Methodological Analysis of Articles in Social Discipline of Sports

Öz

This study was aimed to examine the methodological approaches of the articles in the social aspects of sports in the journals of sport sciences. In the research methods, design, data collection tools and sub-discipline of the articles were investigated. Document analysis was used in the study. Three journals, which have been publishing articles at least ten years, in the field of sport sciences have been examined. Between 1990 and 2016, 400 articles in the social field of sports sciences were classified based on subject, research methods, design, data collection tools and research areas. These articles were examined in three historical periods; 1990- 1999, 2000-2009 and 2010-2016. The classified data was analyzed by using content and descriptive analysis. The findings showed that 78% of the 400 articles were quantitative, 13,2% were qualitative research method, and 8,8% of the articles were review. In studies conducted with quantitative research methods, correlational design was mostly used research design with 68,6%, in 78,2% of the studies, scale was used as data collection tool. The findings showed that articles were frequently conducted in different sub-disciplines such as sport psychology (55,5%), sport management (20,8%), sport sociology (13,5%) and recreation (6,3%). The results indicated that quantitative methodology is dominant in the social disciplines of sport. Moreover, researches are frequently planned with correlational design by using scales as data collection tools. Qualitative method designs remain in the background and sports psychology is most studying sub discipline of social field of sports sciences.

Anahtar Kelimeler

• Social areas in sport,Paradigm,Quantitative,Qualitative

Sporda Sosyal Alanlar Makalelerinin Araştırma Yaklaşımlarının İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada spor bilimleri dergilerindeki sporda sosyal alanlar makalelerinin araştırma yaklaşımlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Makalelerin araştırma konularında, yöntemlerinde, desenlerinde, veri toplama tekniklerinde ve araştırma alanlarında hangi yaklaşımların benimsendiği belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada nitel araştırma tekniklerinden doküman inceleme tekniği seçilmiştir. Araştırma kapsamında spor bilimleri alanında en az on yıldır süreli akademik yayın yapan üç dergi incelenmiştir. 1990-2016 tarihleri arasında, sporda sosyal alanlarda yayınlanmış 400 makale, araştırma yöntemi, araştırma deseni, veri toplama teknikleri ve araştırma konuları başlıkları çerçevesinde sınıflandırılmış; 1990-1999, 2000-2009 ve 2010-2016 olmak üzere üç tarihsel dönem çerçevesinde incelenmiştir. Kategorize edilen veriler, içerik analizi ve betimleyici istatistik kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, 400 makalenin %78’i nicel, %13,2’si nitel araştırma yöntemi ile; %8,8’i derleme niteliğinde gerçekleştirilmiştir. Nicel araştırma yöntemleriyle gerçekleştirilen çalışmalarda ilişkisel tarama %68,6 ile en çok tasarlanan araştırma deseni iken, çalışmaların %78,2’inde veri toplama aracı olarak ölçek kullanılmıştır. 400 makalenin %55,5’i spor psikolojisi; %20,8’i spor yönetimi; %13,5’i spor sosyolojisi ve %6,3’ü rekreasyon alanlarında yayımlanmıştır. Araştırmanın sonuçları, baskın metodolojik yaklaşımın nicel yöntem olduğunu, araştırmaların sıklıkla ilişkisel tarama desenleri çerçevesinde ve ölçek formları ile planlandığını, nitel araştırma yöntemlerine ait desenlerin oldukça geri planda olduğunu ve sporda sosyal alanlarda en çok çalışmanın spor psikolojisi alanında yapıldığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sporda sosyal alanlar,Paradigma,Nicel,Nitel

Kaynakça

1. Abeza G, O'Reilly N, Dottori M, Séguin B, Nzindukiyimana O. (2015). Mixed methods research in sport marketing. International Journal of Multiple Research Approaches, 9(1), 40-56.
2. Açıkada C. (1993). II. Ulusal Eğitim Kurumlarında Beden Eğitimi ve Spor Sempozyumu: Beden eğitiminden spor eğitimine: sporda yeni felsefeler. Milli Eğitim Basımevi, Ankara, Bildiriler; 57-71.
3. Açıkada C. (1997). Türkiye’de spor eğitimi veren kurumların yeniden yapılanması ve hakemli çalışmaların gelişimi. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 8(1), 17-42.
4. Açıkgöz S, Elmas S, Aşçı H. (2018). Akademisyenlerin gözünden sporda sosyal alanlardaki araştırma yöntemi yaklaşımlarının irdelenmesi. Turkiye Klinikleri J Sports Sci, 10(3), 139-49.
5. Applebaum M. (2012). Phenomenological psychological research as science. Journal of Phenomenological Psychology, 43(1), 36-72.
6. Bal H, Pepe K. (2016). Türkiye’de spor bilimleri derneği tarafindan düzenlenen uluslararası spor bilimleri kongrelerinde sunulan bildirilerin içerik analizi açisindan incelenmesi. Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10 (3), 443-452.
7. Bayraktar F. (2007). Niceliksel - niteliksel araştırma yöntemlerindeki çatallaşma ve çatallaşmayı uzlaşmaya dönüştüren örnek çalışmalar, Türk Psikoloji Bülteni, 13(40), 1-7.
8. Bourdieu P. (2004). Science of Science and Reflexivity. Polity Press.

9. Bourdieu P, Wacquant L. (2012). Düşünümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar. (N Ökten Çev.). (6. Basım). İstanbul: İletişim Yayınları
10. Bowen GA. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40.
11. Cosgrove L, McHugh M. (2008) A post-Newtonian, postmodern approach to science: innovative methods in social action research. (S.N. Hesse-Biber, P.L. Leavy, Eds.) Handbook of Emergent Methods. s. 73-85. New York: Guilford Publications.
12. Cosgrove L, Wheeler EE, and Kosterina E. (2015). Quantitative methods: Science means and ends. (Ian Parker, Ed.) Handbook of Critical Psychology. s. 15-23. Routledge: Handbooks Online.
13. Coşkun S, Coşkun S. (2015). Performansa dayalı ücret uygulamaları hakkında öğretmenlerin görüşleri: Kahramanmaraş ilinde ampirik bir çalışma. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(3), 56-78.
14. Craig R, Amernic J, Tourish D. (2014). Perverse audit culture and accountability of the modern public university. Financial Accountability & Management, 30(1), 1-24.
15. Culver DM, Gilbert W, Sparkes A. (2012). Qualitative research in sport psychology journals: The next decade 2000-2009 and beyond. The Sport Psychologist, 26(2), 261-281.
16. Davies B, Petersen EB. (2005). Intellectual workers (un) doing neoliberal discourse. International Journal of Critical Psychology, 13(1), 32-54.
17. Davies B, Bansel P. (2010). Governmentality and academic work: Shaping the hearts and minds of academic workers. Journal of Curriculum Theorizing, 26(3), 5-20.
18. Demir E, Demir CG, Özdemir MÇ. (2017). Akademik yükseltme ve atama sürecine yönelik öğretim üyesi görüşleri. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 7(1), 12-23.
19. Denzin NK, Lincoln YS. (2005). The Sage Handbook of Qualitative Research. Thousand Oaks, California: Sage.
20. Dikeçligil B. (2010). Bilimsel paradigmaların oluşumunda ve dönüşümünde sosyolojik bağlam. Toplum Bilimleri Dergisi, 4(7), 53-62.
21. Elmas S, Açıkgöz S, Aşçı H. (2018). Sporda sosyal alanlarda yapılan lisansüstü tezlerde araştırma paradigmalarının incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 29(2), 53–66.
22. Fazlıoğulları O, Kurul N. (2012). Türkiyedeki eğitim bilimleri doktora tezlerinin özellikleri, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(24), 43-75.
23. Fryer D, & Fox R. (2015). Community psychology: Subjectivity, power, collectivity. (Ian Parker, Ed.) Handbook of Critical Psychology. s. 145-154. Routledge: Handbooks Online.
24. Gau LS. (2013). Trends and topics in sports research in the social science citation index from 1993 to 2008. Perceptual and motor skills, 116(1), 305-314.
25. Giacobbi PR, Poczwardowski A, Hager P. (2005). A pragmatic research philosophy for sport and exercise psychology. The Sport Psychologist, 19(1), 18-31.
26. Gill DL. (2011). Beyond the qualitative–quantitative dichotomy: notes from a non-qualitative researcher, Qualitative Research in Sport, Exercise and Health, 3(3), 305-312.
27. Giorgi A. (2012). The descriptive phenomenological psychological method. Journal of Phenomenological Psychology, 43(1), 3-12.
28. Karadağ E. (2009). Türkiye'de Eğitim Bilimleri Alanında Yapılmış Doktora Tezlerinin Tematik ve Metodolojik Açıdan İncelenmesi: Bir Durum Çalışması. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
29. Karasar N. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (25. Baskı), Nobel Yayınevi, Ankara.
30. Koca C. (2017). Spor bilimlerinde nitel araştırma yaklaşımı. Spor Bilimleri Dergisi, 28(1), 30-48.
31. Kuhn TS. (2008). Bilimsel Devrimlerin Yapısı. (N Kuyaş Çev.). (8. Baskı). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
32. Kümbetoğlu B. (2005). Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
33. Latimer AE, Martin-Ginis KA, Perrier MJ. (2011). The story behind the numbers: a tale of three quantitative researchers’ foray into qualitative research territory. Qualitative Research in Sport, Exercise and Health, 3(3), 278-284.
34. Learmonth M. (2008). Speaking out: evidence-based management: a backlash against pluralism in organizational studies?. Organization, 15(2), 283-291.
35. Lincoln YS, Cannella GS. (2004). Dangerous discourses: Methodological conservatism and governmental regimes of truth. Qualitative inquiry, 10(1), 5-14.
36. Lindahl J, Stenling A, Lindwall M, Colliander C. (2015). Trends and knowledge base in sport and exercise psychology research: a bibliometric review study. International Review of Sport and Exercise Psychology, 8(1), 71-94.
37. Maguire J. (Ed.). (2013). Social Sciences in Sport. Human Kinetics.
38. Martens R. (1987). Science, knowledge, and sport psychology. The Sport Psychologist, 1(1), 29-55.
39. Mattos A. (2015). Feminist psychology: Researches, interventions, challenges. (Ian Parker, Ed.) Handbook of Critical Psychology. s. 329-338. Routledge: Handbooks Online.
40. McDonald MG, Birrell S. (1999). Reading sport critically: A methodology for interrogating power. Sociology of Sport Journal, 16(4), 283-300.
41. McGannon KR, Smith B. (2015). Centralizing culture in cultural sport psychology research: The potential of narrative inquiry and discursive psychology. Psychology of Sport and Exercise, 17, 79-87.
42. Morawski, J. (2011). Our debates: Finding, fixing, and enacting reality. Theory & Psychology, 21(2), 260-274.
43. Nalbantoğlu, HÜ. (2009). Arayışlar: Bilim, Kültür, Üniversit., İletişim Yayınları, İstanbul
44. O'neill P. (2002). Tectonic change: The qualitative paradigm in psychology. Canadian Psychology, 43(3), 190-194.
45. Özcan D, Çakır H. (2016). Üniversite-Toplum, devlet, piyasa/sermaye ilişkileri bağlamında üniversite özerkliği. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 6(1), 31-40.
46. Öztürk AT. (2010). İnsan kaynakları yönetiminde performansa dayalı ücret ve teşvik sistemi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2), 1-10.
47. Pisk J. (2014). Sport science: ontological and methodological considerations. Physical Culture and Sport Studies and Research, 61(1), 5-14.
48. Porter, TM. (1992). Quantification and the accounting ideal in science. Social Studies of Science, 22(4), 633-651.
49. Rhodes RE, Nasuti G. (2011). Trends and changes in research on the psychology of physical activity across 20years: A quantitative analysis of 10 journals. Preventive Medicine, 53(1), 17-23.
50. Quarterman J, Hwang JY, Han K,. Pitts BG, Jackson EN, Ahn T. (2010). 2010 Research Consortium Conference of the AAHPERD Convention: A content analysis of the international journal of sport management. Indianapolis, USA
51. Shore C. (2008). Audit culture and illiberal governance: Universities and the politics of accountability. Anthropological Theory, 8(3), 278-298.
52. Skinner J, Edwards A, Corbett B. (2015). Research Methods for Sport Management. Routledge.
53. Smith B, Brown D. (2011). Editorial. Qualitative Research in Sport, Exercise and Health, 3(3), 263-265.
54. Sparkes AC. (2013). Qualitative research in sport, exercise and health in the era of neoliberalism, audit and new public management: Understanding the conditions for the (im) possibilities of a new paradigm dialogue. Qualitative Research in Sport, Exercise and Health, 5(3), 440-459.
55. Sparkes AC. (2015). Developing mixed methods research in sport and exercise psychology: Critical reflections on five points of controversy. Psychology of Sport and Exercise, 16, 49-59.
56. Şahin F, Tabak BY, Tabak H. (2017). Motivasyon kuramları bağlamında akademik teşvik ödeneği uygulamasının değerlendirilmesi. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 7(2), 403-410.
57. Teo, T. (2009) Teo, T. (2009). Philosophical concerns in critical psychology. (D. Fox, I. Prilleltensky, & S. Austin, Eds.) Critical Psychology: An Introduction. s. 36-53. Thousand Oaks, CA, : Sage Publications Ltd. Critical Psychology: An Introduction. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
58. Tourish D. (2011). Leading questions: Journal rankings, academic freedom and performativity: What is, or should be, the future of leadership?. Leadership, 7(3), 367-381.
59. Weiss MR, Gill DL. (2005). What goes around comes around: re-emerging themes in sport and exercise psychology. Research Quarterly for Exercise and Sport, 76(2), 71-87.
60. Whaley DE, Krane V. (2011). Now that we all agree, let’s talk epistemology: a commentary on the invited articles, Qualitative Research in Sport, Exercise and Health, 3(3), 394-403.
61. Yüce K, Eryaman MY, Şahin A, Koçer Ö. (2014). Sosyal bilimlerde paradigma dönüşümü ve türkiye’de uygulamalı dilbilimi alanında nitel araştırma. Eğitim ve Bilim, 39(171), 1-12.