EXAMINATION OF THE POLICE ACADEMY STUDENTS’ GENERAL SELF-EFFICACY BELIEFS AND SOURCES OF SPORTS MOTIVATION

Öz

The purpose of this study is to examine the general self-efficacy beliefs and source of motivation of the Police Academy students engaged in sport activities. 314 male students take part in individual and team sports at the Police Academy in 2012 participated in this study. The data used in this studywere collected by using “Sport Motivation Scale”,”General Self-Efficacy Scale” and “Personal Information Form”. Pearson correlation coefficient, one-way analysis of variance and t-test were conducted for data analysis. The study revealed that there are significant differences between general self-efficacy levels and extrinsic motivation levels in sports depending on “class” and there are significant differences in the levels of intrinsic motivation to know-accomplishment depending on “participating in individual or team sports”. On the contrary, general self-efficacy, intsinsic motivation to experience stimulation, introjection, identification, external regulation, amotivation in sport motivation levels did not differ between individual and team sports. In addition, intrinsic motivation to know-accomplishment, intsinsic motivation to experience stimulation, introjection, identification and amotivation levels did not differ among the upper and lower classes. A low level of positive significant relationship was observed among intrinsic motivation to know-accomplishment, intsinsic motivation to experience stimulation, introjection, identification, external regulation and general self-efficacy scores. Consequently, the findings of the study provide practical methods and recommendations on how students engaged in sport activities improve their general self-efficacy and motivation levels.

Anahtar Kelimeler

• -

POLİS AKADEMİSİ ÖĞRENCİLERİNİN GENEL ÖZ YETERLİK İNANÇLARI VE SPORDA GÜDÜLENME KAYNAKLARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, Polis Akademisi’nde sportif faaliyetlere katılan öğrencilerin genel öz yeterlik inançlarını ve sporda güdülenme kaynaklarını incelemektir. Çalışmaya 2012 yılında Polis Akademisi’nde bireysel ve takım sporlarıyla uğraşan 314 erkek öğrenci katılmıştır. Bu araştırmada kullanılan veriler, “Sporda Güdülenme Ölçeği”, “Genel Öz Yeterlik Ölçeği” ve “Kişisel Bilgi Formu” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizi için Pearson Korelasyon Katsayısı, tek yönlü varyans analizi ve bağımsız gruplar için t testi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, sporcuların genel öz yeterlik ve sporda güdülenme ölçeğinin dışsal için dışsal güdülenme boyutunun, sınıfa; sporda güdülenme ölçeğinin bilmek-başarmak için içsel güdülenme boyutunun ferdi olarak ya da takım halinde sportif etkinliğe katılmaya göre farklılık gösterdiği saptanmıştır. Genel öz yeterlik ve sporda güdülenme ölçeğinin uyaran yaşamak için içsel güdülenme, dışsal, içe atım ve özdeşim için dışsal güdülenme ile güdülenmeme boyutlarının ferdi olarak ya da takım halinde sportif etkinliğe katılmaya; sporda güdülenme ölçeğinin bilmek- başarmak ve uyaran yaşamak için içsel güdülenme, içe atım ve özdeşim için dışsal güdülenme ile güdülenmeme boyutlarında sınıfa göre anlamlı fark saptanmamıştır. Sporda güdülenme ölçeğinin bilmekbaşarmak ve uyaran yaşamak için içsel güdülenme, dışsal, içe atım ve özdeşim için dışsal güdülenme boyutları ve genel öz yeterlilik puanları arasında düşük düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Genel öz yeterlik ve sporda güdülenme ölçeğinin güdülenmeme boyutu arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. Sonuç olarak bu çalışmanın bulguları, sportif faaliyetlere katılan öğrencilerin genel öz yeterlik ve güdülenme seviyelerini nasıl geliştirebileceklerine ilişkin pratik yöntemler ve öneriler sağlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Güdüleme; Öz Yeterlik; İçe Atım; Özdeşim; Güdülenmeme

Kaynakça

1. Alderman RB. (1980). Strategies for Motivating Young Athletes. In W. F. Starub (Ed.), Sport Psychology: An Analysis of Athlete Behavior (136-148). NY: Mouvement.
2. Alderman RB. Wood NL. (1976). An analysis of ıncentive motivation ın young canadian athletes. Canadian Journal of Sport Sciences, 1, 169-176.
3. Altunçekiç A, Yaman S, Koray O. (2005). Öğretmen adaylarının öz-yeterlik inanç düzeyleri ve problem çözme becerileri üzerine bir araştırma (Kastamonu ili örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 13 (1), 93-102.
4. Aypay A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeği’nin (göyö) türkçe’ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (2), 113–131.
5. Bandura A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
6. Bandura A. (1994). Self-efficacy. Encyclopedia of Human Behavior. (VS Ramachaudran, Ed), (Cilt 4). New York. Academic Press, 71-81.
7. Bandur A. (1995). Exercise of Personal And Collective Efficacy in Changing Societies. (A. Bandura Ed.), Self -Efficacy In Changing Societies. s.1-45. New York: Cambridg University Press.
8. Bandura A. (1997). Self-efficacy: The Exercise of Control. New York: W. H. Freeman Company.

9. Bandura A. (1998). Health promotion from the perspective of social cognitive theory. Psychology and Health, 13, 623-649.
10. Blais MR, Vallerand RJ, Pelletier LG, Mongeau C. Conceptualization: Looking At Its External Validity In The Sport Environment. Paper Presented At The Annual Conference Of The Canadian Society For Psychomotor Learning and Sport Psychology, Montreal.
11. Bray SR. (2004). Collective efficacy, group goals and group performance of a muscular endurance task. Small Group Research, 35, 230-238.
12. Brink E, Alsen P, Herlitz J, Kjellgren K, Cliffordson C. (2012). General self-efficacy and health-related quality of life after myocardial ınfarction. Psychology, Health & Medicine, 17(3): 346-355.
13. Chen G, Gully SM, Kilcullen RN ve Whiteman JA. (2000). Examination of relationships among trait-like ındividual differences, state-like ındividual differences, and learning performance. Journal of Applied Psychology, 85(6), 835-847.
14. Chen G, Gully SM, Eden D. (2004). General self-efficacy and self-esteem: toward theoretical and empirical distinction between correlated self-evaluations. Journal of Organizational Behavior, 25, 375-395.
15. Deci EL. (1975). Intrinsic Motivation. New York: Plenum.
16. Deci EL, Ryan RM. (1985). Intrinsic Motivation And Self- Determination In Human Behavior. New York: Plenum.
17. Eden D, Kinnar J. (1991). Modeling Galatea: Boosting self-efficacy to increase volunteering. Journal of Applied Psychology, 76(6), 770. 18. ISO 690
18. Endler NS, Speer RL, Johnson RM, Flett GL. (2001). General Self-Efficacy and Control in Relation to Anxiety and Cognitive Performance. Social Spring, 20(1): 36-52.
19. Erdem M. (2008). Amerikan Futbolu Sporcularında Sporda Güdülenme Ölçeğiınin Geliştirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
20. Esentürk OK. (2014). Lise Düzeyinde Öğrenim Gören ve Okullararası Spor Müsabakalarına Katılan Sporcu Öğrencilerin Güdülenme ve Saldırganlık Düzeylerinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
21. Fırat Durdukoca Ş. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 69-77.
22. Gibson CB. (1999). Do they do what they believe they can? Group efficacy and group effectiveness across tasks and cultures. Academy of Management Journal, 42, 138-152.
23. Gibson CB, Randel AE ve Early PC. (2000). Understanding group efficacy. Group and Organization Management, 25, 67-98.
24. Gill DL, Gross JB, Huddlestone S. (1983). Participation motivation ın youth sports. International Journal of Sport Psychology, 14, 1-14.
25. Gist ME. (1987). Self efficacy: Implications for organizational behavior and human resource management. Academy of Management Review, 12, 472- 485.
26. Gould D. (1982). Sport psychology in the 1980’s: status, direction and challenge in youth sports research. Journal of Sport Psychology, 4, 203-218
27. Guzzo AR, Yost RP, Campbell JR, Shea PG. (1993). Potency ın groups: Articulating a construct. British Journal of Social Psychology, 32, 87-106.
28. Guest SM, White SA. (2001). A Cross- Situational Investigation Of Goal Orientations And Perceived Motivational Climate In A Physical Education Class And Organized Sport Setting. International Journal Of Sport Psychology, 1, 101-116.
29. Harrison JK, Chadwick M, Scales M. (1996). The relationship between cross-cultural adjustment and the personality variables of selfefficacy and self-monitoring. International Journal of Intercultural Relations  20.2 (1996): 167-188.
30. Haycock LA, McCarthy P, Skay CL. (1998). Procrastination in college students: The role of self- efficacy and anxiety. Journal of Counseling and Development, 76, 317-324.
31. Karataş K. (2013). Öğretmen Adaylarının Öz Yönetimli Öğrenmeye Hazırbulunuşluklarının Eleştirel Düşünme Eğilimleri, Genel Öz Yeterlikleri ve Akademik Başarıları Açısından Yordanması. Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Kazak Z, Moralı S, Doğan B. (2002). VII. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi: Sporcuların güdüsel yönelimlerinin öngörücüleri olarak: hedef yönelimi, sportif yeterlik ve yaşam doyumu. 27-29 Ekim, Antalya.
33. Kazak Z. (2004). Sporda güdülenme ölçeği –sgö-‘nin türk sporcuları için güvenirlik ve geçerlik çalışması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 15(4),191-206.
34. Kozcu-Çakır N, Senler B. (2007). 16. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi: Fen bilgisi ve sınıf öğretmenliği anabilim dalında öğrenim gören öğretmen adaylarının öz-yeterlik inançlarının belirlenmesi (Muğla Üniversitesi Örneği). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, 5-7 Eylül 2007.
35. Luszczynska A, Gibbons FX, Piko B, Tekozel M. (2004) Self-regulatory cognitions, social comparisons, perceived peers’ behaviors as predictors of nutrition and physical activity: A comparison among adolescents in Hungary, Poland, Turkey and USA. Psychology and Health, 19 (5), 577–593.
36. Luszczynska A, Scholz U, Schwarzer R. (2005). The general self-efficacy scale: Multicultural validation studies. The Journal of Psychology, 139(5), 439-457.
37. Luszczynska A, Gutierrez-Dona B, Schwarzer R. (2005). General self-efficacy in various domains of human functioning: evidence from five countries. International Journal Of Psychology, 40(2): 80-89.
38. Moralı S, Doğan B, Toros (Kazak) Z, Engür M. (2004). Sporcuların güdüsel yönelimlerinin empatik davranım biçimleri açısından değerlendirilmesi. Ege Üniversitesi Performans Dergisi, 10(1), 1-9.
39. Mumcu HE. (2011). Açık ve Kapalı Beceri Gerektiren Sporları İcra Eden Sporcuların Kişilik Tiplerinin Güdülenmeleri Üzerine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı.
40. Murray HA. (1938). Explorations in Personality. New York: Oxford University Press.
41. Myers ND, Feltz DL, Short SE. (2004). Collective efficacy and team performance: A longitudinal study of collegiate football teams. Group Dynamics: Theory, Research and Practice, 8, 126-138.
42. Myers ND, Payment CA, Feltz DL. (2004). Reciprocal relationships between collective efficacy and team performance in vomen’s ıce hokey. Group Dynamics: Theory, Research and Practice, 8, 182-195.
43. Oğuz A. (2012). Academic self-efficacy beliefs of prospective primary school teachers. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 2(2), 15-28.
44. Pajares F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research 66(4), 543- 578.
45. Pelletier LG, Fortier MS, Vallerand RJ, Tuson KM. (1995). Toward a new measure of ıntrinsic motivation, extrinsic motivation, and amotivation in sports: The Sport Motivation Scale (SMS). Journal of Sport ve Exercise Psychology, 17, 35-53.
46. Ryan RM. (1982). Control and information in the ıntrapersonal sphere: An extension of cognitive evaluation theory. Journal of Personality and Social Psychology, 43, 450–461.
47. Ryan RM, Vallerand RJ, Deci EL. (1984). Intrinsic Motivation In Sport: A Cognitive Evaluation Theory Interpretation. (WF Straub and J. M. Williams Eds.). Cognitive Sport Psychology, Lansing N. Y.: Sport Science Associates, 231-242.
48. Sapp M, Haubensticker J. (1978). Motivation For Joining And Reasons For Not Continuing In Youth Sports Programs In Michigan. Paper Presented At The Annual Conference Of The American Association For Health, Physical Education and Recreation, Kansas City, Mo.
49. Sarı İ, Yenigün Ö, Altıncı EE, Öztürk A. (2011). Temel psikolojik ihtiyaçların tatmininin genel öz yeterlik ve sürekli kaygı üzerine etkisi (Sakarya Üniversitesi Spor Yöneticiliği Bölümü Örneği), Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9 (4), 149-156.
50. Scherbaum CA, Cohen-Charash Y, Kern MJ. (2006). Measuring. General Self-Efficacy: A Comparison of Three Measures Using Item Response Theory. Educational and Psychological Measurement, 66(6), 1047-1063.
51. Scholz U, Gutierrez- Dona B, Sud S, Schwarzer R. (2002). Is general self efficacy a universal construct? European Journal of Psychological Assessment, 18 (3), 242-251.
52. Schwarzer R, Jerusalem M. (1995). Generalized Self- Efficacy Scale. (J Weinman, S Wright, M Johnston, Eds.), Measures In Health Psychology: A User’s Portfolio. Causal And Control Beliefs, pp. 35-37. Windsor, Uk: Nfer- Nelson.
53. Shea GP ve Guzzo RA. (1987). Group effectiveness: What really matters? Sloan Management Review, 28, 25-31.
54. Sığrı Ü, Tabak A, Güngör H. (2010). Öz yeterliğin dönüştürücü liderlik üzerine etkisi: kamu sektöründe bir araştırma. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (17), 51-66.
55. Snyder EE ve Spreitzer E. (1979). Orientations toward sport: Intrinsic, normative and extrinsic. Journal of Sport Psychology, 1, 170-175.
56. Song, Z, Chon, K. (2012). General self-efficacy’s effect on career choice goals via vocational interests and person–job fit: A mediation model. International Journal of Hospitality Management, 31: 798– 808.
57. Tian PSO, Hasking P, Phillips L. (2007). A Comparison of general self-efficacy and drinking refusal self- efficacy in predicting drinking behavior. The American Journal of Drug and Alcohol Abuse, 33, 833–841.
58. Toros T. (2001). Elit ve Elit Olmayan Erkek Basketbolcularda Hedef Yönelimi, Güdüsel (Motivasyonel) İklim ve Hedeflerin Özgünlük ve Güçlük Derecesi Özelliklerinin Yaşam Doyumuna Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Mersin: Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı.
59. Toros T. (2005). Genç basketbolcuların oyunda kalma süreleri ile hedef perspektif yaklaşımı, yaşam doyumu ve algılanan motivasyonel iklim arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 16(2), 50- 63.
60. Turhan E, Ağaoğlu E. (2011). Ortaöğretim Alan Öğretmenliği Tezsiz Yüksek Lisans Programı ve Eğitim Fakültesi 4. Sınıfta Öğrenim Gören Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine İlişkin Motivasyon Düzeyleri -Akdeniz, Anadolu, Dumlupınar ve Fırat Üniversiteleri Örneği-. e-Journal of New World Sciences Academy, 6 (2), 27 Kasım 2014, http://www.newwsa. co m/d ownlo a d/g e cici _ ma kale _ d osyala ri/NWSA- 4906-1-9.pdf.
61. Turkay H, Sökmen T. (2014). Beden eğitimi ve spor bölümü öğrencilerinin sporda güdülenme kaynakları ve stresle başa çıkma tarzları. İnönü Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(3), 1-9.
62. Uysal İ, Kösemen S. (2013), Öğretmen Adaylarının Genel Öz-Yeterlik İnançlarının İncelenmesi, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2).
63. Vallerand RJ, Deci EL, Ryan RM. (1987). Intrinsic Motivation in Sport. (K Pandolf, Ed.), Exercise and Sport Science Reviews (Vol. 15, 389-425). New York. Macmillan.
64. Vallerand RJ, Bissonnette R. (1992). Intrinsic, extrinsic, and amotivational styles as predictors of behavior: A prospective study. Journal of Personality, 60, 599-620.
65. Vallerand R, Losier G. (1999). An integrative analysis of intrinsic and extrinsic motivation in sport. Journal of Applied Sport Psychology, 11, 142-169.
66. Weiss MR, Bredemeier BJ. (1983). Developmental sport psychology: A theoretical perspective for studying children ın sport. Journal of Sport Psychology, 5, 216-230.
67. White SA, Kavussanu M. Tank Kari M, Wingate J. (2004). Perceived parental beliefs about the causes of success in sport: relationship to young athletes’ achievement goals and personal beliefs. Scandinavian Journal Of Medicine And Science In Sport, 14, 57-6.
68. Yetim A. (2011). Sosyoloji ve Spor, Ankara: Berikan Yayınevi.
69. Yıldırım F, İlhan İÖ. (2010). Genel öz yeterlilik ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi,21 (4), 301-308.
70. Yiğit AY. (2011). Orta Öğretimde Okullar Arası Spor Müsabakalarına Katılan Öğrencilerin Güdülenmişlik Düzeyleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Ana Bilim Dalı.