Öz
Atasözleri,
dilde yaratılan ve bir toplumun ortak belleğinin göstergesi olan söz dizimleridir.
İnsanın kültürel belleğinin taşıyıcısı olmasıyla yüceltilen atasözleri, halkın
sözü kabul edilir. Nesilden nesile aktarılan bu sözler, ders verici, öğretici
ve uyarıcı işleve sahiptir. İnsanın sosyal çevresiyle ve toplumla olan
ilişkisini konu edinen bu kalıplaşmış sözler, sözü araç olarak kullanan tiyatro
sanatında da sıkça kullanılır. Gündelik konuşmaya benzeyen fakat bu konuşmalar
arasında seçme yapan tiyatro yazını, bir düşünceyi seyirciye aktarmanın kısa
yolu olarak atasözlerine başvurur. Antik Yunan’dan günümüz tiyatrosuna kadar
izi sürülebilecek bu yaklaşımda, atasözleri aracılığıyla halka (seyirciye)
seslenme, öğretici ya da ders verici olma gibi amaçlar hedeflenmektedir.
Dolayısıyla bu çalışma, kendi kültürümüzden doğan Karagöz ve Ortaoyunu
geleneğinde kullanılan atasözlerinin, konuşma örgüsü içindeki işlevini incelemektedir.
Anahtar Kelimeler: Atasözü, Dil, Diyalog, Tiyatro, Geleneksel Türk
Tiyatrosu
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 6 Nisan 2017 |
| Yayımlanma Tarihi | 17 Temmuz 2017 |
| DOI | https://doi.org/10.21602/sduarte.304341 |
| IZ | https://izlik.org/JA86KL73PW |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2017 Cilt: 10 Sayı: 19 |
Art-e 12/1/2011 yılından sonraki sayıları tam metin olarak, 12/1/2008 yılından sonraki sayıları ise indeks olarak EBSCO'da Art Source isimli veri tabanında yer almaktadır.
Süleyman Demirel Üniversitesi ROR ID: https://ror.org/04fjtte88

Süleyman Demirel Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Art-e Sanat Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır /Art-e Journal of Süleyman Demirel University Fine Arts Faculty is licensed under Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International