Medya Profesyoneli Olarak Gazetecilerin Gözünden Siyasal İletişim ve Siyasal Reklam Alanının Okunması

Öz

Gelişen teknoloji ve  dünya düzenindeki yenilikler, bir takım değişiklikleri de beraberinde getirmektedir. Gün geçtikçe yenilenen ve gelişen dünya ile birlikte hemen herkesin hayatında kitle iletişim araçları önemli bir yer tutmaktadır. Siyaset, iş dünyası, akademi ve basın sektöründe anlatılmak istenenler ve duygular kamuoyuna bu kitle iletişim araçları ile  iletilmektedir. Siyasal alanda bilgiye ulaşma, halkın ilgisini çekebilme ve gerekli etkiyi yaratabilmek için de kitle iletişim araçları önemli bir görev üstlenmektedir.  Bu çalışma siyaset ve reklamcılık ilişkisini incelenmek üzere belli kavramlara değinerek reklam, siyaset ve teknolojik gelişme ilişkisini ortaya koymaktadır. Çalışmada öncelikle siyasal reklamcılık kavramı genel kapsamlarıyla irdelenmiştir. Bununla birlikte siyasal reklamcılık tartışmaları ele alınmıştır.   Bu kavramsal tartışmalar ışığında Türkiye’de siyasal reklamın geçirdiği süreçler ortaya konmuştur. Tüm bu bilgiler ve tartışmaların somut değerlendirme alanı olarak medya profesyonellerin Türkiye’deki siyasal reklamcılığın geldiği konumunun değerlendirmesini ortaya koymak çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Bu bağlamda çalışmada derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak siyasal reklamcılık konusunda aktif ve etkin sayılan 7 (yedi) medya profesyonelleri ile görüşülmüş ve bugünkü durum yeniden irdelenmiştir. Edinilen bilgiler ışığında siyasal reklamcılık konusundaki gelişmelerle ilgili partilerin benzer hızda ivme gösterdiği bunun yanı sıra diğer ülkelerdeki durumlarla kıyaslandığında ise siyasal reklamcılığın Türkiye’de yeterli boyutta entegre olmadığı ifade edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Siyasal reklamcılık,propaganda,kitle iletişimi,siyasal iletişim

Reading the Field of Political Communication and Political Advertising from the Review of Journalists as Media Professional

Öz

Developing technology and innovations in the world order have accompanied a number of complexes and changes. With the developing and renewed world, mass media has taken a serious place in the lives of almost everyone. In the politics, business world, academy and media sector, if and only emotions, regardless of the content of what is meant are conveyed to public by this mass medium. In addition to this, mass medium has taken on an important task in order to reach the necessary information in the political field and attract the attention of the public and create the necessary effect. This study reveals the relationship between advertising, politics and negotiation by addressing the specific concepts ofmanaging the relationship between politics and advertising. In this study, conceptual political advertising is examined with complex general comprehension with discussions of political advertising together with the political ad spending process that has been demonstrated in Turkey. All this information and media with a specific rating of the debate shows that professionals have come to the position where the assessment of political advertising in Turkey. In this connection, the 7 (seven) media professionals who are considered active and effective in political advertising were interviewed by using in-depth interview technique and examined the current situation of political ads in Turkey. In the light of the information obtained, political advertising in relation to the information on political advertising, while the parties showed similar acceleration, compared to the situations in other places.

Anahtar Kelimeler

• Political Advertising,Propaganda,Mass Communication,Political Communication

Kaynakça

1. Balcı, Ş. (2003). Politik Kampanyalarda İmaj Yönetimi (Genç Parti Örneği), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9,143-161.
2. Barker, D. ve Knight, K. (2000). Politikal Talk Radio and Public Opinion, Public Opinion Quarterly, 64,149-170.
3. Bauman, Z., & Lyon, D. (2013). Akışkan gözetim. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
4. Bektaş, A. (1995). Kitle iletişim Araçlarının ve Kamuoyu Yoklamalarının Seçmen Davranışları Üzerindeki Etkileri Açısından 27 Mart 1994 Yerel Seçimlerinin Tahlili, Dünü ve Bugünüyle Toplum ve Ekonomi, 8,151-195.
5. Çevik, S. (1999). Siyasal İletişimde Bir Araç: Seçim Afişleri, İletişim, 3,113-130.Devran, Y. (2003). Siyasal Kampanya Yönetimi: Mesaj, Strateji ve Taktikler, İstanbul: AND Yayınları.
6. Ernart, E. (1990). Özgün Bir İletişim Dalı Olarak Siyasal Reklamcılık Kamuoyu Araştırmaları Birinci Uluslararası Sempozyumu, Ed. Muharrem Varol, Ankara: Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Yayın, 91-96.Eyüboğlu, E. (1999). İletişim, Siyaset, İktidar, Medya (İsim), Medya Gücü ve Demokratik Kurumlar, Der. Korkmaz Alemdar, İstanbul: Afa Yayıncılık, 43-55.
7. Kalender, A. (2001). 1991 Milletvekili Genel Seçimlerinde Anavatan Partisi’nin Mesaj Stratejileri, Konya: Selçuk İletişim, 1(4), 57-76. Kalander, A. (2000). Siyasal İletişim: Seçmenler ve İkna Stratejileri. Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
8. Klapper, J. (1995). The Effects Of Mass Communication, Approaches to Media: AReader, Oliver Boyd-Barrett ve Chris Newbold (Eds.), London: Arnold Publication, 135-143.

9. Karahan, Z. (1995). 1991 Erken Genel Seçimleri ve Reklam Ajansları’nın Etkinlikleri , Marmara İletişim Dergisi, 9, 57-79.
10. Özkan, N. (2002). Seçim Kazandıran Kampanyalar, İstanbul: MediaCat Kitapları.Paterson, C. (1994). Who owns TV images from Africa?. African Issues, 22(1), 15-18.
11. Sağnak, M. (1996). Medya Politik (1983-1993 Yılları Arasında Medya Politikacı İlişkileri), İstanbul: Eti Kitapları.
12. Taş, O. ve Şahım, T. Z.(1996). Reklamcılık ve Siyasal Reklamcılık, Ankara: Aydoğdu Ofset.
13. Tan, A. (2002). İlke ve Uygulamalarıyla Politik Pazarlama. İstanbul: Papatya Yayıncılık .Thomas E.P. (1980). The Mass Media Election, New York: Praeger Publications, 107.
14. Tokgöz, O. (1977). Siyasal Haberleşme ver TRT’nin Rolü, AÜ BYYO Yıllık 1974/1976, 74-95.
15. Tokgöz, O. (1989-1990). Türkiye’de Siyasal Reklamcılık : Bir Örnek Olarak Anavatan Partisi Gazete Siyasal Reklamları, Ankara Üniversitesi B.Y.Y.O.Yıllık Nermin Abadan Unat’a Armağan, 255-273.
16. Tokgöz, O. (1999). Anavatan Partisi ve Doğru Yol Partisi(1987-1999):Gazete Siyasal Reklamları Üzerinden Değerlendirme, İletişim, 3, 61-90.
17. Topuz, H. (1991). Siyasal Reklamcılık: Dünyadan ve Türkiye’den Örneklerle, İstanbul: Cem Yayınevi.
18. Qualter, T. H. (1962). Politics and broadcasting: Case studies of political interference in national broadcasting systems. Canadian Journal of Economics and Political Science/Revue canadienne de economiques et science politique, 28(2), 225-234.
19. Uztuğ, F. (1999). Siyasal Marka Seçim Kampanyaları ve Aday İmajı, Ankara: MediaCat Yayınları.
20. Uztuğ, F. (2003). Siyasal Marka Konumlandırma ve Siyasal Mesaj Stratejileri İlişkisi: 1991-1995-1999 Seçimleri Türkiye Siyasal Reklam Mesaj Türleri Analizi, Selçuk İletişim, 3(1), 4-19.
21. Yılmaz, A. (1996). Siyasal Reklamcılık ve Kamuoyu, Yeni Türkiye Dergisi Türk Siyaseti Özel Sayısı, 9, 185-204.