (1993). Teachers’ And Pupils’ Perceptions of Lesson Content in Physical Education. Doctoral Disser- tationUniversity of Northern Colorado.
25. Milli Eğitim Bakanlığı. (2006). İlköğretim Okulları Beden Eğitimi Öğretim Programı. Bakanlığı. Milli Eğitim
26. Milli Eğitim Bakanlığı. (1988). İlköğretim Okulları, Lise ve Dengi Okullar Beden Eğitimi Öğretim Programı. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
27. Mosston M, Ashworth S. (1986, 2002).
28. Teaching Physical Education. New
29. York: Macmillan Publishing Company.
30. NASPE. (2004). Moving Into the Future. USA: Mc Graw Hill.
31. Nichols B. (1990). Moving and Learning:
32. The Elementary Schools Physical Ed
33. ucation Experience. St.Louis: Mirro/
34. Mosby College Publishing, Orhun A.(1991). Birinci Eğitim
35. Kurumlarında Beden Eğitimi ve
36. Spor Sempozyumu Bildirileri: Beden
37. eğitimi dersinden okul sporu dersine.
38. Ankara: Milli Eğitim Basımevi. 59-64.
39. Ornstain CA, Hunkins, FP. (1988). Cur- riculum: Foundations, Principles, and Issues. New Jersey: Prentice Hall.
40. Pehlivan Z, Dönmez, B,Yaşat H. (2003). Beden Eğitimi ve Sporda Sosyal Alan- lar Kongresi: Sınıf öğretmenlerinin be- den eğitimi dersine yönelik görüşleri. Ankara: Gazi Üniversitesi Bildiriler Kitabı. 80-87.
41. Sönmez V. (1996). Eğitim Felsefesi. Ankara:PEGEM Yayıncılık.
42. Stillwell LJ, Wilgoose CE. (1997). The Physical Education Curriculum. Bos- ton, London, Toronto, Sydney, Tokyo, Singapure: Allyn and Bacon.
43. Van Dyke S. (1982). The Effect of Three Different Organization Centers On Teacher-Student Behaviors. Doctoral Dissertation Temple University.
44. Watson ER, Sherril A, Weigand, B. (1994). Curriculum development in a world- wide school system. Journal of Physi- cal Education Recreation, Dance, January, 17-20.
45. Yıldıran İ, Yetim A, Şenel Ö. (1996). Farklı cinsiyetteki lise öğrencilerinin beden eğitimi dersinden beklentileri. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Der- gisi, 1, 52-57.